اگه مقاله قبلی درباره اختراعات فرد و جورج ویزلی رو خونده باشید، احتمالاً متوجه شدید که بخش بزرگی از چیزهایی که این دو نفر میفروختن از اتاق خودشون در Burrow و آزمایشهای بعضاً خطرناکشون در هاگوارتز شروع شده بود. اما وقتی بالاخره Weasleys’ Wizard Wheezes در شماره ۹۳ کوچه دیاگون باز شد، دیگه با یک میز کوچک پر از تافی و چوبدستی قلابی طرف نبودیم؛ فرد و جورج یک مغازه چندبخشی درست کرده بودن که از خوراکیهای مخصوص پیچوندن کلاس و آتشبازی گرفته تا لوازم آرایشی جادویی، حیوان خانگی، وسایل جاسوسی و حتی تجهیزات دفاع در برابر جادوی سیاه توش پیدا میشد. سایت رسمی Harry Potter هم مغازه رو جایی معرفی میکنه که هم اختراعات دوقلوها و هم چیزهایی مثل حقههای جادویی ماگلها در اون فروخته میشدن.
نکته مهم اینه که این مقاله با مطلب قبلی فرق داره. اونجا دنبال این بودیم که ببینیم فرد و جورج چه چیزهایی اختراع کردن، ولی اینجا میخوایم نقش مشتری رو بازی کنیم و ببینیم اگه تابستون ۱۹۹۶ وارد مغازهشون میشدیم، واقعاً چه چیزهایی میتونستیم از قفسهها برداریم. برای همین محصولاتی مثل Peruvian Instant Darkness Powder هم اینجا حضور دارن؛ چیزی که اختراع دوقلوها نبود و خودشون از پرو واردش میکردن، اما بههرحال یکی از اجناس مغازهشون بود. از طرف دیگه نسخه سینمایی Half-Blood Prince هم مغازه رو خیلی مفصلتر از کتاب طراحی کرده و برای قفسهها دهها محصول با اسم و بستهبندی مخصوص ساخته، پس آخر مقاله سراغ اونها هم میریم و مشخص میکنیم کدوم جنس واقعاً در کتاب وجود داشته و کدوم رو فقط در فیلم و طراحی صحنه دیدیم.
اول از همه بریم سراغ Skiving Snackboxها؛ خوراکیهایی برای پیچوندن کلاس
احتمالاً یکی از اولین چیزهایی که بعد از ورود به مغازه توجهتون رو جلب میکرد Skiving Snackboxها بودن، چون در Half-Blood Prince جعبههای این محصولات تقریباً تا سقف روی هم چیده شده بودن. ایده کلی خیلی ساده و درعینحال کاملاً ویزلیطور بود؛ یک خوراکی میخوردید، عمداً مریض میشدید، استاد مجبور میشد از کلاس بیرونتون کنه و بعد با خوردن بخش دوم محصول دوباره خوب میشدید. چهار مدل اصلی این خانواده شامل Puking Pastilles، Nosebleed Nougat، Fainting Fancies و Fever Fudge بود و تا زمان باز شدن مغازه، Nosebleed Nougat ظاهراً از همه بیشتر طرفدار داشت.
Puking Pastilles؛ برای وقتی که بهانه معمولی جواب نمیده
Puking Pastilles یکی از معروفترین خوراکیهای این مجموعه بود و همونطور که از اسمش معلومه، بخش اولش باعث میشد فرد شروع به استفراغ کنه و بخش دوم اثر رو متوقف میکرد. این محصول رو از دوران Order of the Phoenix میشناسیم، وقتی فرد و جورج هنوز وسط مراحل آزمایش محصولاتشون بودن، و در Deathly Hallows هم میبینیم که این وسیله فقط برای پیچوندن کلاس کاربرد نداره؛ هرماینی از یکی از همین شیرینیها در جریان نقشه نفوذ به وزارت سحر و جادو استفاده میکنه. نسخه سینمایی Order of the Phoenix هم Skiving Snackboxها رو نگه داشته و تعدادی از اثرهای عجیب محصولات دوقلوها رو روی دانشآموزها میبینیم.
نحوه استفاده این بود که اول بخش بیماریزای شیرینی رو میخوردید و وقتی از کلاس بیرونتون کردن، قسمت دوم رو مصرف میکردید تا استفراغ متوقف بشه. البته با توجه به آزمایشهای اولیه فرد و جورج، بهتر بود مطمئن میشدید قسمت درمانکننده رو با قسمت اول اشتباه نگرفتید.
