اگه تازه وارد کتابهای براندون سندرسون شده باشین، احتمالاً اولین بار که اسم Cosmere رو میشنوین یه سؤال خیلی ساده توی ذهنتون شکل میگیره: «یعنی همه این کتابها به هم ربط دارن؟» جواب کوتاهش بلهست، ولی قضیه خیلی بزرگتر از چندتا شخصیت مشترک و ایستراگ ساده بین کتابهاست.
ممکنه Mistborn رو بخونین و وارد دنیایی بشین که جادوش با فلز کار میکنه، بعد The Stormlight Archive رو باز کنین و با سیارهای پر از طوفان، Spren و شوالیههایی روبهرو بشین که انگار هیچ ربطی به دنیای قبلی ندارن. بعد برین سراغ Warbreaker و ببینین این بار جادو با رنگ و Breath کار میکنه. با این حال، همه این دنیاها بخشی از یه جهان بزرگتر به اسم کازمیر هستن؛ جهانی که یه تاریخ مشترک، قوانین بنیادی مشترک برای جادو و یه داستان خیلی بزرگتر پشت تمام این مجموعهها داره. خود سندرسون هم کازمیر رو جهان مشترکی معرفی میکنه که بسیاری از رمانهای فانتزیش داخل اون اتفاق میافتن و قرار نیست برای فهمیدن هر مجموعه مجبور باشین اول تمام کتابهای دیگه رو بخونین.
اتفاقاً یکی از جذابترین چیزهای کازمیر همینه. میتونین فقط Mistborn بخونین و داستان کامل خودتون رو داشته باشین، ولی هرچی بیشتر وارد کتابهای سندرسون بشین، یهدفعه شروع میکنین به دیدن ارتباطهایی که قبلاً اصلاً متوجهشون نشده بودین. یه شخصیت آشنا از یه دنیای دیگه ظاهر میشه، یه نوع جادو جایی کار میکنه که انتظارش رو ندارین یا میفهمین جنگی که فکر میکردین فقط مشکل یه سیارهست، بخشی از ماجرایی خیلی بزرگتره.
پس بیاین بدون اینکه وارد اسپویلهای سنگین کتابها بشیم، ببینیم کازمیر دقیقاً چیه، چه دنیاهایی داخلش قرار گرفتن و سندرسون چطور تونسته چندین مجموعه کاملاً متفاوت رو زیر یه جهان مشترک کنار هم بچینه.
Cosmere دقیقاً چیست و چرا این همه کتاب به هم وصلاند؟
کازمیر رو نباید مثل Westeros یا Middle-earth تصور کنیم که یه خشکی یا حتی یه سیاره بزرگ باشه. کازمیر یه جهان داستانی مشترکه که داخلش چندین منظومه، سیاره، تمدن و فرهنگ متفاوت وجود دارن. Mistborn روی Scadrial اتفاق میافته، The Stormlight Archive ما رو به Roshar میبره، Elantris روی Sel قرار داره و Warbreaker هم دنیای خودش یعنی Nalthis رو داره. در کنار اینها کلی دنیای کوچیکتر و عجیبتر هم داریم که توی رمانهای مستقل و داستانهای کوتاه معرفی شدن.
چیزی که این دنیاها رو به هم وصل میکنه این نیست که همه شخصیتها مرتب از یه کتاب به کتاب بعدی برن. اتفاقاً سندرسون سالها ارتباطهای کازمیر رو خیلی آروم توی پسزمینه نگه داشته بود. برای خیلی از خوانندهها، اولین نشونه فقط این بود که یه شخصیت مرموز به اسم Hoid رو در چند کتاب متفاوت میدیدن و میپرسیدن این آدم چرا همهجا پیداش میشه؟ خود سندرسون هم سالها به خوانندههای تازه گفته بود موقع خوندن کتابها حواسشون به Hoid باشه، چون دنبال کردن حضورش یکی از راههای کشف داستان بزرگتر کازمیره.
