هر ۱۸ تایپ پوکمون بر اساس تعداد پوکمون‌ها؛ از کمیاب‌ترین تا پرتعدادترین

دنیای Pokémon از اون فرنچایزهاییه که تقریباً با هر نسل یه چیزی بهش اضافه شده؛ یه منطقه جدید، چندتا مکانیک تازه، کلی پوکمون جدید و بعضی وقت‌ها حتی یه تایپ کاملاً تازه. الان بعد از ۹ نسل، تعداد پوکمون‌ها به ۱۰۲۵ گونه رسیده و با توجه به اینکه نسل دهم هم در راهه، معلومه که قرار نیست این عدد همین‌جا متوقف بشه. نکته جالب اینه که وقتی Pokémon تازه کار خودش رو شروع کرده بود، فقط ۱۵ تایپ مختلف داشتیم، اما بعداً Dark و Steel و در نهایت Fairy هم اضافه شدن و تعداد تایپ‌های رسمی به ۱۸ تا رسید.

البته این ۱۸ تایپ اصلاً به یه اندازه توی Pokédex سهم ندارن. مثلاً خیلی طبیعیه که Water یا Grass زیاد باشن، چون تقریباً هر منطقه‌ای دریا، رودخونه، جنگل و دشت داره و طراح‌ها هم کلی ایده برای موجودات این محیط‌ها پیدا می‌کنن. در مقابل، تایپ‌هایی مثل Ice خیلی کمتر دیده می‌شن و حتی بعد از این همه نسل هنوز تعدادشون با تایپ‌های پرتعداد فاصله زیادی داره. حالا بیاید از کم‌تعدادترین تایپ شروع کنیم و ببینیم هر کدوم چند نماینده دارن و اصلاً چه چیزی باعث شده بعضی از این تایپ‌ها این‌قدر محبوب یا کاربردی بشن.

Ice-Type؛ کمیاب‌ترین تایپ پوکمون

راستش Ice-Type هیچ‌وقت زندگی خیلی راحتی نداشته. از نظر دفاعی یکی از اون تایپ‌هاییه که خیلی زود ممکنه به دردسر بیفته و ضعف‌هاش باعث شده خیلی از بازیکن‌ها اصلاً سراغ یه تیم مبتنی بر Ice نرن. این وضعیت توی تعداد پوکمون‌هاش هم دیده می‌شه، چون طبق آمار این مقاله فقط ۶۵ پوکمون Ice-Type داریم و همین باعث می‌شه یخی‌ها کم‌تعدادترین تایپ کل Pokémon باشن.

حتی خود Ash هم توی اون همه سال سفر و عوض کردن تیم فقط Lapras و Glalie رو به‌عنوان Ice-Typeهای اصلی خودش استفاده کرد و خیلی وقت‌ها ترجیح داد به پوکمون‌های دیگه حرکات یخی یاد بده. با این حال Ice-Type همیشه هم بی‌فایده نبوده؛ قبل از اینکه Fairy وارد بازی بشه، یکی از بهترین راه‌ها برای جمع کردن Dragon-Typeها همین حملات یخی بودن. تازه بعضی از پوکمون‌های این تایپ هم واقعاً چیزی کم ندارن؛ Walrein و Baxcalibur نمونه‌های خوبی از Ice-Typeهای قوی هستن و بین Legendaryها هم Kyurem و Chien-Pao رو داریم. پس تعدادشون کمه، ولی این به معنی این نیست که نمی‌تونن حسابی دردسر درست کنن.

Fairy-Type

Fairy نسبت به بقیه تایپ‌ها واقعاً بچه این جمع حساب می‌شه، چون تازه در نسل ششم معرفی شد؛ با این حال همین مدت کوتاه براش کافی بوده تا تعدادش به ۷۴ پوکمون برسه که ۲۱ تای اون‌ها Pure Fairy هستن. ورود Fairy فقط به اضافه شدن چند موجود جدید خلاصه نشد و یه سری از پوکمون‌های قدیمی هم تغییر تایپ دادن. مثلاً Clefairy، Snubbull و Togekiss از جمله موجوداتی بودن که Fairy بیشتر به ظاهر و خصوصیاتشون می‌خورد و بالاخره تایپ مناسب خودشون رو پیدا کردن.