Nosebleed Nougat؛ پرفروشترین راه برای خوندماغ شدن
Nosebleed Nougat هم تقریباً همین ایده رو داشت، اما بهجای استفراغ باعث خوندماغ شدید میشد. نمونههای اولیه این محصول دردسرهای زیادی برای فرد و جورج درست کردن و مدتی پادزهرش درست کار نمیکرد، ولی تا زمان افتتاح مغازه مشکل برطرف شده بود و در Half-Blood Prince متوجه میشیم تقریباً همه موجودی فروخته شده. این یکی از معدود جاهاییه که خود وضعیت قفسه مغازه بهمون میگه مشتریهای ویزلیها واقعاً کدوم محصول رو بیشتر دوست داشتن.
نحوه استفاده باز هم دو مرحله داشت؛ قسمت اول خوندماغ رو ایجاد میکرد و بعد از اینکه بهانه کافی برای بیرون رفتن از کلاس پیدا کردید، قسمت دوم خونریزی رو متوقف میکرد.
Fainting Fancies؛ غش کردن بدون نیاز به بازیگری
Fainting Fancies برای دانشآموزی مناسب بود که حوصله نداشت نقش مریض رو بازی کنه و ترجیح میداد مستقیم وسط کلاس غش کنه. این محصول هم در دوران Order of the Phoenix ساخته و روی دانشآموزها آزمایش شد و بعد بخشی از مجموعه کامل Skiving Snackbox شد. اثرش خیلی سریع ظاهر میشد و قربانی عملاً بیهوش میشد، بنابراین احتمالاً باید قبل از استفاده مطمئن میشدید دوستی دارید که بعداً قسمت درمانکننده رو بهتون برسونه.
نحوه استفاده با خوردن قسمت اول شروع میشد و بعد از غش کردن و خارج شدن از کلاس، بخش خنثیکننده باید مصرف میشد تا فرد دوباره به حالت طبیعی برگرده.
Fever Fudge؛ تب سفارشی
Fever Fudge قرار بود تب مصنوعی ایجاد کنه و در مراحل آزمایشی یکی از دردسرسازترین محصولات دوقلوها بود. نمونههای اولیه علاوه بر بالا بردن دمای بدن جوشهای چرکی بزرگی ایجاد میکردن که فرد و جورج مجبور شدن برای درمانشون سراغ Essence of Murtlap برن، اما محصول نهایی به اندازه کافی قابلکنترل شد که وارد Skiving Snackboxها بشه.
نحوه استفاده این بود که قبل یا وسط کلاس قسمت فعالکننده رو میخوردید تا علائم تب ظاهر بشه و بعد از اینکه استاد شما رو بیرون فرستاد، اثر رو با بخش درمانی محصول از بین میبردید. اگه نسخه آزمایشی دستتون میرسید، احتمالاً پیچوندن یک کلاس ارزش عوارضش رو نداشت.
Canary Creams؛ هفت سیکل برای اینکه چند لحظه قناری بشید
Canary Creams از محصولاتی بود که فرد و جورج حتی قبل از افتتاح مغازه میفروختن و قیمتش در Goblet of Fire هفت Sickles اعلام شده بود. ظاهر و طعمش شبیه یک Custard Cream عادی بود، اما چند لحظه بعد از خوردنش بدن فرد با پر پوشیده میشد و به یک قناری بزرگ تبدیل میشد، بعد پرها میریختن و شخص دوباره به شکل عادی خودش برمیگشت. نویل یکی از اولین قربانیهای معروف این محصول بود، هرچند صحنه Canary Creams از فیلم Goblet of Fire حذف شد.
نحوه استفاده خیلی ساده بود؛ بیسکویت رو میخوردید و منتظر میموندید جادوش فعال بشه. اگه هدفتون شوخی با شخص دیگهای بود، طبیعتاً بهتر بود قبل از خوردن متوجه نشه Custard Cream جلوی دستش محصول فرد و جورجه.
Ton-Tongue Toffees؛ همون تافیهایی که دادلی هیچوقت فراموش نکرد
Ton-Tongue Toffees هم از محصولات قدیمی Weasleys’ Wizard Wheezes بودن و شهرت اصلیشون رو مدیون دادلی دورسلی هستن. در شروع Goblet of Fire فرد عمداً یکی از این تافیها رو جلوی دادلی میذاره و بعد از خوردنش زبان دادلی شروع میکنه به رشد کردن و خیلی زود اونقدر بزرگ میشه که خانواده ویزلی مجبور میشن دخالت کنن. کل این بخش در اقتباس سینمایی حذف شده، بنابراین اگه فقط فیلمها رو دیده باشید احتمالاً اصلاً این محصول رو نمیشناسید.