اما این ارتباطها دیگه مثل قبل فقط ایستراگهای مخفی نیستن. آثار جدیدتر کازمیر خیلی مستقیمتر دارن نشون میدن که دنیاها از وجود هم خبر دارن، آدمها بین سیارهها سفر میکنن و سازمانها و قدرتهایی شکل گرفتن که برنامههاشون محدود به یه جهان نیست. Dragonsteel هم درباره روند بیستساله کازمیر توضیح داده که این پروژه از حضورهای کوتاه و جزئیات پنهان به جایی رسیده که دنیاها، زمانها و سیستمهای جادویی مختلف عملاً دارن وارد داستان مشترک بزرگتری میشن.
نکته مهم اینه که این موضوع نباید خواننده تازهکار رو بترسونه. لازم نیست قبل از باز کردن The Final Empire یه نقشه دیواری از کازمیر بزنین بالای تخت و ۴۰ صفحه Lore حفظ کنین! هر مجموعه داستان اصلی خودش رو داره. جذابیت کازمیر برای خوانندهای که بیشتر جلو میره اینه که کمکم پرده کنار میره و متوجه میشه چیزی که فکر میکرد چند داستان جداست، از اول بخشی از یه طرح خیلی بزرگتر بوده.
همهچیز از Adonalsium شروع شد؛ Shardها چی هستند؟
اگه بخوایم بریم سراغ ریشه اسطورهشناسی کازمیر، باید برسیم به اسم Adonalsium. لازم نیست فعلاً دنبال این باشیم که دقیقاً Adonalsium چه موجودی بوده، چون خود کازمیر هم هنوز همه جوابها رو کامل بهمون نداده. چیزی که برای شروع لازمه بدونیم اینه که در گذشته بسیار دور رویدادی به اسم Shattering اتفاق افتاده و قدرت Adonalsium به شانزده بخش عظیم تقسیم شده؛ بخشهایی که بهشون Shard گفته میشه. همین Shardها بعداً تبدیل به یکی از مهمترین نیروهای کل تاریخ کازمیر شدن.
اما Shard رو نباید فقط یه تکه انرژی خیلی بزرگ تصور کرد. هرکدوم یه Intent یا جهتگیری خاص دارن. مثلاً Ruin با نابودی و فروپاشی گره خورده، Preservation با حفظ کردن، Honor با سوگند و پیوند، Cultivation با رشد و تغییر و Odium هم با احساسات شدید و نفرت ارتباط داره. همین Intentها خیلی مهمن، چون قدرت Shard فقط یه ابزار خنثی نیست و ماهیت خودش رو داره.
از اون طرف، Shard معمولاً یه Vessel داره؛ یعنی موجودی که اون قدرت عظیم رو در اختیار گرفته. اینجا یکی از ایدههای جذاب سندرسون شکل میگیره: اگه یه انسان قدرتی تقریباً خدایی بگیره، بعد از هزاران سال هنوز همون آدم قبلی باقی میمونه؟ یا Intent اون قدرت کمکم طرز فکر و تصمیمهاش رو تغییر میده؟
برای همین خدایان کازمیر هم خیلی وقتها شبیه خدای مطلقی که در بعضی فانتزیها میبینیم نیستن. با قدرتهایی طرفیم که تاریخ دارن، محدودیت دارن، با هم دشمن میشن، بعضی وقتها وارد زندگی تمدنها میشن و حتی ممکنه تصمیمهای یه Shard سرنوشت چند سیاره رو تحت تأثیر قرار بده.
اتفاقاً از همینجا میشه فهمید چرا داستان بزرگ کازمیر فقط درباره Kaladin، Vin یا شخصیتهای یه مجموعه خاص نیست. شخصیتهای اصلی میآن و میرن، حکومتها سقوط میکنن و تمدنها پیشرفت میکنن، ولی داستان Shardها در مقیاس هزاران سال ادامه داره.