دلیل اصلی اهمیت Fairy هم واضحه؛ این تایپ اومد تا یه کم جلوی جولان دادن Dragon و Dark رو بگیره. Dragon-Typeها مدت‌ها زیادی قدرتمند بودن و Fairy عملاً تبدیل شد به یکی از بهترین جواب‌ها برای اون‌ها. اولین پوکمون جدید این تایپ هم Sylveon بود که خیلی سریع تبدیل به نماد Fairy شد و Ability معروفش یعنی Pixilate هم حملات Normal رو تبدیل به Fairy می‌کنه. بعدتر هم Legendaryهایی مثل Tapuها و Zacian و Paradox Pokémonهایی مثل Flutter Mane، Iron Valiant و Scream Tail اومدن و ثابت کردن لازم نیست یه تایپ حتماً صدها عضو داشته باشه تا توی مبارزه حسابی تأثیرگذار باشه.

Ghost-Type

اگه از نسل اول Pokémon یادتون باشه، Ghost-Type تقریباً معنی Gastly، Haunter و Gengar رو می‌داد و تمام! عملاً یه خط تکاملی داشتیم و انتظار هم می‌رفت با همین‌ها سر کنیم. ولی خوشبختانه این وضعیت برای همیشه ادامه پیدا نکرد و نسل‌های بعدی کم‌کم تنوع خیلی بیشتری به Ghost دادن تا جایی که الان تعداد پوکمون‌های این تایپ به ۸۷ گونه رسیده.

یکی از بامزه‌ترین اتفاق‌های چند نسل اخیر هم این بود که Gholdengo به‌عنوان هزارمین پوکمون رسمی Pokédex معرفی شد و اتفاقاً Ghost-Type هم بود. البته Gholdengo فقط یه عدد نمادین نیست و توی مبارزات رقابتی هم خیلی جدی گرفته می‌شه. Annihilape و Dragapult هم نمونه‌های دیگه‌ای هستن که نشون می‌دن ترکیب Ghost با تایپ‌های مختلف چقدر می‌تونه جواب بده. Movepool این تایپ هم نسبت به نسل اول خیلی بهتر شده، چون اون موقع واقعاً گزینه‌های Ghost تعریفی نداشتن. توی انیمه هم جالبه که Ash باید تا Pokémon Journeys صبر می‌کرد تا بالاخره اولین Ghost-Type خودش یعنی Gengar رو بگیره؛ ولی خب حداقل انتخابش ارزش این همه انتظار رو داشت.

Electric-Type

اگه قرار باشه از معروف‌ترین نماینده یه تایپ حرف بزنیم، هیچ‌کس به اندازه Pikachu کار رو برای Electric راحت نکرده. پیکاچو عملاً صورت کل Pokémonه، چه برسه به تایپ Electric. اما جدا از پیکاچو، تعداد این تایپ هم اصلاً کم نیست و در حال حاضر ۸۷ پوکمون Electric-Type داریم. حتی با اضافه شدن Pawmo و Pawmot، Electric به جایی رسیده که حداقل یه ترکیب دوگانه با هر ۱۷ تایپ دیگه داره.

یکی از چیزهایی که Electric رو خیلی دوست‌داشتنی می‌کنه اینه که در حالت عادی فقط یه ضعف داره و اون هم Groundه. حالا Terastallizing در Scarlet & Violet رو هم بندازید وسط و ماجرا جالب‌تر می‌شه، چون مثلاً یه پوکمون با Abilityای مثل Levitate می‌تونه Electric بشه و همون ضعف Ground رو هم دور بزنه. خیلی از Electric-Typeها Speed بالایی دارن، حملات Special خوبی در اختیارشونه و از نظر دفاعی هم اون‌قدر سوراخ‌سنبه ندارن که هر چیزی بتونه راحت نابودشون کنه. خلاصه اگه دنبال یه تایپ سریع و مطمئن برای حمله باشیم، Electric معمولاً یکی از گزینه‌های خوبه.