نحوه استفاده فقط خوردن تافی بود و اثر جادویی خودش شروع میشد. این یکی مثل Skiving Snackboxها برای استفاده شخصی طراحی نشده بود و بیشتر یک تله خوراکی برای شوخی با بقیه محسوب میشد.
یک سطل کامل Trick Wand؛ چوبدستی بردارید و ببینید چه بلایی سرتون میاد
در بازدید هری از مغازه در Half-Blood Prince، ظرفهایی پر از Trick Wand دیده میشه. این چوبدستیها ظاهری شبیه چوبدستی واقعی داشتن، اما وقتی کسی سعی میکرد باهاشون جادو کنه به چیزهای مسخره تبدیل میشدن یا در مدلهای گرونتر حتی به خود استفادهکننده حمله میکردن. دوقلوها سالها قبل از افتتاح مغازه مدلهای خودشون رو میساختن و لودو بگمن هم در Goblet of Fire از یکی از اونها خوشش اومده بود.
نحوه استفاده در اصل استفادهای نداشت، چون کل هدفش این بود که قربانی فکر کنه یک چوبدستی عادی دستشه. کافی بود اون رو با چوبدستی واقعی کسی عوض کنید و منتظر بمونید اولین طلسمش رو اجرا کنه.
سه مدل پر جادویی برای کسی که حتی نوشتن معمولی هم براش زیادی عادیه
کنار Trick Wandها در مغازه چند مدل Quill فروخته میشد و سه نوعشون مشخصاً در Half-Blood Prince اسم دارن: Self-Inking Quill، Spell-Checking Quill و Smart-Answer Quill. نکته مهم اینه که برخلاف بسیاری از محصولات دیگه، کتاب با قطعیت نمیگه فرد و جورج اصل این نوع قلمها رو اختراع کردن؛ فقط میدونیم در مغازهشون فروخته میشدن. حتی Self-Inking Quill قبل از سال ۱۹۹۶ هم در دنیای جادوگری شناخته شده بوده، پس این بخش دقیقاً نمونه خوبیه از تفاوت بین «جنس مغازه» و «اختراع ویزلیها».
Self-Inking Quill
این پر خودش جوهر موردنیازش رو تأمین میکرد و لازم نبود هر چند خط یک بار نوکش رو داخل دوات بزنید. نحوه استفاده هم دقیقاً مثل یک پر معمولی بود، فقط دردسر دوات رو نداشت.
Spell-Checking Quill
این مدل برای اصلاح اشتباههای املایی ساخته شده بود و رون بعدها یکی از همین قلمها رو داشت. مشکل این بود که طلسمش دائمی نبود و وقتی اثر جادو ضعیف میشد، بهجای اصلاح کلمات میتونست نوشته رو به شکل خندهداری خراب کنه. نحوه استفاده مثل قلم عادی بود و جادوی داخل پر خودش اشتباههای نوشتاری رو اصلاح میکرد.
Smart-Answer Quill
اسم این یکی خودش تقریباً همهچیز رو توضیح میده؛ قلمی که قرار بود در پیدا کردن جواب به نویسنده کمک کنه. طبیعتاً چنین چیزی برای امتحانهای هاگوارتز زیادی مناسب بود و دقیقاً از اون محصولاتیه که میشه فهمید چرا فیلچ فهرست بلندبالایی از وسایل ممنوعه ویزلیها داشت. نحوه استفاده نوشتن سؤال یا استفاده از قلم هنگام جواب دادن بود تا جادوی اون در ساخت جواب کمک کنه.
Reusable Hangman؛ بازی Hangman، ولی این بار آدمک واقعاً به سمت چوبه دار میره
Reusable Hangman یکی از اسباببازیهای روی پیشخوان مغازه بود و نسخه جادویی بازی معروف Hangman محسوب میشد. داخلش یک آدمک چوبی کوچک و چوبه دار وجود داشت و با هر حرف اشتباهی که حدس میزدید، آدمک یک قدم دیگه به بالای پلهها نزدیک میشد. روی بسته هم شعار شوخیآمیزی درباره درست هجی کردن کلمات نوشته شده بود. این محصول در فصل ششم Half-Blood Prince و هنگام بازدید از مغازه معرفی میشه.
