راهنمای همه باس‌های Bloodborne + جایزه‌هاشون!

اگه تا حالا وارد کوچه‌پس‌کوچه‌های تاریک Yharnam شدی، احتمالاً خیلی زود فهمیدی که Bloodborne با هیچ شکارچی‌ای شوخی نداره. اینجا قرار نیست پشت سپر قایم بشی، نفس بگیری و بعد با خیال راحت حمله کنی. اینجا همه‌چیز سریع‌تر، خشن‌تر و عصبی‌تره؛ از هیولاهایی که وسط تاریکی کمین کردن گرفته تا باس‌هایی که فقط با چند ضربه، کل اعتمادبه‌نفست رو می‌گیرن و پرتت می‌کنن وسط کابوس.

باس‌های بلادبورن هرکدومشون یه جور آزمونن؛ بعضیا سرعت واکنشت رو می‌سنجن، بعضیا مجبورت می‌کنن Parry رو یاد بگیری، بعضیا با طراحی ترسناک و فضای خفه‌کننده‌شون کاری می‌کنن حتی قبل از شروع مبارزه دستت عرق کنه. اما نکته مهم اینجاست: برای تموم کردن بازی، لازم نیست همه باس‌ها رو شکست بدی.

البته ماجرا فقط به چند باس اصلی ختم نمی‌شه. Bloodborne پر از باس‌های اختیاری، باس‌های مخفی، مبارزه‌های مربوط به Chalice Dungeon و البته باس‌های دیوانه‌کننده‌ی بسته الحاقی The Old Hunters هست. توی این پست، هم ترتیب باس‌های اصلی رو داریم، هم لوکیشن و جایزه‌هایی که می‌دن، هم سراغ باس‌های اختیاری و DLC می‌ریم، و در نهایت یه جدول کامل از همه باس‌های Bloodborne آماده می‌کنیم. خلاصه‌ش؟ یه راهنمای کامل برای همه شکارچی‌هایی که می‌خوان کابوس Yharnam رو تا تهش ببینن.

باس‌های اصلی Bloodborne به ترتیب

اول از همه باید بدونی که مسیر اصلی Bloodborne از نظر تعداد باس، خیلی جمع‌وجورتر از چیزی به نظر می‌رسه که در اولین تجربه حس می‌کنی. بازی پر از مسیرهای فرعی، درهای بسته، منطقه‌های مخفی و باس‌های اختیاریه؛ اما برای رسیدن به پایان اصلی، فقط باید چند باس کلیدی رو شکست بدی و مسیر داستان رو جلو ببری.

مسیر اصلی معمولاً از Central Yharnam شروع می‌شه؛ جایی که Father Gascoigne اولین سد جدی بازیه و خیلی زود بهت می‌فهمونه Bloodborne قرار نیست مثل یک اکشن معمولی رفتار کنه. بعد از اون، راهت به سمت Cathedral Ward، Forbidden Woods، Byrgenwerth، Yahar’gul و Nightmare of Mensis باز می‌شه؛ یعنی همون مسیر کابوس‌واری که آرام‌آرام چهره واقعی Yharnam رو نشونت می‌ده.

با این حال، اگه هدفت فقط تموم کردن بازی نیست و می‌خوای تجربه کامل‌تری داشته باشی، پیشنهاد نمی‌کنیم فقط روی باس‌های اجباری تمرکز کنی. بعضی باس‌های اختیاری مثل Blood-starved Beast، Martyr Logarius، Ebrietas و Amygdala هم از نظر جایزه، هم از نظر لور و هم از نظر تجربه مبارزه، ارزش وقت گذاشتن دارن. تازه اگر The Old Hunters رو هم داشته باشی، تازه می‌رسی به آن بخش از کابوس که بازی واقعاً دندان‌هاش رو نشون می‌ده.

لیست باس‌های اصلی Bloodborne به ترتیب:

نکته مهم اینجاست که Gehrman و Moon Presence را نباید دقیقاً مثل بقیه باس‌های مسیر اصلی حساب کرد. این دو باس بیشتر به پایان‌بندی بازی وصل هستن. یعنی بسته به انتخابی که در Hunter’s Dream انجام می‌دی و شرایطی که قبل از پایان بازی آماده کردی، ممکنه مسیرت به مبارزه با Gehrman ختم بشه یا حتی وارد نبرد نهایی با Moon Presence بشی.

از طرفی، بعضی باس‌ها مثل Cleric Beast یا Blood-starved Beast از نظر فنی اختیارین، اما برای تجربه بهتر بازی، باز شدن بعضی مسیرها، گرفتن آیتم‌های مهم و آماده‌تر شدن برای ادامه مسیر، بهتره نادیده گرفته نشن. Bloodborne از آن بازی‌هاست که اگر فقط خط اصلی را بگیری و جلو بروی، احتمالاً خیلی زود کمبود لول، آیتم و تجربه مبارزه اذیتت می‌کن.

همه باس‌های Bloodborne بر اساس منطقه و جایزه‌هایی که می‌دن

حالا که مسیر اصلی بازی رو شناختیم، وقتشه بریم سراغ بخش کامل‌تر ماجرا؛ یعنی همه باس‌های Bloodborne بر اساس منطقه. هر منطقه در Yharnam و کابوس‌های اطرافش حداقل یک تهدید جدی برای شکارچی دارد. بعضی از این باس‌ها جلوی مسیر اصلی ایستادن، بعضی‌ها پشت منطقه‌های فرعی پنهان شدن، بعضی‌ها در DLC منتظرن و بعضی‌ها هم در اعماق Chalice Dungeonها نفس می‌کشن.