جادوی کازمیر چطور کار میکند؟ از Investiture تا سه Realm
یکی از چیزهایی که سندرسون باهاش معروف شده، سیستمهای جادوییه که واقعاً قانون دارن. جادو توی کتابهاش معمولاً فقط این نیست که یه شخصیت دستش رو بالا ببره، نور بیرون بیاد و هر چیزی که داستان لازم داره اتفاق بیفته. قدرتها محدودیت، هزینه و منطق خودشون رو دارن و سندرسون حتی در مقالههای خودش روی این ایده تأکید کرده که محدودیتهای یه سیستم جادویی میتونن از خود قدرتها جذابتر باشن.
حالا قسمت خفن ماجرا اینه که سیستمهای جادویی کاملاً متفاوت کازمیر در اصل از یه پایه مشترک میان: Investiture. یه Mistborn روی Scadrial فلز میسوزونه، یه Knight Radiant روی Roshar با Stormlight و Surgebinding کار میکنه و Awakeners روی Nalthis از Breath استفاده میکنن، ولی در سطح بنیادی همه اینها راههای مختلف تعامل با Investiture هستن. خود Dragonsteel هم Investiture رو هسته مشترک جادو معرفی میکنه؛ چیزی که اجازه میده دنیایی مثل Mistborn و Stormlight سیستمهای ظاهراً کاملاً متفاوتی داشته باشن ولی همچنان از قوانین مشترک کازمیر پیروی کنن.
برای فهمیدن بخش دیگه این سیستم باید با سه Realm آشنا بشیم. طبق ساختار کازمیر، چیزها فقط در دنیای فیزیکی وجود ندارن، بلکه واقعیت سه بخش داره: Physical Realm، Cognitive Realm و Spiritual Realm. Physical همون دنیاییه که شخصیتها توش زندگی میکنن و دست میزنن و میبینن. Cognitive بیشتر با ذهن، ادراک و تصویر موجودات از جهان در ارتباطه و در بعضی داستانها امکان سفر بین دنیاها رو فراهم میکنه. Spiritual Realm هم بخش عمیقتر این ساختاره و مفاهیمی مثل Connection و Identity بهش مربوط میشن.
ولی برای شروع واقعاً لازم نیست این مفاهیم رو مثل جزوه امتحان حفظ کنین. یکی از لذتهای کازمیر اینه که کتابها کمکم این قوانین رو نشونتون میدن. اول فقط میدونین شخصیت میتونه یه کار عجیب انجام بده، بعد قانونش رو میفهمین و چند کتاب بعد ممکنه ببینین کسی از یه سیاره دیگه همون قانون رو به شکلی کاملاً متفاوت استفاده میکنه. اون لحظهست که سیستم جادویی کازمیر واقعاً شروع میکنه به جذاب شدن.
مهمترین دنیاهای Cosmere کداماند؟
شاید راحتترین راه برای فهم بزرگی کازمیر این باشه که چندتا از مهمترین دنیاهاش رو کنار هم بذاریم. نکته جالب اینه که سندرسون تلاش نکرده یه فرمول ثابت برداره و فقط اسم شهرها و شخصیتها رو تغییر بده؛ هر دنیا واقعاً حس خودش رو داره.
Scadrial دنیای Mistbornـه و شاید بهترین نمونه برای دیدن تحول یه سیاره در طول زمان باشه. در اولین دوره Mistborn با یه فانتزی تاریک، خاکستر، امپراتوری و Allomancy روبهرو میشیم، ولی حدود سیصد سال بعد همون دنیا وارد دورهای میشه که قطار، اسلحه، شهرهای مدرنتر و حالوهوای وسترن داره. این روند قراره ادامه پیدا کنه و Era 3 یا Ghostbloods هم Scadrial رو به دورهای نزدیکتر به عصر کامپیوتر و فضای جاسوسی ببره.