 Dragon-Type

Dragon-Type هم توی نسل اول تقریباً همون مشکلی رو داشت که Ghost داشت. فقط خانواده Dratini، Dragonair و Dragonite رو داشتیم و بعد Trainerهایی که تخصصشون Dragon بود مجبور می‌شدن موجوداتی مثل Aerodactyl، Gyarados یا Charizard رو هم کنار اژدهاها بذارن، در حالی که اصلاً Dragon-Type نبودن. از نسل سوم به بعد اوضاع خیلی بهتر شد و بالاخره تعداد اژدهاهای واقعی بیشتر شد.

الان تعداد Dragon-Typeها به ۹۴ پوکمون رسیده و بینشون تعداد زیادی Pseudo-Legendary و Legendary هم پیدا می‌شه. اصلاً منطقی هم هست؛ وقتی می‌خوای یه موجود خیلی بزرگ، قدرتمند و ترسناک طراحی کنی، اژدها یکی از اولین چیزهاییه که به ذهنت می‌رسه. بیشتر Dragon-Typeها هم Statهای خوبی دارن و بسته به گونه‌شون می‌تونن روی Physical یا Special Attack تمرکز کنن. حملاتی مثل Dragon Claw، Outrage و Draco Meteor خودشون به اندازه کافی ترسناکن، بعد حرکت‌هایی مثل Dragon Dance هم هست که می‌تونه یه پوکمون قوی رو از چیزی که هست خطرناک‌تر کنه. حالا Koraidon و Miraidon رو هم بذارید کنار Dragonite و Mega Charizard X تا معلوم بشه چرا هنوزم خیلی‌ها ترجیح می‌دن با اژدهاها شوخی نکنن.

 Steel-Type

Steel یکی از بهترین چیزهایی بود که نسل دوم به Pokémon اضافه کرد. این تایپ از نظر دفاعی واقعاً وضع خیلی خوبی داره و به‌تنهایی فقط سه ضعف، یک مصونیت و ده مقاومت داره. حالا کافیه Steel رو با یه تایپ دوم درست‌وحسابی ترکیب کنید تا بعضی از این پوکمون‌ها واقعاً تبدیل به دیوار بشن. Steelix، Duraludon و Lucario سه نمونه خیلی معروف از قدرت این تایپ هستن.

Steel از نظر حمله هم دیگه مثل روزهای اول محدود نیست و طی نسل‌ها کلی حرکت Physical و Special خوب گرفته. Lucario یکی از بهترین مثال‌هاست، چون Fighting/Steel بودنش هم از نظر تهاجمی و هم دفاعی کلی انتخاب بهش می‌ده. Flash Cannon، Bullet Punch و Meteor Mash رو داره و اون طرف هم می‌تونه از Close Combat یا Aura Sphere استفاده کنه. طبق عددهای منبع، در مجموع ۸۵ Steel-Type داریم؛ شاید از نظر تعداد به پای Water یا Grass نرسن، ولی از نظر دردسر درست کردن برای حریف اصلاً چیزی کم ندارن.

Ground-Type

Ground-Type آروم‌آروم توی نسل‌های مختلف تبدیل شده به یکی از تایپ‌های خیلی کاربردی، چون لیست تایپ‌هایی که ازش ضربه Super Effective می‌خورن اصلاً کوتاه نیست. مهم‌تر از همه اینکه Ground تنها ضعف Electricه و در کنارش مقابل Rock، Steel، Fire و Poison هم حسابی جواب می‌ده. به همین دلیله که Earthquake هنوز بعد از این همه سال یکی از مشهورترین و کاربردی‌ترین حملات کل Pokémon محسوب می‌شه.