در جدول‌های بعدی، برای هر باس چند چیز مهم رو جدا می‌کنیم: لوکیشن، اجباری یا اختیاری بودن، مقدار Blood Echoes، آیتم یا Drop دریافتی و یک نکته کوتاه که قبل از مبارزه به کارت میاد. اینطوری لازم نیست بین چندتا ویکی و راهنمای مختلف بچرخی؛ همه‌چیز یک‌جا و مرتب جلوت قرار می‌گیره.

باس‌های Bloodborne در منطقه Central Yharnam

Central Yharnam همون جاییه که Bloodborne خیلی آروم، ولی کاملاً بی‌رحمانه قوانین خودش رو بهت یاد می‌ده. بازی از همون اول بهت می‌گه اینجا قرار نیست با احتیاط زیاد و عقب‌عقب رفتن همیشه زنده بمونی. باید حمله کنی، جاخالی بدی، ریتم دشمن‌ها رو بفهمی و از فرصت‌های کوتاه درست استفاده کنی.

Cleric Beast معمولاً اولین باس بزرگیه که خیلی از بازیکن‌ها باهاش روبه‌رو می‌شن، اما نکته جالب اینجاست که اجباری نیست. با این حال بهتره ازش فرار نکنی، چون مبارزه باهاش کمک می‌کنه دستت با سرعت بازی، جاخالی دادن و ضربه زدن به نقطه‌های آسیب‌پذیر راه بیفته.

اما Father Gascoigne داستانش فرق داره. این یکی دیگه فقط یه باس اول‌بازی ساده نیست؛ یکی از مهم‌ترین آزمون‌های اولیه Bloodborneـه. مبارزه باهاش عملاً بهت می‌گه اگه هنوز با Parry، فاصله‌گیری و حمله‌های سریع کنار نیومدی، از اینجا به بعد کارت سخت می‌شه. شکست دادن گسکوین برای ادامه مسیر اصلی لازمه و بعد از این باس، بازی کم‌کم چهره واقعی خودش رو نشون می‌ده.

باس‌های Bloodborne در منطقه Old Yharnam

Old Yharnam از اون منطقه‌هاست که خیلی زود بهت یادآوری می‌کنه Bloodborne فقط درباره کشتن باس‌ها نیست؛ گاهی خود مسیر رسیدن به باس، از مبارزه اصلی هم اعصاب‌خردکن‌تره. خیابون‌های سوخته، دشمن‌های سریع، فضای خفه و صدای Djura از بالای برج، همه با هم کاری می‌کنن قبل از اینکه اصلاً به Blood-starved Beast برسی، حسابی تحت فشار باشی.

Blood-starved Beast از نظر مسیر اصلی اجباری نیست، ولی یکی از مهم‌ترین باس‌های اختیاری بازیه. دلیلش هم فقط سخت بودن مبارزه نیست. وقتی شکستش بدی، Pthumeru Chalice رو می‌گیری و همین باعث می‌شه مسیر ورود به Chalice Dungeonها برات باز بشه. پس اگه فقط می‌خوای داستان اصلی رو تموم کنی، می‌تونی ازش رد شی؛ اما اگه دنبال تجربه کامل Bloodborne هستی، بهتره این باس رو از دست ندی.

Darkbeast Paarl هم یکی دیگه از باس‌های اختیاری این بخشه که بسته به مسیری که رفتی، ممکنه زودتر یا دیرتر بهش برسی. مبارزه با Paarl به خاطر سرعت بالا، حملات الکتریکی و ظاهر استخونی و عجیبش، توی تجربه اول می‌تونه حسابی گیج‌کننده باشه. بهترین کار اینه که زیادی ازش فاصله نگیری، نزدیک پاهاش بمونی، ضربه بزنی و سعی کنی با شکستن تعادلش فرصت بیشتری برای حمله بسازی.

باس Bloodborne در منطقه Cathedral Ward

Cathedral Ward همون نقطه‌ایه که Bloodborne کم‌کم از فاز شکار هیولاهای خیابونی فاصله می‌گیره و وارد فضای سنگین‌تر Healing Church می‌شه. اینجا همه‌چیز جدی‌تر به نظر میاد؛ از معماری کلیساها گرفته تا دشمن‌هایی که انگار هرکدوم یه تیکه از رازهای کثیف Yharnam رو با خودشون حمل می‌کنن.

Vicar Amelia یکی از باس‌های اجباری بازیه و برای جلو رفتن توی مسیر اصلی باید شکستش بدی. این مبارزه از اون باس‌فایت‌هاییه که اگه فقط با عجله بری جلو و پشت سر هم ضربه بزنی، خیلی زود تنبیهت می‌کنه. Amelia ضربه‌های سنگین و گسترده‌ای داره، اما اگه ریتم حملاتش رو بفهمی و بی‌دلیل خیلی ازش فاصله نگیری، مبارزه قابل‌کنترل‌تر می‌شه.

از نظر داستانی هم Vicar Amelia خیلی مهمه، چون بعد از شکستش، بازی وارد مرحله‌ای می‌شه که رازهای Yharnam واضح‌تر و تاریک‌تر می‌شن. اینجا همون جاییه که Bloodborne آروم‌آروم از یه داستان شکار هیولا، تبدیل می‌شه به یه کابوس کیهانی و ترسناک.

باس Bloodborne در منطقه Hemwick Charnel Lane

Hemwick Charnel Lane شاید در نگاه اول نسبت به بعضی منطقه‌های دیگه Bloodborne آروم‌تر به نظر بیاد، اما این آرامش فقط ظاهر ماجراست. جاده‌های تاریک، قبرستون‌ها، خونه‌های متروکه و دشمن‌هایی که از گوشه‌وکنار می‌پرن بیرون، باعث می‌شن این منطقه حسابی وهم‌آلود و بدقلق باشه.