نحوه استفاده تقریباً همون Hangman ماگلی بود؛ باید کلمه رو حرفبهحرف حدس میزدید و هر جواب اشتباه، آدمک رو یک مرحله به دار نزدیکتر میکرد. تفاوتش فقط این بود که این بار نتیجه اشتباههاتون جلوی چشمتون راه میرفت.
Patented Daydream Charms؛ نیم ساعت برید توی دنیای خودتون
Patented Daydream Charm یکی از جالبترین اجناس مغازه بود و حتی هرماینی هم از جادوی پیچیده پشتش تعریف کرد. این محصول یک رؤیای روزانه کاملاً واقعی حدود سیدقیقهای ایجاد میکرد و فرد و جورج مشخصاً تبلیغش میکردن که مدت زمانش تقریباً برای یک کلاس معمولی مناسبه. اثرش برای اطرافیان خیلی واضح نبود و فقط ممکن بود فرد کمی خیره یا دچار آبریزش دهان بشه. Daydream Charms در کتاب Half-Blood Prince داخل فروشگاه معرفی میشن و روی قفسه نزدیک پیشخوان جای مهمی داشتن.
نحوه استفاده با فعال کردن Charm شروع میشد و کاربر برای حدود نیم ساعت وارد یک خیال کاملاً واقعی میشد، درحالیکه بدنش همچنان در دنیای واقعی سر جاش بود. فرد و جورج هم به افراد زیر شانزده سال توصیه نمیکردن سراغش برن.
حالا رسیدیم به بخش صورتی مغازه؛ WonderWitch
یکی از مشخصترین بخشهای Weasleys’ Wizard Wheezes ویترین WonderWitch بود که کتاب Half-Blood Prince اون رو با انبوهی از بستهبندیهای صورتی معرفی میکنه. فرد وقتی میبینه جینی و هرماینی هنوز سراغ این بخش نرفتن خودش اونها رو میبره و محصولات رو معرفی میکنه. در کتاب فقط چند مورد اصلی رو دقیق میشناسیم، ولی نسخه سینمایی برای همین خط تولید کلی محصول با اسم و بستهبندی تازه طراحی کرده.
Love Potions؛ معجون عشقی که حتی به هاگوارتز قاچاق میشد
دوقلوها یک مجموعه کامل Love Potion در WonderWitch داشتن و ادعا میکردن بهترین معجونهای عشق موجود در بازار رو میفروشن. اثر این محصولات میتونست تا حدود ۲۴ ساعت ادامه داشته باشه و قدرتش به شرایط فرد مصرفکننده و مدت زمانی که معجون نگهداری شده بود بستگی داشت. بعد از ممنوع شدن محصولات Weasleys’ Wizard Wheezes در هاگوارتز هم فرد و جورج راه دور زدن ممنوعیت رو پیدا کردن و سفارشها رو داخل بستهبندیهایی شبیه عطر یا داروی سرفه میفرستادن. همون خط محصولات در Half-Blood Prince باعث ماجرای معروف رون و Romilda Vane میشه، چون رون شکلاتهایی رو که برای هری با Love Potion آماده شده بودن اشتباهی میخوره.
نحوه استفاده معمولاً با اضافه کردن معجون به خوراکی یا نوشیدنی فرد موردنظر انجام میشد. البته این معجونها عشق واقعی ایجاد نمیکردن و چیزی که به وجود میآوردن نوعی شیفتگی جادویی بود؛ اتفاقی که وضعیت رون خیلی خوب خطرش رو نشون داد.
Ten-Second Pimple Vanisher؛ ده ثانیه تا خداحافظی با جوش
Guaranteed Ten-Second Pimple Vanisher یکی از کاربردیترین محصولات WonderWitch بود و فرد ادعا میکرد روی جوش، جوش سرسیاه و حتی کورک جواب میده. این محصول در کتاب Half-Blood Prince معرفی میشه و بستهبندی سینماییش هم داخل مغازه فیلم دیده میشه.
نحوه استفاده یک درمان موضعی جادویی بود که روی مشکل پوستی استفاده میشد و طبق تبلیغ خودش باید ظرف ده ثانیه اون رو از بین میبرد.