از روزهای Diglett و Cubone تا الان مسیر زیادی طی شده و تعداد Ground-Typeها به ۹۰ پوکمون رسیده. اگه دنبال معروف‌ترین نماینده این تایپ باشیم، احتمالاً باید مستقیم بریم سراغ Groudon، ولی کلی Ground-Type دیگه هم مخصوصاً توی تیم‌های Sandstorm عملکرد خیلی خوبی دارن. از نظر دفاعی هم معمولاً شرایط Ground از Rock بهتره، چون Rock پنج ضعف داره و همین مسئله خیلی راحت می‌تونه یه پوکمون سنگی رو به دردسر بندازه.

Rock-Type

Rock از همون شروع Pokémon خیلی جلوی چشممون بود، مخصوصاً به لطف Brock. چه توی بازی‌های نسل اول و چه انیمه، Onix و Geodude از اولین پوکمون‌هایی بودن که بهمون نشون دادن یه موجود Rock-Type چه شکلیه و قراره چطوری بجنگه. در مجموع هم ۸۸ پوکمون Rock-Type داریم.

مشکل Rock اینه که با وجود Defense خوب، پنج ضعف داره و همین مسئله باعث می‌شه یه حریف با Coverage مناسب خیلی راحت بتونه دور دفاعش بزنه. برای همین Rock معمولاً وقتی کنار یه تایپ دوم مناسب قرار می‌گیره جذاب‌تر می‌شه. Regirock یکی از نمونه‌هایی بود که نشون داد پوکمون سنگی فقط یه دیوار نیست و می‌تونه خودش هم تهدید جدی باشه. توی انیمه هم Lycanroc آش حسابی به اعتبار این تایپ کمک کرد، مخصوصاً وقتی نقش مهمی در برد Ash در Manalo Conference و قهرمان شدنش در Alola داشت.

Dark-Type

Dark همراه Steel توی نسل دوم معرفی شد و انگار از همون روز اول برای گروه‌های شرور ساخته شده بود. ظاهر و رفتار خیلی از Dark-Typeها هم به این تصویر کمک کرده، ولی خب Dark بودن اصلاً به این معنی نیست که هر پوکمونی از این تایپ باید بدجنس باشه. Mabosstiff توی Scarlet & Violet یکی از مثال‌های خیلی خوبیه که این تصور رو به‌هم می‌زنه.

الان ۹۰ پوکمون Dark-Type داریم و بینشون اسم‌هایی مثل Darkrai، Yveltal و Four Treasures of Ruin هم دیده می‌شه. بزرگ‌ترین مزیت Dark اینه که خیلی خوب می‌تونه جلوی Ghost و Psychic وایسه و حملاتش هم روی تعداد زیادی از تایپ‌ها حداقل آسیب معمولی وارد می‌کنن. البته Fairy و Fighting همچنان می‌تونن زندگی رو برای Dark-Typeها سخت کنن، ولی در مجموع این تایپ نه ضعف‌های عجیب‌وغریب زیادی داره و نه برای پیدا کردن جای خودش توی تیم مشکل خاصی.

Fighting-Type؛ وقتی برنامه اصلی اینه که طرف مقابل رو محکم‌تر بزنی

فلسفه Fighting-Type خیلی پیچیده نیست؛ قدرت فیزیکی بیشتر، Attack بالاتر و تا جایی که می‌شه ضربه محکم‌تر. شاید به همین دلیل هم طراحی کردن پوکمون برای این تایپ نسبتاً راحته، چون از همون اول می‌دونی قراره چه جور موجودی بسازی. تا الان ۹۳ Fighting-Type معرفی شده و از Hitmonchan و Hitmonlee گرفته تا Medicham و Bewear، هر نسل مدل خودش رو از یه مبارز فیزیکی داشته.

نسل‌های جدید هم حسابی به این تایپ رسیدن و توی Scarlet & Violet تعداد خوبی Legendary و Paradox Pokémon با Fighting داریم. از اون طرف Lucario، Blaziken و Infernape هم سال‌هاست جزو دلایلی هستن که این تایپ این‌قدر طرفدار داره. Fighting مخصوصاً وقتی با یه تایپ دوم خوب ترکیب بشه خیلی خطرناک‌تر می‌شه، چون Coverage حملاتش بیشتر می‌شه و می‌تونه جلوی حریف‌های متنوع‌تری جواب داشته باشه.