The Witch of Hemwick یه باس اختیاریه، ولی از اون اختیاری‌هایی که بهتره حتماً بری سراغش. مبارزه‌اش بیشتر از اینکه به زور خام نیاز داشته باشه، به دقت و کنترل محیط بستگی داره. خود باس مدام قایم می‌شه و دشمن‌هایی که احضار می‌شن هم سعی می‌کنن حواست رو پرت کنن.

اگه زیادی درگیر دشمن‌های فرعی بشی، مبارزه کش پیدا می‌کنه و خسته‌کننده می‌شه. اما اگه سریع Witch رو پیدا کنی و بهش فشار بیاری، باس‌فایت خیلی راحت‌تر جلو می‌ره. اهمیت این باس فقط به جایزه مستقیمش نیست؛ مسیر Hemwick برای پیشرفت شخصیت و دسترسی به ابزارهای مهم بازی هم ارزش زیادی داره. پس بهتره مثل یه منطقه فرعی بی‌اهمیت از کنارش رد نشی.

باس Bloodborne در منطقه Forbidden Woods

Forbidden Woods دقیقاً همون جاییه که Bloodborne می‌گه: «خب، حالا ببینم واقعاً چقدر آماده‌ای!» مسیرهای پیچ‌درپیچ، دشمن‌های سمی، مارهای چندش‌آور و میان‌برهایی که راحت گمت می‌کنن، همه باعث می‌شن این منطقه یکی از خسته‌کننده‌ترین و در عین حال مهم‌ترین بخش‌های بازی باشه.

Shadow of Yharnam یکی از باس‌های اجباری بازیه و برخلاف خیلی از مبارزه‌های قبل، اینجا فقط با یه دشمن طرف نیستی. سه تا دشمن هم‌زمان جلوت وایمیستن و هرکدوم هم سبک حمله خودشون رو دارن. یکی نزدیک می‌شه و فشار میاره، یکی از فاصله دور اذیتت می‌کنه و یکی هم با آتش می‌تونه مبارزه رو حسابی به‌هم بریزه.

اینجا کلید کار، مدیریت فضاست. اگه بی‌برنامه وسط میدان بچرخی، خیلی زود بین حملات گیر می‌افتی. بهتره مدام جای خودت رو عوض کنی، از ستون‌ها و موانع محیط کمک بگیری و یکی‌یکی سایه‌ها رو از مبارزه حذف کنی. Shadow of Yharnam از اون باس‌هاست که عجله کردن توش فقط باعث می‌شه سریع‌تر برگردی سر لَمپ.

باس Bloodborne در منطقه Forsaken Cainhurst Castle

Forsaken Cainhurst Castle یکی از خاص‌ترین منطقه‌های Bloodborneـه. هم از نظر طراحی محیط، هم حال‌وهوای گوتیک، هم داستانی که پشتشه. این قلعه کاملاً حس یه جای جداافتاده، سرد و اشرافی رو داره؛ انگار وارد بخشی از تاریخ یخ‌زده Yharnam شدی که هنوز نفرینش زنده‌ست.

Martyr Logarius باس اختیاری این منطقه‌ست، اما ارزشش خیلی بیشتر از یه مبارزه فرعی ساده‌ست. Logarius هم حمله‌های جادویی خطرناک داره، هم از نزدیک می‌تونه حسابی اذیتت کنه. سختی مبارزه اینجاست که باید بین نزدیک شدن و فاصله گرفتن تعادل نگه داری. اگه زیادی دور وایستی، حملات جادوییش کلافه‌ات می‌کنه؛ اگه هم بی‌برنامه نزدیک شی، با ضرباتش غافلگیر می‌شی.

شکست دادن Logarius برای بازیکن‌هایی که می‌خوان دنیای Bloodborne رو کامل‌تر بفهمن، خیلی مهمه. این باس فقط یه دشمن قدرتمند نیست؛ یه دروازه‌ست به ماجرای Cainhurst، خاندان اشرافی، خون و نفرینی که دور این بخش از بازی پیچیده.

باس Bloodborne در منطقه Nightmare Frontier

Nightmare Frontier از اون منطقه‌هاست که اسمش دقیقاً به خودش میاد. همه‌چیز اینجا ناجور، عجیب و کابوس‌واره. مسیرها گیج‌کننده‌ان، دشمن‌ها بدقلقن و کل فضا این حس رو می‌ده که وارد جایی شدی که قوانین معمول Yharnam دیگه توش جواب نمی‌ده.

Amygdala یکی از باس‌های اختیاری بازیه، اما از نظر طراحی و حس مبارزه، یکی از به‌یادموندنی‌ترین باس‌های Bloodborne حساب می‌شه. اندازه بزرگ، دست‌های بلند و حرکت‌های عجیبش باعث می‌شه اولش حسابی ترسناک به نظر بیاد. ولی مثل خیلی از باس‌های بزرگ FromSoftware، وقتی الگوی حملاتش رو بفهمی، مبارزه منطقی‌تر می‌شه.

نکته مهم درباره Amygdala اینه که جایزه‌اش فقط Blood Echoes نیست. با شکست دادنش Ailing Loran Chalice رو می‌گیری و این یعنی یه مسیر جدید از Chalice Dungeonها برات باز می‌شه. پس اگه می‌خوای بخش‌های عمیق‌تر و زیرزمینی Bloodborne رو جدی دنبال کنی، Amygdala یکی از باس‌هاییه که باید حتماً سراغش بری.