Pygmy Puffs؛ اگه از مغازه حیوان خانگی هم میخواستید
فرد و جورج فقط شیرینی و وسیله جادویی نمیفروختن؛ داخل بخش WonderWitch یک قفس پر از Pygmy Puff هم وجود داشت. این موجودات درواقع Puffskeinهای مینیاتوری بودن که دوقلوها پرورش داده بودن و به شکل توپهای کوچک پشمالوی صورتی و بنفش فروخته میشدن. جینی هم از همین مغازه یک Pygmy Puff بنفش میخره و اسمش رو Arnold میذاره، اتفاقی که هم در کتاب و هم در فیلم Half-Blood Prince بهش اشاره میشه. سایت رسمی هم خرید Arnold توسط جینی رو یکی از اتفاقهای شاخص خود فروشگاه معرفی کرده.
نحوه استفاده طبیعتاً مثل بقیه وسایل مغازه نبود؛ این یکی حیوان خانگی بود و باید ازش نگهداری میکردید. دوقلوها حتی اونقدر فروش Pygmy Puff بالایی داشتن که به گفته جورج بهسختی میتونستن به اندازه تقاضا موجود جدید پرورش بدن.
محصولاتی که فقط در نسخه سینمایی WonderWitch اسم پیدا کردن
طراحهای فیلم Half-Blood Prince برای اینکه بخش WonderWitch واقعاً شبیه یک برند کامل به نظر برسه، روی بستهبندیها اسمهای خیلی بیشتری گذاشتن. First Love Beguiling Bubbles، Cupid Crystals، Heartbreak Teardrops، Kissing Concoction و Twilight Moonbeams بهعنوان مدلهای مختلف مرتبط با معجونهای عشق دیده میشن و در کنار اونها Calamity Lotion، Crush Blush، Flirting Fancies، Love Is Blind Eye Serum و Everlasting Eyelashes هم وجود دارن. این اسامی در کتاب نیومدن و برای بعضیها حتی دقیقاً نمیدونیم اثرشون چی بوده؛ مثلاً درباره Crush Blush مشخص نیست با یک محصول آرایشی طرفیم یا محصولی مرتبط با Love Potion، و Flirting Fancies هم میتونه شیرینی، معجون یا چیزی بین این دو باشه. بنابراین موقع بررسی مغازه باید اینها رو محصولات نسخه سینمایی و طراحی صحنه بدونیم، نه اجناس توضیحدادهشده در رمان.
نحوه استفاده بیشتر این محصولات هیچوقت در داستان نمایش داده نشده و توضیح رسمی دقیقی براشون نداریم. بستهبندی و اسمشون برای ساختن ظاهر کاملتر WonderWitch طراحی شده، پس هر توضیح جزئیتر درباره اثر اونها بدون منبع، عملاً وارد محدوده حدس زدن میشه.
Weasleys’ Wildfire Whiz-Bangs؛ بخش آتشبازی مغازه
هیچ مغازه فرد و جورجی بدون آتشبازی کامل نمیشه. Weasleys’ Wildfire Whiz-Bangs همون فشفشههای جادویی معروفی بودن که در Order of the Phoenix آمبریج رو به مرز جنون رسوندن. مدل پایه با اسم Basic Blaze Box پنج گالیون قیمت داشت و بسته بزرگتر Deflagration Deluxe بیست گالیون فروخته میشد. خود آتشبازیها میتونستن شکل اژدها، چرخهای نورانی، راکت و موجودات مختلف پیدا کنن و طلسم کردنشون هم همیشه فکر خوبی نبود، چون بعضی جادوها باعث شدیدتر یا بیشتر شدن آتشبازیها میشدن.
نحوه استفاده بسته آتشبازی فعال میشد و بعد فشفشههای جادویی خودشون حرکت میکردن و نمایش رو ادامه میدادن. نحوه دقیق فعالسازی هر مدل فرق داشت، اما چیزی که از ماجرای هاگوارتز فهمیدیم اینه که بهتر بود بعد از روشن شدنشون سعی نکنید با اولین طلسمی که یادتون میاد خاموششون کنید.
Explosive Enterprises؛ فیلم برای آتشبازیها یک برند کامل ساخت
نسخه سینمایی مغازه فقط به Whiz-Bangs اکتفا نکرد و یک خط بزرگتر به اسم Explosive Enterprises برای آتشبازیها طراحی شد. روی جعبههای فیلم اسمهایی مثل Bang Bang Boggart Banger، Box ’O’ Rockets، Crystal Incantation Comet، Demon Dung Crackers، Diabolic Dare Devils، Exploding Whizz Poppers، Feathery Flamingo Flame Fuzzer، Silver Sparkling Snakes، Thor’s Thunder Cracker و Miraculous Mystic Mayhem Makers دیده میشه. بستههای بزرگتری مثل Fred-N-George’s Pyrotechnics Compendium و George’s Compendium Box of Pyrotechtrix هم برای مشتریای وجود داشتن که ظاهراً یک فشفشه ساده براش کافی نبوده.