Roshar محل اتفاقات The Stormlight Archiveـه و احتمالاً یکی از مفصلترین دنیاهایی محسوب میشه که سندرسون ساخته. Highstormها روی تقریباً همهچیز اثر گذاشتن؛ از معماری و گیاهان گرفته تا زندگی مردم. Sprenها، Knights Radiant، Shardbladeها و Surgebinding هم باعث شدن Roshar یه هویت کاملاً جدا از Scadrial داشته باشه. Dragonsteel حتی برای این دنیا راهنما و آرتبوک رسمی مستقلی ساخته که فرهنگها، تاریخ، موجودات و جادوش رو پوشش میده.
بعد میرسیم به Sel؛ دنیایی که Elantris و The Emperor’s Soul داخلش اتفاق میافتن. یکی از ویژگیهای جذاب Sel اینه که شکل استفاده از Investiture شدیداً میتونه به مکان و فرهنگ وابسته باشه. بنابراین حتی آدمهای یه سیاره هم لزوماً با یه مدل جادو کار نمیکنن.
Nalthis هم دنیای Warbreakerـه؛ جایی که Breath، رنگ و BioChromatic magic نقش بزرگی توی فرهنگ و جادوی دنیا دارن. Taldain رو در White Sand میبینیم، Threnody دنیای ترسناک داستان Shadows for Silence in the Forests of Hellـه و First of the Sun هم با Sixth of the Dusk و بعدتر Isles of the Emberdark اهمیت خیلی بیشتری پیدا میکنه. در کنار اینها دنیاهایی مثل Lumar، Komashi و Canticle رو هم داریم که آثار مستقل جدیدتر سراغشون رفتن.
همین تنوع باعث میشه ورود به کازمیر حس این رو نده که باید یه مجموعه سیجلدی واحد رو از اول تا آخر بخونین. هر بار میتونین برین یه گوشه دیگه کهکشان و با فرهنگی روبهرو بشین که قوانین، تاریخ و حتی نوع نگاهش به جادو کاملاً فرق داره.
Hoid کیست و چرا تقریباً همهجای کازمیر پیداش میشود؟
اگه یه اسم باشه که بهتره از همون روز اول ورود به کازمیر یادتون بمونه، اون Hoidـه. البته مشکل اینجاست که همیشه قرار نیست با همین اسم پیداش کنین! ممکنه داستانگو باشه، دلقک دربار باشه، نوازنده باشه، یه آدم ظاهراً بیاهمیت گوشه خیابون باشه یا با اسم Wit سر و کلهاش پیدا بشه. خود Dragonsteel از Hoid بهعنوان Worldhopper مرموزی یاد میکنه که مدت بسیار طولانی درگیر اتفاقات مهم کازمیر بوده و انگیزههای واقعیش هنوز کامل روشن نیست.
Hoid یکی از بهترین مثالها برای نوع ارتباط بین مجموعههای کازمیره. ممکنه اولین بار توی یه کتاب ببینینش و اصلاً اهمیتش رو نفهمین. بعد چند کتاب دیگه بخونین و تازه متوجه بشین «صبر کن، این همون آدم قبلیه!» و یهدفعه حضور چندخطیای که قبلاً کاملاً معمولی به نظر میرسید، معنی دیگهای پیدا کنه.
در The Stormlight Archive نقش Hoid خیلی واضحتر از بعضی مجموعههای دیگهست و معمولاً با اسم Wit میشناسیمش، ولی ردش در Mistborn، Warbreaker، Elantris و آثار مختلف دیگه هم دیده میشه. خود سندرسون حتی در معرفی آثارش به خوانندههای تازه پیشنهاد کرده دنبال Hoid بگردن و تلاش کنن بفهمن این آدم دقیقاً دنبال چیه.