باس Bloodborne در منطقه Byrgenwerth

Byrgenwerth منطقه خیلی بزرگی نیست، اما از نظر داستانی یکی از مهم‌ترین جاهای Bloodborneـه. اینجا بازی کم‌کم از شکار هیولاها فاصله می‌گیره و می‌ره سمت رازهای کیهانی، دانش ممنوعه و حقیقتی که پشت پرده Yharnam قایم شده.(عکس بهتری دارین اگه برام بفرستین این فن میده 😑)

Rom, the Vacuous Spider یکی از باس‌های اجباری بازیه و شکست دادنش یه نقطه عطف بزرگ توی Bloodborne حساب می‌شه. قبل از Rom، هنوز خیلی چیزها مبهم و پنهونه؛ اما بعد از این مبارزه، پرده کنار می‌ره و بازی چهره واقعی‌تری از کابوس رو نشونت می‌ده.

خود مبارزه با Rom بیشتر از اینکه سریع و تهاجمی باشه، به حوصله و کنترل نیاز داره. دور و بر Rom پر از عنکبوت‌های کوچیکه و اگه بی‌دقت حمله کنی، همین موجودات کوچیک خیلی راحت کارت رو تموم می‌کنن. بهتره عجله نکنی، اول محیط رو کنترل کنی و بعد توی فرصت مناسب بری سراغ خود Rom.

باس‌های Bloodborne در منطقه Yahar’gul, Unseen Village

Yahar’gul از اون منطقه‌هاییه که بعد از تغییر وضعیت جهان، حسش کاملاً عوض می‌شه. اینجا دیگه فقط یه روستای ترسناک یا مسیر فرعی نیست؛ همه‌چیز حالت آیینی، وحشتناک و آخرالزمانی پیدا می‌کنه. دشمن‌ها بی‌رحم‌تر می‌شن، فضا سنگین‌تر می‌شه و بازی خیلی واضح بهت می‌گه وارد بخش جدی‌تری از کابوس شدی.

The One Reborn باس اصلی این منطقه‌ست و از نظر ظاهری یکی از چندش‌آورترین باس‌های Bloodborne حساب می‌شه. این مبارزه فقط به خود باس محدود نیست؛ اطراف میدان هم تهدیدهایی هستن که می‌تونن مبارزه رو سخت‌تر کنن. اگه بدون توجه به محیط مستقیم بری سراغ باس، احتمالاً خیلی زود زیر فشار حملات و جادوهای اطراف گیر می‌افتی.

بهترین کار اینه که اول تهدیدهای اطراف رو کم کنی و بعد بری سراغ خود The One Reborn. این باس شاید از نظر سرعت به اندازه بعضی مبارزه‌های دیگه دیوونه‌وار نباشه، اما طراحی محیط و فشارهای جانبی باعث می‌شه اگه بی‌برنامه جلو بری، مبارزه حسابی فرسایشی و اذیت‌کننده بشه.

باس‌های Bloodborne در منطقه Upper Cathedral Ward

Upper Cathedral Ward همون جاییه که Bloodborne دیگه رسماً از فاز «شکار هیولا» می‌ره سمت چیزای عجیب‌تر. یعنی اگه تا قبلش فکر می‌کردی فقط با گرگینه و موجودات خون‌آلود طرفی، اینجا بازی بهت می‌گه نه عزیزم، تازه رسیدی به بخش فضایی و ترسناک ماجرا.

اولین باس این منطقه Celestial Emissaryـه. راستش این باس از نظر سختی خیلی قرار نیست نابودت کنه، ولی از نظر فضا و حس‌وحال، کاملاً با حال‌وهوای Upper Cathedral Ward جور درمیاد. وسط یه باغ عجیب پر از موجودات آبی‌رنگ می‌افتی و باید بین چندتا موجود شبیه‌به‌هم، باس اصلی رو پیدا کنی و کارشو بسازی.

اما باس مهم‌تر این منطقه، Ebrietas, Daughter of the Cosmosـه. ابریه‌تاس از اون باس‌های اختیاریه که واقعاً حیفه از دستش بدی. هم طراحی عجیبی داره، هم مبارزه‌اش جدیه، هم از نظر داستانی یکی از مهم‌ترین برخوردهای بازی حساب می‌شه. از اون باس‌هاست که وقتی می‌بینیش، می‌فهمی Bloodborne فقط درباره خون و هیولا نیست؛ یه چیز خیلی بزرگ‌تر و ترسناک‌تر پشت پرده‌ست.

شکست دادن Ebrietas بهت Great Isz Chalice می‌ده و همین باعث می‌شه برای کسایی که می‌خوان Chalice Dungeonها رو جدی برن، این باس اهمیت بیشتری پیدا کنه. پس اگه دنبال تجربه کامل Bloodborne هستی، این یکی رو توی لیستت نگه دار.

باس‌های Bloodborne در منطقه Nightmare of Mensis

Nightmare of Mensis دقیقاً همون جاییه که بازی می‌گه: «خب، حالا وقتشه واقعاً وارد کابوس بشی.» همه‌چیز این منطقه عجیبه؛ از دشمن‌ها گرفته تا مسیرها و حتی خود فضا. اینجا دیگه Bloodborne کاملاً اون روی ترسناک و دیوونه‌وارشو نشون می‌ده.

اولین باس مهم این بخش Micolash, Host of the Nightmareـه. میکولاش یکی از عجیب‌ترین باس‌های بازیه، چون مبارزه‌اش مثل باس‌های معمولی نیست. قرار نیست وارد یه میدان بشی و مستقیم بزنی تو سر و کله‌اش. اول باید دنبالش بدویی، پیداش کنی، گیرش بندازی و بعد تازه وارد مبارزه جدی بشی.