اینجا هم باید حواسمون باشه بیشتر این اسامی از فیلم، بستهبندیهای MinaLima و آثار جانبی میان و در رمان درباره عملکرد تکتکشون چیزی نمیخونیم. نحوه استفاده در حد چیزی که از ظاهر و دستهبندی میدونیم، مثل آتشبازیهای جادویی بوده، ولی اینکه مثلاً Thestral Thrasher دقیقاً چه نمایشی ایجاد میکرد در خود داستان توضیح داده نشده.
Extendable Ears؛ اگه قصد داشتید کمی فضولی کنید
Extendable Ears یکی از کاربردیترین چیزهایی بود که میشد از تجارت فرد و جورج تهیه کرد. رشتهای بلند با یک گوش در انتها که اجازه میداد مکالمهای رو از پشت در یا فاصلهای دور بشنوید. این وسیله رو اولین بار در Order of the Phoenix میبینیم که دوقلوها سعی میکنن باهاش جلسههای Order رو در Grimmauld Place شنود کنن و بعد در Half-Blood Prince هری، رون و هرماینی برای گوش دادن به حرفهای دراکو در Borgin and Burkes ازش استفاده میکنن. خود فروشگاه هم رسماً به فروش Extendable Ears شناخته میشد.
نحوه استفاده این بود که یک طرف رو در گوش خودتون قرار میدادید و گوش انتهای رشته رو به محل مکالمه میرسوندید. فقط باید امیدوار میبودید روی در طلسمی مثل Imperturbable Charm وجود نداشته باشه.
Decoy Detonators؛ برای وقتی که لازم دارید همه به جهت اشتباه نگاه کنن
Decoy Detonator یک وسیله سیاه کوچیک بود که بعد از رها شدن خودش دور میشد و در نقطهای خارج از دید دود و سروصدا ایجاد میکرد. در Half-Blood Prince داخل مغازه معرفی میشه و بعدها هری در Deathly Hallows موقع نفوذ به وزارت سحر و جادو واقعاً از یکی استفاده میکنه. یعنی چیزی که احتمالاً بهعنوان وسیله شوخی فروخته میشد، وسط جنگ تبدیل به ابزار عملیات مخفی شد.
نحوه استفاده کافی بود Detonator رو رها کنید؛ وسیله خودش از شما فاصله میگرفت و بعد با ایجاد انفجار، صدا و دود حواس آدمهای اطراف رو به سمت دیگه میکشید.
Peruvian Instant Darkness Powder؛ جنس وارداتی مغازه ویزلیها
این پودر یکی از مهمترین دلایلیه که نباید هر چیزی رو که Weasleys’ Wizard Wheezes میفروخت «اختراع فرد و جورج» حساب کنیم. جورج در Half-Blood Prince مشخصاً میگه پودر تاریکی رو از پرو وارد میکنن. وقتی در هوا پخش میشد، تاریکی بسیار غلیظی ایجاد میکرد که حتی طلسمهای معمولی نور هم بهسادگی نمیتونستن ازش عبور کنن. بعدها دراکو مالفوی از همین محصول در شب ورود Death Eaterها به هاگوارتز استفاده کرد.
نحوه استفاده پودر رو در فضای موردنظر پخش میکردید و خیلی سریع منطقه داخل تاریکی جادویی فرو میرفت. مزیتش برای فرار یا مخفی شدن واضحه، ولی احتمالاً قبل از استفاده بهتر بود خودتون هم بدونید از کدوم طرف باید خارج بشید.
Shield Hats، Shield Cloaks و Shield Gloves؛ بخش جدی مغازه
در قسمت عقب فروشگاه بخشی وجود داشت که ظاهر خیلی جدیتری نسبت به بقیه مغازه داشت. بعد از موفقیت Shield Hat، وزارت سحر و جادو ۵۰۰ عدد از اون سفارش داد چون مشخص شد تعداد زیادی از کارکنان وزارت حتی نمیتونن Shield Charm قابلاعتمادی اجرا کنن. همین موفقیت باعث شد فرد و جورج Shield Cloak و Shield Gloves هم تولید کنن و عملاً یک خط کوچک Defence Against the Dark Arts داخل شوخیفروشی خودشون راه بندازن. این وسایل در کتاب Half-Blood Prince معرفی میشن و خود دوقلوها هم تأکید میکنن در برابر جادوهای خیلی قدرتمند مثل Unforgivable Curses محافظت کامل ایجاد نمیکنن.