تازه در سالهای اخیر نقش Hoid از «شخصیت مرموزی که گوشه داستان دیده میشه» هم فراتر رفته. Tress of the Emerald Sea و Yumi and the Nightmare Painter داستانهایی هستن که با صدای Hoid روایت میشن و سندرسون حالا اونها رو همراه The Fires of December زیر مجموعهای با عنوان Hoid’s Travails قرار داده؛ داستانهایی درباره سفرهای Hoid به دنیاهای دورتر کازمیر. طبق برنامه رسمی فعلی، نسخه تجاری The Fires of December برای زمستان ۲۰۲۶ در نظر گرفته شده.
Worldhopperها و Ghostbloods؛ وقتی دنیاهای کازمیر به هم میرسند
Hoid تنها کسی نیست که فهمیده سیاره خودش تمام جهان نیست. در کازمیر آدمها و گروههای دیگهای هم وجود دارن که میتونن بین دنیاها حرکت کنن؛ به این آدمها معمولاً Worldhopper گفته میشه.
بخشی از این سفرها با استفاده از Cognitive Realm و مسیرهای خاصی انجام میشن که اجازه میدن فاصله عظیم بین دنیاهای Physical Realm قابل عبور بشه. حتی مسئله زبان هم در کازمیر راهحلهای جادویی خودش رو داره؛ سندرسون توضیح داده که مفهوم Connection میتونه به بعضی Worldhopperها کمک کنه زبان یه دنیای جدید رو بفهمن، هرچند گاهی همین ترجمه جادویی باعث اشتباههای کوچیک و بامزه هم میشه.
از اینجا پای سازمانهایی مثل Ghostbloods وسط میاد. بدون اینکه وارد اسپویل داستانی بشیم، همین قدر بدونین که Ghostbloods محدود به یه شهر یا یه سیاره نیستن و حضورشون یکی از مهمترین پلهای ارتباطی بین خطوط داستانی مختلف کازمیر شده. کتابهای جدیدتر خیلی بیشتر از آثار اولیه این ارتباطات رو جلوی چشم خواننده میذارن و حتی Dragonsteel هم میگه کازمیر امروز دیگه فقط مجموعهای از Cameoهای مخفی نیست؛ ارتباطها دارن به بخش اصلی داستان تبدیل میشن.
آثار آینده هم این روند رو پررنگتر میکنن. اسم رسمی Mistborn Era 3 حالا Ghostbloodsـه و طبق برنامه فعلی سندرسون، جلدهای این سهگانه برای دسامبر ۲۰۲۸، ۲۰۲۹ و ۲۰۳۰ برنامهریزی شدن. خود سندرسون گفته انتشار جلد اول در ۲۰۲۸ در حال حاضر تاریخ نسبتاً محکمی محسوب میشه.
یعنی اگه اوایل Mistborn فقط داشتین درباره سرنگون کردن یه امپراتوری روی یه سیاره میخوندین، کازمیر کمکم داره به نقطهای میرسه که سیاست و مشکلات یه دنیا ممکنه مستقیم به یه سیاره دیگه هم مربوط بشه.
داستان بزرگ کازمیر در چه دورهای اتفاق میافتد؟
یکی از چیزهایی که کازمیر رو از خیلی جهانهای فانتزی جدا میکنه اینه که زمان واقعاً توش حرکت میکنه. قرار نیست تمدنها برای هزاران سال با همون شمشیر، قلعه و کالسکه باقی بمونن فقط چون ژانر داستان فانتزیه.
واضحترین نمونهاش Scadrialـه. بین Mistborn Era 1 و Wax & Wayne حدود سه قرن میگذره و جهان واقعاً تغییر میکنه. تکنولوژی جلو میره، اسطورههای کتابهای قبلی تبدیل به تاریخ و مذهب میشن و قدرتهای جادویی قدیمی باید خودشون رو با دنیای جدید تطبیق بدن. Era 3 هم قراره این مسیر رو ادامه بده و فضای تکنولوژیکتر و جاسوسیتری پیدا کنه.