Poison-Type

Poison یه دوره‌ای داشت کم‌کم تبدیل می‌شد به همون تایپی که بیشتر یاد Team Rocket و گروه‌های شرور می‌افتادیم و کمتر کسی بهش به چشم یه انتخاب خیلی مهم نگاه می‌کرد. ولی ورود Fairy در نسل ششم ورق رو برگردوند، چون Poison یکی از تایپ‌هاییه که می‌تونه Fairy رو Super Effective بزنه و همین یه هدف خیلی مهم جدید بهش داد.

تعداد Poison-Typeها الان ۹۷ تاست و خیلی از قدیمی‌های این گروه مثل Ekans، Arbok، Koffing و Weezing هم بخش زیادی از معروف بودنشون رو مدیون Team Rocket توی انیمه‌ان. Poison معمولاً تایپی نیست که فقط بخواد با قدرت خام همه‌چیز رو له کنه؛ بیشتر با اذیت کردن و استراتژی حال می‌کنه. Toxic و Toxic Spikes دقیقاً همین فلسفه رو نشون می‌دن و می‌تونن حریف رو آروم‌آروم نابود کنن. البته حملات مستقیمی مثل Sludge Bomb هم هستن و The Teal Mask هم با Okidogi، Munkidori و Fezandipiti چند نماینده مهم جدید به این تایپ اضافه کرد.

Fire-Type؛ کلاسیکی که هیچ‌وقت از مد نمی‌افته

Fire یکی از سه تایپ اصلی Starterهاست و با این حال تعدادش به اندازه Water یا Grass نیست. اتفاقاً توی خیلی از بازی‌ها پیدا کردن یه Fire-Type خوب توی طبیعت اون‌قدرها هم راحت نبوده، ولی وقتی بالاخره یکی پیدا می‌کنید، قدرت تهاجمیش معمولاً ارزشش رو داره. Fire علیه Grass، Bug، Steel و Ice خیلی خوب عمل می‌کنه و همین باعث شده از همون نسل اول یکی از تایپ‌های محبوب باقی بمونه.

طبق این فهرست ۹۷ Fire-Type داریم و Legendaryهایی مثل Moltres، Entei، Ho-Oh و Heatran هم بینشون هستن. البته تاج معروف‌ترین Fire-Type بدون هیچ بحث خاصی می‌رسه به Charizard؛ پوکمونی که اون‌قدر محبوب بوده که دو Mega Evolution و یه Gigantamax Form گرفته و تقریباً هرجا Pokémon هست یه جوری پیداش می‌شه. Movepool Fire هم دیگه فقط Special نیست و حرکت‌هایی مثل Fire Punch و Flare Blitz برای Physical Attackerها داریم، ولی Flamethrower و Fire Blast هنوزم همون کلاسیک‌هایی هستن که خیلی سخت می‌شه ازشون گذشت.

Bug-Type؛ چون خب، حشره همه‌جا پیدا می‌شه

اینکه Bug یکی از تایپ‌های پرتعداد Pokémon باشه اصلاً عجیب نیست. تقریباً هر منطقه‌ای که واردش می‌شیم پر از جنگل، چمنزار و مسیرهاییه که منطقیه کلی موجود حشره‌ای توش باشه و به همین خاطر ۱۰۰ پوکمون Bug-Type داریم. خیلی از این‌ها هم معمولاً اوایل بازی پیدا می‌شن و قرار نیست لزوماً آخر بازی هیولای تیم شما باشن.

ولی این به معنی ضعیف بودن کل Bug-Type نیست. این تایپ مقابل Psychic، Dark و Grass برتری داره و چندتا از پوکمون‌های خیلی خوب فرنچایز هم Bug هستن. Volcarona و Genesect احتمالاً از بزرگ‌ترین اسم‌ها هستن و Scizor، Heracross و Durant هم بارها ثابت کردن Bug اگه با تایپ دوم مناسبی ترکیب بشه، می‌تونه خیلی جدی‌تر از Caterpieهایی باشه که اول بازی می‌گرفتیم.

