همه از اومدن یه فیلم جدید از چهار شگفتانگیز کلی هیجانزدهان. این فیلم قراره مارول رو وارد فاز جدیدی از شخصیتپردازی و قصهگویی کنه.
مثل بقیه فیلمای مارول، این یکی هم دوتا صحنه بعد از تیتراژ داره که هم آیندهی دنیای سینمایی مارول رو میچینه، هم یه ادای احترام حسابی به ریشههای کمیکبوکی تیمه.
امروز میخوام بهتون بگم دقیقاً چی تو این فیلم میگذره.
بزن بریم! 🎬
صحنههای تیتراژ فیلم The Fantastic Four: First Steps
همونطور که بالا گفتم، دوتا صحنه داریم: یکی وسط تیتراژ و یکی بعدش.
صحنه وسط تیتراژ قراره یه تهدید بزرگ برای آیندهی دنیای مارول رو معرفی کنه، و صحنهی آخر تیتراژ هم یه لحظهی فان و پر از ایستراگه که طرفدارای قدیمی رو خوشحال میکنه.
صحنه وسط تیتراژ: ورود دکتر دوم (Doctor Doom)
تو یه لحظه که کل جامعهی فندومو منفجر کرد، دکتر دوم ــ یکی از معروفترین ویلنهای مارول ــ وارد میشه.
داستان این صحنه چهار سال بعد از وقایع اصلی فیلمه. مکانش هم ساختمون باکستر.
سوزان استورم (با بازی Vanessa Kirby) داره برای پسر خودش و رید ریچاردز، یعنی فرانکلین کوچولو، کتاب میخونه.
وقتی سو برای یه لحظه اتاقو ترک میکنه، یه شخصیت مرموز با شنل سبز ظاهر میشه و جلوی فرانکلین زانو میزنه. اون شخصیت ماسک فلزی معروف دکتر دوم رو توی دستشه.
چهرهی بازیگر رو کامل نشون نمیدن، ولی بهوضوح مشخصه که این ویکتور وان دوم با بازی رابرت داونی جونیوره.
توضیح صحنهی میانی تیتراژ چهار شگفتانگیز
این صحنه مستقیماً زمینهساز یه کراساور عظیم دیگه برای انتقامجویانه.
یه تایتل کارت بهوضوح نشون میده:
“The Fantastic Four will return in Avengers: Doomsday”
یعنی ما قراره ادامهی داستانشونو اونجا ببینیم، و ویلن اصلی هم کسی نیست جز دکتر دوم، که تهدید بزرگی برای کل دنیای ماروله.
این صحنه کلی سوال تو ذهن طرفدارا میسازه: مثلاً چرا دوم دنبال فرانکلینه؟ (توی کمیکا، فرانکلین ریچاردز یه جهش یافته سطح اومگاست که میتونه واقعیت رو عوض کنه!)
احتمالش زیاده که مارول قراره همهی واقعیتهایی که تو این ۲۰ سال ساخته رو باهم قاطی کنه، بعد با یه فاز تازه برگرده که همه کاراکترا رو دوباره بیاره وسط بازی.
صحنه نهایی تیتراژ: ادای احترام کارتونی
بعد از اون ورود دراماتیک دکتر دوم، صحنهی آخر تیتراژ یهدفعه میره تو فاز فان و نوستالژیک.
یه انیمیشن کوتاه، رنگارنگ و به سبک دههی ۶۰ پخش میشه که ادای احترامی به کارتون کلاسیک “چهار شگفتانگیز” اون زمانه.
توی این انیمیشن تیم اصلی یعنی آقای شگفتانگیز، زن نامرئی، مشعل انسانی و تینگ رو میبینیم که با لباسای کلاسیکشون دارن با چندتا ویلن که توی فیلم اسم برده شده بود، میجنگن.
واقعاً یه کارتون بامزه و دوستداشتنیه.
توضیح صحنه آخر تیتراژ
این سکانس فان و جمعوجور یه جور بزرگداشت شاد و دلگرمکنندهست برای تاریخ طولانی و پربار چهار شگفتانگیز تو فرهنگ عامه.
آخرش هم با یه نقلقول تأثیرگذار از جک کربی ــ اسطورهی کمیک و همخالق چهار شگفتانگیز ــ تموم میشه:
“اگر به شخصیتهام نگاه کنی، منو پیدا میکنی…”
و بعدش یه تایتل کارت میاد که توضیح میده “زمین ۸۲۸” (Earth‑828) اشارهایه به تاریخ تولد جک کربی: ۲۸ آگوست.
حرف آخر
خب، اینم از مسیر جدیدی که مارول پیش گرفته. مطمئناً بین الان تا اکران اون فیلم بزرگ، چندتا فیلم دیگه هم قراره بیاد تا شخصیتای جدیدو معرفی کنه و بهمون نشون بده اوضاع قراره چجوری پیش بره.
تو از فیلم چهار شگفتانگیز خوشت اومد؟ 🤔
برام بنویس توی کامنتا! 📩