اما داستان در همین مرحله هم متوقف نمیشه. آثاری مثل The Sunlit Man و بهخصوص Isles of the Emberdark پنجرهای به آینده دورتر کازمیر باز میکنن؛ جایی که تمدنها دیگه فقط درباره سفر بین شهرها حرف نمیزنن و پای ستارهها، سفینهها و قدرتهای بینسیارهای وسط اومده. Dragonsteel خود Isles of the Emberdark رو داستانی در far-future Cosmere معرفی کرده که پای قدرتهای کهکشانی و مهاجمان فضایی رو جدیتر وارد ماجرا میکنه.
برای همین میشه گفت پروژه کازمیر یه جورایی داره جلوی چشم خواننده از فانتزی حماسی به science fantasy تبدیل میشه. جادو از بین نمیره؛ برعکس، تمدنها یاد میگیرن چطور جادو رو بشناسن، اندازه بگیرن، مهندسی کنن و کنار فناوری ازش استفاده کنن.
و این دقیقاً چیزیه که پروژه سندرسون رو خیلی جاهطلبانه میکنه. ما فقط تاریخ چند قهرمان رو نمیبینیم؛ داریم رشد تمدنهایی رو دنبال میکنیم که ممکنه صدها سال بعد، جادوهایی که زمانی راز مقدس بودن رو تبدیل به فناوری روزمره کنن.
برای شروع دنیای براندون سندرسون کدام کتاب را بخوانیم؟
اینجا احتمالاً همون جاییه که خیلیها گیر میکنن. سرچ میکنین «Cosmere reading order» و ناگهان با نموداری روبهرو میشین که انگار برای ورود به داستان باید دکترای فیزیک جادویی داشته باشین!
خبر خوب اینه که ترتیب اجباری واحدی وجود نداره. خود منابع رسمی سندرسون و راهنماهای کازمیر تأکید میکنن که مجموعهها طوری طراحی شدن که مستقل قابل خوندن باشن و فقط باید ترتیب جلدهای داخل هر مجموعه رو رعایت کنین.
اگه بخوام ساده پیشنهاد بدم، برای بیشتر خوانندهها Mistborn: The Final Empire شروع خیلی خوبیه؛ داستانش سریعتر وارد ماجرا میشه، سیستم جادویی جذابی داره و بدون اینکه از همون اول صدتا مفهوم کازمیری بریزه سرتون، آرومآروم شما رو با سبک سندرسون آشنا میکنه.
اگه داستان کوتاهتر میخواین و هنوز نمیدونین اصلاً با سبک نویسنده ارتباط میگیرین یا نه، The Emperor’s Soul انتخاب خیلی خوبیه. اگه عاشق فانتزی حماسی عظیم، جهانسازی سنگین و کتابهای خیلی طولانی هستین، میتونین مستقیم برین سراغ The Way of Kings. خود سندرسون هم Warbreaker رو برای کسی که یه رمان مستقل کامل میخواد پیشنهاد کرده و Elantris هم طبیعتاً اولین رمان منتشرشدهشه.
فقط من یه توصیه دارم: برای اولین ورود به کازمیر دنبال ترتیب زمانی دقیق اتفاقات نرین. اون مدل خوندن بیشتر برای دور دوم و وقتی جذابه که از قبل با دنیاها آشنا باشین. بار اول کتابی رو انتخاب کنین که فضای خودش بیشتر جذبتون میکنه. قرار نیست امتحان بدین؛ قرار هست از داستان لذت ببرین!
کدام کتابهای براندون سندرسون جزو Cosmere نیستند؟
یه اشتباه رایج اینه که فکر کنیم هر چیزی که اسم Brandon Sanderson روی جلدش باشه حتماً یه گوشهای از کازمیر اتفاق میافته. اینطور نیست.
سایت رسمی آثار سندرسون کتابها رو کاملاً تفکیک کرده. Skyward و مجموعههای مرتبط با اون بخشی از Cytoverse هستن، نه Cosmere. The Reckoners، Alcatraz vs. the Evil Librarians و تعدادی از آثار مستقل دیگه هم بیرون کازمیر قرار دارن. کتابهای پایانی The Wheel of Time هم طبیعتاً متعلق به جهان رابرت جردن هستن، نه جهان مشترک سندرسون.
