فرنچایز Toy Story همیشه یکی از مهمترین بخشهای تاریخ پیکسار بوده. اولین فیلم بلند این استودیو بود، اولین موفقیت بزرگ سینماییاش حساب میشد و برای خیلیها هم اولین باری بود که چنین انیمیشن سهبعدیای رو روی پرده سینما میدیدن. پیکسار با Toy Story فقط یک انیمیشن محبوب نساخت؛ عملاً مسیر انیمیشن مدرن رو عوض کرد.
با این حال، داستان وودی، باز و بقیه اسباببازیها هیچوقت واقعاً تموم نشد. این مجموعه چند بار برگشت و Toy Story 4 در سال ۲۰۱۹، برابر با ۱۳۹۸ ثابت کرد پیکسار هنوز میتونه با همین شخصیتها یک قصه احساسی و قابلدنبالکردن بسازه. البته Lightyear اونقدر که انتظار میرفت جواب نداد، اما حالا خیلی از طرفدارها امیدوارن Toy Story 5 دوباره این مجموعه رو به مسیر اصلی خودش برگردونه.
فیلم Toy Story 5 قراره در ژوئن ۲۰۲۶، برابر با خرداد/تیر ۱۴۰۵ اکران بشه و چیزی که این قسمت رو جالبتر میکنه، اینه که انگار پیکسار باهاش داره یک دوران قدیمی رو میبنده؛ دورانی که با اندی شروع شد، با بانی ادامه پیدا کرد و حالا شاید به نقطه خداحافظی جدیتری رسیده باشه.
داستان قسمت پنجم مدتی بعد از اتفاقات Toy Story 4 جلو میره. وودی هنوز از گروه اصلی جداست و بقیه اسباببازیها کنار بانی زندگی تازهای دارن. آنها میدونن بانی هم مثل اندی بالاخره بزرگ میشه و یک روز ممکنه دیگه سراغشان نیاد. این ترس همیشه توی دنیای Toy Story وجود داشته، اما این بار ماجرا فقط بزرگ شدن یک بچه نیست.
در Toy Story 5، بانی به چیزی جذب میشه که اندی در دوران کودکیاش باهاش درگیر نبود؛ تکنولوژی. یک وسیله شبیه آیپد وارد زندگی بانی میشه و کمکم توجهش رو از اسباببازیها میگیره. به جای اینکه با وودی، باز، جسی و بقیه وارد ماجراجوییهای خیالی بشه، جذب اینترنت، بازیهای موبایلی و اپلیکیشنها میشه.
اینجاست که تضاد اصلی فیلم شکل میگیره: اسباببازیها در برابر تکنولوژی. این ایده از یک طرف خیلی امروزیه و به زندگی بچههای نسل جدید نزدیکه، از طرف دیگه هم همان دغدغه قدیمی Toy Story رو ادامه میده؛ ترس از فراموش شدن، کنار گذاشته شدن و تموم شدن دوران کودکی.
این موضوع برای Toy Story چیز تازهای نیست . ما این قضیه رو تو داستان جسی دیدیم.
در Toy Story 2 هم وودی با همین ترس روبهرو شد. دزدیده شدنش باعث شد به این فکر کنه که شاید اندی دیگر به او نیازی نداشته باشه. بعدتر در Toy Story 3، این ترس واقعاً اتفاق افتاد. اندی بزرگ شد و اسباببازیهایش رو به بانی سپرد.
Toy Story 4 هم همین مسیر رو ادامه داد، اما این بار بیشتر روی خود وودی تمرکز داشت. وودی فهمید شاید دیگر لازم نیست همیشه همان نقش قدیمی رو داشته باشه. برای همین هم مسیرش رو از بقیه جدا کرد و رفت دنبال یک زندگی تازه. همین اتفاق باعث شد حس کنیم اسباببازیها هم مثل آدمها تغییر میکنن و فقط منتظر بزرگ شدن بچهها نمیمونن.
حالا Toy Story 5 ظاهراً میخواد این ایده رو جدیتر دنبال کنه. این بار فقط بانی نیست که بزرگتر شده؛ خود اسباببازیها هم نشانههای گذر زمان رو با خودشان دارن. وودی در تصاویر جدید ظاهر فرسودهتری داره؛ انگار بدنش مثل قبل سرحال نیست و حتی طراحیاش طوریه که حس یک شخصیت پیرتر رو منتقل میکنه. شاید این موضوع در ظاهر شوخی به نظر بیاد، اما پشتش یک ایده مهم خوابیده: این شخصیتها هم مثل دنیای اطرافشان دارن پیر میشن.
برای همین Toy Story 5 شاید واقعاً پایان یک دوران باشه. نه لزوماً پایان کامل فرنچایز، اما احتمالاً پایان این گروه قدیمی از اسباببازیها. همونطور که اندی یک روز با کودکیاش خداحافظی کرد، شاید حالا نوبت پیکسار باشه که با وودی، باز و بقیه شخصیتهای کلاسیکش آرامآرام خداحافظی کنه.
در نهایت، اگر این فیلم درست از آب دربیاد، میتونه هم یک خداحافظی احساسی با نسل قدیمی Toy Story باشه، هم راهی برای معرفی یک گروه تازه. پیکسار با این مجموعه شروع کرد، باهاش بزرگ شد و حالا شاید وقتشه نشان بده حتی اسباببازیها هم برای همیشه در یک نقطه نمیمونن.