Psychic-Type

Psychic از اون تایپ‌هاییه که همیشه یه حس مرموز و عجیب همراهش بوده و تعدادش هم کم نیست؛ ۱۳۵ پوکمون Psychic-Type داریم و خیلی از Legendaryهای معروف مثل Mewtwo، Lugia و Solgaleo هم توی همین دسته‌ان. همین حضور گسترده Legendaryها خودش نشون می‌ده Game Freak معمولاً وقتی می‌خواد یه موجود با قدرت ذهنی یا حالت فراطبیعی بسازه، خیلی راحت سراغ Psychic می‌ره.

Alakazam سال‌ها یکی از چهره‌های اصلی این تایپ بود، مخصوصاً به خاطر Sabrina توی بازی‌های نسل اول. اصلاً Psychic توی همون نسل اول یه مقدار بیش از حد قوی بود و Alakazam می‌تونست با Special Attack بالاش بخش بزرگی از بازی رو تقریباً خودش جمع کنه. نسل‌های بعدی با Bug، Ghost و مخصوصاً Dark یه کم اوضاع رو متعادل کردن، ولی هنوزم خیلی از Psychic-Typeها Special Attackerهای فوق‌العاده‌ای هستن و اگه فرصت حمله پیدا کنن، می‌تونن خیلی سریع نتیجه مبارزه رو عوض کنن.

Flying-Type

Flying یکی از پرتعدادترین تایپ‌هاست و در مجموع ۱۳۴ پوکمون داره، ولی یه نکته خیلی عجیب درباره‌ش وجود داره: فقط سه پوکمون یعنی Tornadus، Rookidee و Corvisquire کاملاً Pure Flying هستن. تقریباً هر Flying-Type دیگه‌ای کنار Flying یه تایپ دوم هم داره و منطقی هم هست، چون پرواز بیشتر یه ویژگیه که می‌شه به انواع مختلف موجودات اضافه‌ش کرد تا اینکه حتماً کل هویت یه پوکمون باشه.

خیلی از Legendaryهای معروف مثل Legendary Birds نسل اول، Ho-Oh و Rayquaza هم Flying هستن. یه زمانی داشتن Flying-Type تقریباً برای استفاده از HM Fly ضروری بود، ولی الان دیگه بازیکن‌ها مجبور نیستن فقط به خاطر رفت‌وآمد یه پرنده توی تیم نگه دارن و می‌تونن واقعاً بر اساس توانایی‌هاش انتخاب کنن. حملاتی مثل Air Slash، Brave Bird و Hurricane قدرت هجومی خوبی دارن و Roost و Defog هم کلی کاربرد پشتیبانی دارن. مصونیت کامل به Ground هم عالیه، فقط باید حواستون به Electric، Ice و Rock باشه.

Grass-Type

بین سه Starter Type معمولاً Grass اون تایپیه که یه عده زودتر از بقیه کنارش می‌ذارن، ولی از نظر تعداد اصلاً عقب نیست. ۱۴۷ Grass-Type داریم و دلیلش هم خیلی ساده‌ست؛ توی هر منطقه‌ای کلی جنگل، چمنزار، مزرعه و محیط سبز وجود داره و همین کلی ایده برای طراحی پوکمون گیاهی به سازنده‌ها می‌ده.

مشکل Grass اینه که وقتی تنها باشه پنج ضعف داره و همین باعث شده بعضی بازیکن‌ها خیلی بهش اعتماد نکنن. ولی Movepool این تایپ فقط برای زدن Damage نیست و اتفاقاً یکی از نقاط قوتش ابزارهای آزاردهنده‌ای مثل Sleep Powder، Spore و Leech Seedه. از نظر محبوبیت هم Bulbasaur که اتفاقاً شماره 001 Pokédexه هنوز یکی از نمادهای بزرگ Grass محسوب می‌شه و Sceptile و Rowlet هم حسابی طرفدار دارن. جدیدترها هم Ogerpon رو داریم که ستاره اصلی The Teal Mask شد و دوباره یه Legendary مهم به این تایپ اضافه کرد.