ظاهرش شاید خیلی ترسناک نباشه، ولی گول نخور. بعضی حملاتش، مخصوصاً حملات Arcane، می‌تونن خیلی راحت کل نوار سلامتت رو بفرستن هوا. برای همین اینجا صبر و حواس جمع بیشتر از زور بازو به کارت میاد.

بعد از میکولاش می‌رسی به Mergo’s Wet Nurse؛ یکی از باس‌های پایانی مسیر اصلی بازی. این باس از نظر طراحی خیلی خاصه؛ چندتا تیغه، بدن تاریک، حرکت‌های سرد و بی‌صدا، و یه فضای کاملاً کابوس‌گونه. شاید برای همه سخت‌ترین باس بازی نباشه، ولی از نظر داستانی خیلی مهمه، چون شکست دادنش راه پایان بازی رو باز می‌کنه.

قبل از اینکه بری سراغ Mergo’s Wet Nurse، بهتره مطمئن شی کارهای مهمت رو انجام دادی. مخصوصاً اگه دنبال پایان خاص یا پایان مخفی بازی هستی، اینجا دیگه باید حواست به آیتم‌ها و انتخاب‌هات باشه.

باس‌های Bloodborne در Hunter’s Dream

Hunter’s Dream از اول بازی یه جور پناهگاهه. همون جایی که برمی‌گردی، لول‌آپ می‌کنی، سلاحتو بهتر می‌کنی و یه نفس می‌کشی. ولی خب این Bloodborneـه؛ حتی پناهگاهش هم آخرش امن نمی‌مونه.

اگه مسیرت به مبارزه با Gehrman, The First Hunter برسه، با یکی از مهم‌ترین باس‌های بازی روبه‌رو می‌شی. گرمن مثل یه هیولای بزرگ و بی‌عقل نیست. مبارزه باهاش بیشتر حس یه دوئل واقعی رو داره؛ یه شکارچی قدیمی، سریع، خطرناک و خیلی جدی.

اینجا دیگه بازی ازت انتظار داره چیزایی که تا الان یاد گرفتی رو درست استفاده کنی. جاخالی خوب، زمان‌بندی درست، حمله نکردن از روی عجله و استفاده از فرصت‌های کوتاه. گرمن از اون باس‌هاست که اگه بی‌فکر بری جلو، خیلی سریع تنبیهت می‌کنه.

اما اگه شرایط پایان مخفی رو آماده کرده باشی، بعد از گرمن با Moon Presence روبه‌رو می‌شی. این باس بیشتر از اینکه فقط یه مبارزه نهایی باشه، جواب خیلی از حس‌های عجیب بازیه. انگار Bloodborne آخرش پرده رو کامل کنار می‌زنه و می‌گه اون چیزی که از اول پشت کابوس بود، اینه.

باس‌های The Old Hunters DLC

حالا برسیم به جایی که خیلی‌ها می‌گن بهترین و سخت‌ترین بخش Bloodborneـه: The Old Hunters.

DLC بلادبورن اصلاً شوخی نداره. از همون باس اول می‌فهمی اینجا قرار نیست بازی باهات مهربون باشه. باس‌های این بخش هم از نظر طراحی فوق‌العاده‌ان، هم از نظر سختی حسابی چالش دارن، هم از نظر داستانی کمک می‌کنن گذشته شکارچی‌ها و ریشه بعضی اتفاق‌های بازی رو بهتر بفهمی.

نکته مهم اینه که بهتره خیلی زود وارد DLC نشی. اگه لولت پایینه یا هنوز با ریتم مبارزه‌های Bloodborne راحت نیستی، The Old Hunters خیلی راحت می‌تونه تبدیل بشه به یه دیوار بزرگ. بهتره وقتی سلاح خوبی داری، شخصیتت قوی‌تر شده و دستت توی مبارزه راه افتاده، بری سراغش.

باس‌های DLC بلادبورن

Ludwig اولین باس بزرگ DLC،ـه؛ یکی از معروف‌ترین و محبوب‌ترین باس‌های کل Bloodborne. این مبارزه دو فاز کاملاً متفاوت داره. اولش با یه هیولای وحشی و کنترل‌نشدنی طرفی، ولی بعد مبارزه یه تغییر جدی می‌کنه و Ludwig تبدیل می‌شه به چیزی خیلی منظم‌تر، خطرناک‌تر و البته به‌یادموندنی‌تر.

بعدش می‌رسی به Living Failures. این باس شاید به اندازه Ludwig یا Lady Maria معروف نباشه، ولی مبارزه‌اش فضای خاص خودشو داره. چندتا دشمن هم‌زمان وارد میدان می‌شن و باید حواست باشه وسط شلوغی، کنترل مبارزه از دستت در نره. جایزه مهم این مبارزه هم Astral Clocktower Keyـه که راهت رو به یکی از بهترین باس‌های بازی باز می‌کنه.

و اون باس کسی نیست جز Lady Maria of the Astral Clocktower. لیدی ماریا از اون باس‌هاییه که هم از نظر ظاهر، هم موسیقی، هم ریتم مبارزه و هم داستان، خیلی راحت توی ذهن بازیکن می‌مونه. این مبارزه بیشتر شبیه یه دوئل شیک، سریع و خونیه. هرچی جلوتر می‌ری، مبارزه خشن‌تر می‌شه و ماریا هم بیشتر از قدرت واقعی خودش استفاده می‌کنه.

Laurence, the First Vicar هم یکی از باس‌های اختیاری DLCـه، ولی اگه دنبال تجربه کامل The Old Hunters هستی، نباید ولش کنی. این باس از نظر ظاهری شاید یادآور Cleric Beast باشه، اما مبارزه‌اش سنگین‌تر، خطرناک‌تر و خسته‌کننده‌تره. مخصوصاً فازهای بعدی که محیط و فاصله‌گیری اهمیت بیشتری پیدا می‌کنه.