نحوه استفاده بسیار راحت بود؛ کلاه، شنل یا دستکش رو میپوشیدید و Shield Charm جادوشده داخل وسیله بدون نیاز به اجرای Protego از طرف خودتون فعال میموند. برای کسی که دوئلگر خوبی نبود، این احتمالاً یکی از عاقلانهترین خریدهای کل مغازه بود.
Edible Dark Marks؛ Dark Mark، این بار برای خوردن
یکی از ظرفهای مغازه پر از Edible Dark Mark بود؛ شیرینیهایی به شکل علامت معروف ولدمورت و Death Eaterها. فرد و جورج در دورهای که بیشتر کوچه دیاگون از ترس ولدمورت حالوهوای خیلی سنگینی داشت، عملاً نماد مرگخوارها رو تبدیل به جنس شوخی کرده بودن. در Half-Blood Prince حتی جورج پسربچهای رو میگیره که سعی کرده تعدادی از اینها رو بدزده.
نحوه استفاده فقط خوردنش بود و بخش اصلی شوخی هم شکل و مفهوم شیرینی محسوب میشد. برخلاف خیلی از خوراکیهای دوقلوها، چیزی نداریم که نشون بده خوردنش شما رو واقعاً شبیه Death Eaterها میکرد.
U-No-Poo؛ محصولی که تبلیغش از خود محصول معروفتر شد
قبل از اینکه حتی وارد مغازه بشید احتمالاً تبلیغ U-No-Poo رو میدیدید؛ شوخی معروفی با عبارت You-Know-Who که در اون فرد و جورج به مشتریها میگفتن بهجای نگرانی درباره ولدمورت باید نگران U-No-Poo باشن. خود محصول باعث یبوست میشد، اما چیزی که اونو ماندگار کرد بیشتر بازاریابی فوقالعاده بیپروای دوقلوها بود. وقتی بیشتر کوچه دیاگون تیره، ترسیده و نیمهتعطیل بود، ویترین روشن مغازه ویزلیها با تبلیغی که مستقیم ترس مردم از ولدمورت رو مسخره میکرد واقعاً از دور دیده میشد.
نحوه استفاده خوراکی بود و مصرفش باعث همون مشکلی میشد که اسم محصول خیلی ظریف دربارهاش هشدار داده بود. اینکه خودتون بخرید یا مخفیانه به یکی دیگه بدید طبیعتاً بستگی داشت چقدر از دوستاتون خوشتون میاد.
Punching Telescope و خمیر رفع کبودی؛ یکی برای خراب کردن صورت، یکی برای درست کردنش
Punching Telescope یکی از اون اجناسی بود که ظاهر کاملاً بیخطری داشت، ولی وقتی کسی باهاش ور میرفت یک مشت جادویی بیرون میاومد و مستقیم به صورتش میخورد. هرماینی در شروع Half-Blood Prince قربانی یکی از همین تلسکوپها میشه و چشمش بهشدت کبود میشه. فرد و جورج چون عادت داشتن تمام محصولات رو روی خودشون امتحان کنن، در کنار چنین وسیلهای Bruise-Removal Paste هم داشتن؛ خمیر زردی که کبودی رو ظرف حدود یک ساعت از بین میبرد. یعنی مغازه هم مشکل رو بهتون میفروخت و هم درمانش رو.
نحوه استفاده Punching Telescope این بود که قربانی رو قانع کنید وسیله یک تلسکوپ معمولیه و بذارید خودش فعالش کنه. نحوه استفاده Bruise-Removal Paste هم مالیدن خمیر روی محل کبودی و صبر کردن تا جادوش اثر کنه بود.
Headless Hats؛ برای چند دقیقه بدون سر راه برید
Headless Hat با یک طلسم نامرئیکننده پیشرفته کار میکرد و وقتی روی سر قرار میگرفت، هم خود کلاه و هم سر صاحبش رو نامرئی میکرد. نتیجه این بود که بدن فرد کاملاً دیده میشد ولی انگار سرش قطع شده. این محصول از دوران Order of the Phoenix وجود داشت و جادوش به اندازهای پیشرفته بود که حتی هرماینی از فرد و جورج تعریف کرد، هرچند در فیلمهای اصلی صحنه مشخصی از استفاده اون نداریم.