Normal-Type؛ اسمش Normalه، قرار نیست ضعیف باشه

Normal شاید از اسمش خیلی هیجان‌انگیز به نظر نرسه و یه تصور قدیمی هم هست که می‌گه این پوکمون‌ها معمولی و ضعیفن، ولی واقعیت اصلاً این‌طور نیست. این تایپ فقط یه ضعف داره و اون Fightingه، در عوض حملات Ghost اصلاً روش اثر نمی‌ذارن. در مجموع هم ۱۵۳ Normal-Type داریم، پس مشخصه که Game Freak حسابی از این تایپ استفاده کرده.

بین همین Normalها اسم‌هایی مثل Snorlax، Slaking، Miltank و Regigigas هست که از نظر قدرت یا حجم دفاعی اصلاً شوخی ندارن. Eevee و Ditto هم نشون می‌دن یه Normal-Type لازم نیست فقط یه موجود ساده باشه؛ یکی کل مفهومش بر اساس Evolutionهای مختلفه و اون یکی می‌تونه خودش رو تبدیل به حریف کنه. شاید Normal هیچ عنصر عجیب و جادویی خاصی نداشته باشه، ولی همین انعطاف باعث شده همیشه یه جای منطقی توی دنیای Pokémon داشته باشه.

Water-Type؛ وقتی نصف دنیا آبه، معلومه برنده کیه

واقعاً جای تعجب نداره که Water-Type با ۱۷۶ پوکمون پرتعدادترین تایپ کل Pokémon باشه. تقریباً هر منطقه‌ای دریا، دریاچه، رودخونه و سواحل مختلف داره و برای سازنده‌ها هم ساخت موجود دریایی احتمالاً یکی از بی‌پایان‌ترین منابع ایده‌ست. تازه هر نسل یه Starter آبی هم داریم و کلی Legendary، ماهی، موجود دریایی و چیزهای عجیب دیگه هم بهشون اضافه می‌شن.

از نظر اسم‌های بزرگ هم Water هیچ کمبودی نداره؛ Kyogre، Gyarados و Squirtle فقط چند نمونه‌ان و تقریباً هر نسل چند Water-Type خیلی محبوب خودش رو ساخته. Scarlet & Violet هم با ایده‌هایی مثل Hero Form پالافین و رابطه عجیب Dondozo و Tatsugiri ثابت کرد هنوز بعد از بیش از هزار پوکمون می‌شه برای موجودات آبی ایده‌های تازه پیدا کرد.

چیزی که Water رو واقعاً کاربردی می‌کنه فقط تعداد زیادش نیست؛ تنوعش هم خیلی بالاست. هم Physical Attacker خوب داره، هم Special Attacker، هم پوکمون‌های دفاعی و هم کلی ترکیب تایپی مختلف. Movepoolش هم اون‌قدر گسترده‌ست که تقریباً برای هر مدل تیمی می‌شه یه Water-Type مناسب پیدا کرد. برای همین وقتی ۱۷۶ تا ازشون داریم، واقعاً سخت می‌شه گفت «دیگه Water Pokémon کافیه»؛ چون هنوزم تقریباً هر نسل چندتاشون می‌تونن تبدیل به محبوب‌ترین پوکمون‌های همون منطقه بشن.

حرف آخر

در نهایت تعداد بیشتر هیچ‌وقت به این معنی نیست که یه تایپ لزوماً قوی‌تره. Ice با اینکه ته این جدول قرار گرفته، پوکمون‌های فوق‌العاده قدرتمندی داره و Fairy هم با وجود تازه‌وارد بودن تونسته کل متای مبارزات رو تغییر بده. از اون طرف Water و Grass به خاطر محیط‌های طبیعی دست طراح‌ها رو خیلی بازتر گذاشتن و همین باعث شده تعدادشون سر به فلک بکشه. جذابیت Pokémon هم دقیقاً همینه؛ حتی بعد از بیش از هزار گونه، هنوز هر تایپ یه مدل بازی، طراحی و طرفدارهای مخصوص خودش رو داره.