آخر کار هم می‌رسیم به Orphan of Kos؛ همون باسی که خیلی‌ها هنوز هم ازش به عنوان یکی از سخت‌ترین باس‌های کل سری سولزبورن یاد می‌کنن. Orphan سریع، عصبی، غیرقابل‌پیش‌بینی و واقعاً بی‌رحمه. اینجا دیگه بازی هرچی ازت یاد گرفته، امتحان می‌گیره. اگه تا اینجا اومدی، Orphan of Kos همون مبارزه‌ایه که می‌تونه پایان DLC رو تبدیل کنه به یکی از موندگارترین لحظه‌های Bloodborne.

باس‌های Chalice Dungeon در Bloodborne

حالا برسیم به اون بخشی از Bloodborne که خیلی‌ها یا کاملاً عاشقشن، یا کلاً ازش فرار می‌کنن: Chalice Dungeon.

این دانجن‌ها یه جور سیاه‌چال‌های جدا از مسیر اصلی بازی‌ان. یعنی برای تموم کردن داستان اصلی لازم نیست حتماً همه‌شون رو بری، اما اگه دنبال تجربه کامل Bloodborne، گرفتن آیتم‌های بهتر، جم‌های قوی‌تر و البته بعضی باس‌های خاص‌تر هستی، این بخش حسابی به کارت میاد.

نکته مهم اینه که باس‌های Chalice Dungeon همیشه مثل باس‌های معمولی بازی حس نمی‌شن. بعضی‌هاشون نسخه تکراری یا قوی‌تر باس‌های اصلی‌ان، بعضی‌ها فقط توی همین دانجن‌ها دیده می‌شن و بعضی‌ها هم به خاطر شرایط خاص محیط، خیلی سخت‌تر از چیزی می‌شن که انتظار داری.

خب منم فداکاری میکنم و برای اینکه مقاله برای شما ها عزیزانم (جادوگران دلبندم)شلوغ و گیج‌کننده نشه، اینجا باس‌های Chalice Dungeon رو بر اساس نوع دانجن جدا می‌کنیم.😁😁
برید عشق کنید البته این وسطا ویزاردورد رو به دوستاتون معرفی کنید برام کامنت بزارین !

باس‌های Pthumeru Chalice

مسیر Pthumeru مهم‌ترین بخش Chalice Dungeonهاست، چون کم‌کم تو رو به سمت باس‌های جدی‌تر و در نهایت Yharnam, Pthumerian Queen می‌بره. اگه فقط می‌خوای داستان اصلی رو تموم کنی، شاید خیلی درگیرش نشی؛ ولی اگه دنبال پلاتینیوم، باس‌های مخفی‌تر و بخش‌های عمیق‌تر بازی هستی، Pthumeru رو نمی‌تونی نادیده بگیری.

باس‌های Hintertomb Chalice

Hintertomb نسبت به Pthumeru شاید برای خیلی از بازیکن‌ها کمتر به‌یادموندنی باشه، ولی باز هم باس‌های خاص خودش رو داره. اینجا بیشتر باید آماده مبارزه‌های جمع‌وجور، فضاهای بسته و دشمن‌هایی باشی که فرصت اشتباه زیاد بهت نمی‌دن.

باس‌های Loran Chalice

Loran از اون بخش‌هاییه که بیشتر از همه حس خشونت و بی‌رحمی Chalice Dungeonها رو نشون می‌ده. باس‌هایی مثل Abhorrent Beast و Loran Darkbeast واقعاً می‌تونن حتی بازیکن‌های باتجربه‌تر رو هم اذیت کنن. اینجا دیگه فقط لول بالا کافی نیست؛ باید واقعاً ریتم مبارزه رو بفهمی.

باس‌های Isz Chalice

Isz بیشتر از بقیه دانژن‌ها حس کیهانی و عجیب Bloodborne رو با خودش داره. اینجا دوباره سر و کله باس‌هایی مثل Celestial Emissary و Ebrietas پیدا می‌شه و اگر از فاز فضایی و Great Oneهای بازی خوشت میاد، این بخش برات جذاب‌تر می‌شه.

جدول کامل باس‌های Bloodborne

تا اینجا باس‌های مهم بازی رو منطقه‌به‌منطقه شناختیم، اما اگه بخوای یه نگاه سریع و کامل به همه‌شون داشته باشی، جدول زیر کارت رو راحت‌تر می‌کنه. اینجا برای هر باس، لوکیشن، وضعیت اجباری یا اختیاری بودن، مقدار Blood Echoes و جایزه اصلیش رو آوردیم تا لازم نباشه وسط بازی هی بین چندتا صفحه مختلف بگردی.

جدول باس‌های بازی اصلی Bloodborne

نکته مهم اینه که همه باس‌های جدول بالا برای تموم کردن بازی لازم نیستن. مثلاً Cleric Beast، Blood-starved Beast، Martyr Logarius، Amygdala و Ebrietas اختیاری‌ان، اما هرکدومشون یه چیزی به تجربه بازی اضافه می‌کنن؛ یا آیتم مهم می‌دن، یا یه مسیر جدید باز می‌کنن، یا از نظر داستانی کمک می‌کنن دنیای Bloodborne رو بهتر بفهمی.

از اون طرف، Gehrman و Moon Presence هم حالت خاص دارن. یعنی این دوتا بیشتر به پایان‌بندی بازی وصلن. بسته به انتخابی که آخر بازی می‌کنی و آیتم‌هایی که قبلش مصرف کردی، ممکنه فقط با Gehrman بجنگی یا مسیرت به Moon Presence هم برسه.