حتی بین Secret Projectها هم مثال خوبی داریم. از چهار پروژه مخفی اصلی، Tress of the Emerald Sea، Yumi and the Nightmare Painter و The Sunlit Man کازمیری هستن، ولی The Frugal Wizard’s Handbook for Surviving Medieval England نیست. خود Dragonsteel هم در بسته چهارجلدی این مجموعه صریحاً سه عنوان رو Cosmere و Frugal Wizard رو یه داستان مستقل non-Cosmere معرفی میکنه.
پس اگه یه روز وسط Skyward منتظر بودین Hoid با یه لیوان نوشیدنی از پشت سفینه بیرون بیاد، فعلاً خیلی امیدوار نباشین!
Cosmere در نهایت قرار است به کجا برسد؟
جذابترین جواب شاید این باشه که ما هنوز تقریباً وسط راهیم. سندرسون در State of the Sanderson 2025 گفته خودش رو حدود نیمه راه برنامه اصلی کازمیر میبینه؛ یعنی با وجود این همه کتاب و میلیونها کلمه داستان، هنوز بخش بزرگی از نقشه اصلی باقی مونده.
در کوتاهمدت یکی از بزرگترین قدمهای بعدی Mistborn: Ghostbloodsـه که انتشار سه جلدش در برنامه فعلی برای دسامبرهای ۲۰۲۸ تا ۲۰۳۰ قرار گرفته. سندرسون در عین حال گفته هنوز درباره زمان دقیق دنبالههای Elantris مطمئن نیست و برگشت کامل به بخش دوم Stormlight Archive هم بعدتر اتفاق میافته، هرچند Horneater و کارهای اولیه جلد ششم در چند سال آینده محتملن.
در همین فاصله، The Fires of December هم بهعنوان یکی از داستانهای Hoid’s Travails برای انتشار تجاری در زمستان ۲۰۲۶ برنامهریزی شده؛ یعنی حتی وقتی دو مجموعه اصلی کازمیر یه مقدار فاصله میگیرن، سندرسون همچنان داره دنیاهای تازهای به این جهان اضافه میکنه.
ولی مسیر بلندمدت مهمتره. چیزهایی که در The Sunlit Man و Isles of the Emberdark میبینیم نشون میده آینده کازمیر قرار نیست فقط نسخه بزرگتر همون جنگهای فانتزی قدیمی باشه. تمدنها دارن از وجود هم باخبر میشن، فناوریها پیشرفت میکنن و جادوهایی که هرکدوم در یه سیاره شکل گرفتن قراره وقتی کنار هم قرار میگیرن مشکلات جدیدی بسازن. خود Dragonsteel هم درباره آینده کازمیر از حرکت به سمت ترکیبی از جادو، فناوری و درگیری تمدنهای مختلف حرف زده.
شاید بهترین راه برای نگاه کردن به کازمیر این باشه که اون رو داستان یه شخصیت یا حتی یه نسل ندونیم. کازمیر داستان جهانیه که هزاران سال عمر میکنه، تغییر میکنه و از دوران افسانهها و خدایان به سمت دورهای حرکت میکنه که شاید آدمها بتونن با یه سفینه بین همون دنیاهایی سفر کنن که خوانندههای اولین Mistborn حتی نمیدونستن وجود دارن.
حرف آخر
شما تا حالا وارد دنیای کازمیر شدین؟ اولین کتاب براندون سندرسونی که خوندین چی بوده و بین دنیاهایی مثل Roshar، Scadrial، Nalthis و Sel کدوم یکی بیشتر جذبتون کرده؟ اگه هم هنوز شروع نکردین، دوست دارین اول سراغ Mistborn برین یا خودتون رو مستقیم بندازین وسط طوفانهای The Stormlight Archive؟ توی کامنتها برامون بنویسین.