جدول باس‌های The Old Hunters DLC

خب دوست عزیزم اگه با بازی اصلی کنار اومدی و فکر کردی دیگه Bloodborne چیزی برای غافلگیر کردنت نداره، باید اعلام کنم که خیر!از این خبرا نیست ! The Old Hunters خیلی قشنگ نظرتو عوض می‌کنه. مخصوصاً Ludwig، Lady Maria و Orphan of Kos که جزو موندگارترین باس‌های کل بازی‌ان.

Laurence هم از نظر مسیر DLC اختیاری حساب می‌شه، ولی اگه می‌خوای تجربه‌ات کامل باشه، بهتره سراغش بری. شاید مبارزه‌اش به اندازه Lady Maria شیک نباشه، ولی از نظر سختی و فشار، حسابی می‌تونه اذیتت کنه.(ما هم که کلا خود آزاری داریم دیگه …صادقانه بگم اگه نداشتم که این چیه پس نوشتم؟؟😅😅)

جدول باس‌های Chalice Dungeon در Bloodborne

Chalice Dungeonها یه کم داستانشون فرق داره. این بخش پر از باس‌های تکراری، نسخه‌های قوی‌تر، باس‌های مخصوص دانجن و مسیرهای مختلفه. برای همین اینجا باس‌های مهم Preset Chalice Dungeon رو آوردیم؛ یعنی همون مسیرهای مشخص و اصلی دانجن‌ها، نه حالت‌های تصادفی Root.

اگه هدفت فقط تموم کردن داستان اصلیه، لازم نیست همه این باس‌های Chalice Dungeon رو بزنی. اما اگه دنبال کامل کردن بازی، گرفتن تروفی‌ها، جم‌های بهتر و رسیدن به باس‌هایی مثل Yharnam, Pthumerian Queen هستی، این بخش رو باید جدی بگیری.

از بین همه باس‌های Chalice، معمولاً Watchdog of the Old Lords، Defiled Amygdala، Abhorrent Beast، Loran Darkbeast و Yharnam, Pthumerian Queen بیشتر از بقیه به چشم میان. بعضیاشون به خاطر خود مبارزه سختن، بعضیا هم به خاطر شرایط خاص دانجن، مخصوصاً توی Cursed و Defiled Chalice که اشتباه کوچیک هم می‌تونه خیلی گرون تموم بشه.

سخت‌ترین باس‌های Bloodborne

حالا برسیم به سؤال جذاب‌تر: سخت‌ترین باس Bloodborne کدومه؟

جواب قطعی نداره، چون سختی باس‌ها خیلی به سبک بازی، لول، سلاح، تجربه و حتی اعصاب اون روزت بستگی داره. یه نفر ممکنه Father Gascoigne رو همون اول بازی کابوس بدونه، یکی دیگه با Orphan of Kos دیوونه بشه، یکی هم توی Chalice Dungeon جلوی Defiled Amygdala یا Watchdog of the Old Lords گیر کنه. بنابراین من این بخش رو با توجه به تجربه ی گیمر های کل دنیا نوشتم و اگر باسی بوده که از دستش کفری شدین حتما برام  تجربتون رو بنویسین 😁

Orphan of Kos

Orphan of Kos احتمالاً معروف‌ترین جواب برای سخت‌ترین باس Bloodborneـه. این باس سریع، عصبی، خشن و کاملاً غیرقابل‌پیش‌بینیه. مخصوصاً فاز دومش که مبارزه از کنترل خارج می‌شه و باید هم‌زمان هم جاخالی بدی، هم فرصت ضربه پیدا کنی، هم نذاری استرس کل مبارزه رو خراب کنه.

Orphan از اون باس‌هاست که فقط با حفظ کردن چند حرکت ساده نمی‌تونی راحت شکستش بدی. باید ریتمش رو بفهمی، زمان حمله‌هاش رو بشناسی و از کوچک‌ترین فرصت‌ها استفاده کنی.

Ludwig the Accursed / Holy Blade

Ludwig فقط سخت نیست؛ خیلی خوب طراحی شده. فاز اولش وحشی، بی‌نظم و ترسناکه، ولی فاز دومش کاملاً حال‌وهوای مبارزه رو عوض می‌کنه. این تغییر فاز باعث می‌شه مبارزه با Ludwig از اون باس‌فایت‌هایی باشه که هم سختی داره، هم هیجان، هم حس حماسی.

اگه The Old Hunters رو بازی کرده باشی، احتمالاً می‌دونی چرا Ludwig این‌قدر بین طرفدارها معروفه. مبارزه‌اش واقعاً حس یه نقطه عطف رو داره.

Lady Maria of the Astral Clocktower

Lady Maria شاید از نظر خام‌ترین میزان سختی، از Orphan پایین‌تر باشه، ولی از نظر ریتم مبارزه و حس دوئل، یکی از بهترین باس‌های بازیه. مبارزه باهاش سریع و تمیزه و هر فاز، خشن‌تر از قبلی می‌شه.

این باس برای کسایی که دوئل‌های انسانی‌تر و سریع‌تر رو دوست دارن، یکی از بهترین بخش‌های Bloodborneـه. نه خیلی شلوغه، نه بی‌منطق؛ فقط باید دقیق باشی و بدونی کی حمله کنی و کی عقب بکشی.

Laurence, the First Vicar

Laurence از اون باس‌هاییه که بعضی‌ها عاشقشن و بعضی‌ها واقعاً تحملش رو ندارن. ظاهرش ممکنه شبیه Cleric Beast به نظر بیاد، ولی مبارزه‌اش سنگین‌تر و سخت‌تره. مخصوصاً وقتی وارد فازهای بعدی می‌شه و کنترل فاصله سخت‌تر می‌شه.

Laurence بیشتر از اینکه با سرعت دیوونه‌وار اذیتت کنه، با ضربه‌های سنگین، محدوده حمله و فرسایشی شدن مبارزه خسته‌ات می‌کنه.

Ebrietas, Daughter of the Cosmos

Ebrietas یکی از اون باس‌های اختیاریه که خیلی‌ها اول دست‌کم می‌گیرنش و بعد می‌فهمن چه اشتباهی کردن. ضربه‌هاش سنگینه، بدنش بزرگه، بعضی حملاتش واقعاً خطرناکن و اگر جای بدی وایستی، خیلی راحت گیر می‌افتی.

از نظر داستانی هم Ebrietas فقط یه باس فرعی ساده نیست. مبارزه باهاش یکی از جاهایی‌ه که Bloodborne کامل می‌ره سمت وحشت کیهانی.

Martyr Logarius

Martyr Logarius هم جزو باس‌هایی‌ه که مخصوصاً در اولین تجربه می‌تونه حسابی اذیتت کنه. چون هم حمله دوربرد داره، هم توی مبارزه نزدیک خطرناکه، هم میدان مبارزه‌اش جوریه که اگه بی‌دقت حرکت کنی، فضا علیه‌ات می‌شه.

شکست دادنش حس خیلی خوبی داره، چون واقعاً مجبور می‌شی بین صبر، حمله و جاخالی تعادل پیدا کنی.

Defiled Amygdala و Watchdog of the Old Lords

اگه بخوایم Chalice Dungeonها رو هم حساب کنیم، Defiled Amygdala و Watchdog of the Old Lords باید حتماً توی لیست سخت‌ترین‌ها باشن. دلیلش فقط خود باس‌ها نیست؛ شرایط Defiled Chalice باعث می‌شه مبارزه خیلی بی‌رحمانه‌تر بشه و کوچک‌ترین اشتباه گرون تموم بشه.

اینجا دیگه بازی رسماً می‌گه: «خب شکارچی عزیز، ببینم واقعاً چند مرده حلاجی!»

نکات مهم قبل از باس‌فایت‌های Bloodborne

قبل از اینکه بری سراغ باس‌ها، چندتا چیز ساده هست که رعایتشون واقعاً می‌تونه نجاتت بده. Bloodborne بازی‌ایه که عجله رو دوست نداره، ولی ترسو بازی کردن رو هم تنبیه می‌کنه. باید درست وسط این دو تا راه بری.

اول از همه، همیشه قبل از باس‌فایت مطمئن شو Blood Vial کافی داری. هیچی بدتر از این نیست که بعد از چند تلاش، تازه ریتم باس دستت بیاد ولی وسط مبارزه بفهمی آیتم درمانی نداری.

دوم اینکه Quicksilver Bullet رو دست‌کم نگیر. خیلی از باس‌ها و دشمن‌های انسانی‌تر با Parry قابل‌کنترل‌تر می‌شن. مخصوصاً باس‌هایی مثل Father Gascoigne، Martyr Logarius، Gehrman و Lady Maria، جایی هستن که اگه Parry رو بلد باشی، مبارزه خیلی فرق می‌کنه.

سوم، از آیتم‌هایی مثل Fire Paper و Bolt Paper درست استفاده کن. بعضی باس‌ها نسبت به یک نوع آسیب حساس‌ترن و همین آیتم‌های ساده می‌تونن مبارزه رو خیلی کوتاه‌تر و قابل‌کنترل‌تر کنن.

چهارم، همیشه قبل از ورود به DLC یا Chalice Dungeonهای سنگین، سلاحت رو ارتقا بده. توی Bloodborne خود لول مهمه، ولی سلاح خوب و ارتقای درستش واقعاً فرق بزرگی ایجاد می‌کنه.

و آخر از همه، اگه روی یه باس گیر کردی، فقط پشت سر هم وارد مبارزه نشو. بعضی وقت‌ها بهتره چند دقیقه ازش فاصله بگیری، مسیر دیگه‌ای بری، لول بگیری، سلاحت رو بهتر کنی و بعد برگردی. Bloodborne گاهی با صبر خیلی بهتر جواب می‌ده تا با کله‌شقی.

حرف آخر

شاید باورتون نشه، ولی من واقعاً سه روزه دارم روی این مقاله کار می‌کنم! نه فقط برای اینکه یه لیست ساده از باس‌های Bloodborne آماده کنم؛ بیشتر به خاطر اینکه کار شماها رو حتی شده یه ذره راحت‌تر کنم و لازم نباشه برای پیدا کردن لوکیشن، جایزه‌ها، ترتیب باس‌ها و اطلاعات مختلف، بین چندتا منبع خارجی بچرخید.

قبلاً یه مقاله دقیقاً با همین مدل برای باس‌های Elden Ring نوشته بودم و چون خیلی خوب ازش استقبال شد، امیدوار شدم که همچین دیتایی واقعاً به دردتون خورده. برای همین تصمیم گرفتم همین مدل رو برای Bloodborne هم آماده کنم؛ مخصوصاً چون بلادبورن از اون بازی‌هاست که اگه یه راهنمای مرتب و کامل کنارش داشته باشی، تجربه‌اش خیلی راحت‌تر و لذت‌بخش‌تر می‌شه.
اینم لینک مقاله الدن رینگ اگه لازمش دارین :
راهنمای باس‌های Elden Ring

پس اگه این مقاله حتی یه گوشه کوچیک از مسیر شکارچی بودنتون رو راحت‌تر کرده، یعنی ارزش این سه روز نوشتن و جمع‌کردن اطلاعات رو داشته و بدنیست حتماً برام کامنت بذارید!