نحوه استفاده فقط گذاشتن کلاه روی سر بود؛ طلسم به شکل خودکار محدوده سر رو نامرئی میکرد و با برداشتن کلاه همهچیز دوباره عادی میشد.
Portable Swamp؛ اگه واقعاً میخواستید یک اتاق رو نابود کنید
Portable Swamp شاید چیزی نباشه که برای شوخی کوچک داخل مهمونی بخرید. این محصول میتونست یک قسمت کامل از محیط رو به باتلاق تبدیل کنه و معروفترین نمونهش همون چیزیه که فرد و جورج موقع شورش علیه آمبریج در راهروی هاگوارتز فعال کردن. فلیتویک بعداً تونست بیشتر باتلاق رو جمع کنه، اما عمداً یک قسمت کوچیکش رو به یاد دوقلوها نگه داشت. در فیلم Order of the Phoenix این بخش حذف شده و فرار دوقلوها بیشتر حول آتشبازیها ساخته شده.
نحوه استفاده جزئیات دقیق فعالسازی هیچوقت توضیح داده نشده، اما محصول در نقطه موردنظر فعال میشد و اون بخش رو به یک باتلاق واقعی تبدیل میکرد. با توجه به چیزی که در هاگوارتز دیدیم، بهتر بود قبل از خرید مطمئن باشید صاحب محل باهاتون دشمنی شخصی نداره.
Muggle Magic Tricks؛ جادوگرها برای دیدن شعبدهبازی ماگلها پول میدادن
در قسمت عقب مغازه بخشی مخصوص Muggle Magic وجود داشت که شامل حقههای کاملاً غیرجادویی با کارت، طناب و ابزارهای شعبدهبازی بود. این قسمت از دید ماگلها احتمالاً عادیترین بخش کل فروشگاهه، ولی برای جادوگرهایی که با روشهای شعبدهبازهای ماگل آشنا نبودن تازگی داشت. جورج توضیح میده که فروش فوقالعادهای ندارن، ولی مشتری خودشون رو پیدا کردن. سایت رسمی هم مشخصاً میگه مغازه علاوه بر اختراعات دوقلوها مجموعهای از Muggle Magic Tricks میفروخت.
نحوه استفاده هیچ جادویی نمیخواست؛ باید حقه رو یاد میگرفتید و با مهارت دست یا سازوکار وسیله بقیه رو گول میزدید. احتمالاً برای یک جادوگر همین که بفهمه ماگلها چطور بدون چوبدستی آدمها رو سرگرم میکنن خودش جذاب بوده.
Joke Cauldrons؛ پاتیلهایی که دقیقاً نمیدونیم چه بلایی سرتون میآوردن
Joke Cauldrons هم جزو اجناسی هستن که در Half-Blood Prince به حضورشون در فروشگاه اشاره شده، ولی کتاب هیچ توضیح دقیقی درباره عملکردشون نمیده. بنابراین میدونیم فرد و جورج پاتیل شوخی میفروختن، اما اینکه بعد از روشن کردن آتش زیرش چه اتفاقی میافتاده مشخص نشده و بهتره چیزی از خودمون بهش اضافه نکنیم.
نحوه استفاده هم به همین دلیل ناشناخته است و متن اصلی مجموعه جزئیات بیشتری درباره مدلهای مختلف یا شوخی داخل اونها نمیده.
و حالا قفسههایی که فقط نسخه سینمایی به ما نشون داد
مغازهای که در فیلم Half-Blood Prince میبینیم خیلی مفصلتر از چیزیه که کتاب تکتک اجناسش رو اسم ببره. طراحهای گرافیک و صحنه برای اینکه فروشگاه واقعاً مثل یک کسبوکار بزرگ و پر از برندهای مختلف به نظر برسه، دهها جعبه، بطری و وسیله با اسمهای اختصاصی طراحی کردن. برای همین در تصاویر فیلم محصولاتی مثل Anti Gravity Hats، Aviatomobile، Broom Broom Kit، Bubble Boy، Comb-a-Chameleon، Creepy Crawlies، Demon Box، Electric Shock Shake، Fanged Flyer، Happy Bubble Box، Jinx-Off، Nose-Biting Teacup، Screaming Yo-Yo، Self-Propelling Custard Pie، Sticky Trainers، Sugar Hexes، Tiny Twister، Umbridge on Unicycle، Unchewable Chew Chews، Weasley’s Snowstorm، Weasley’s Wet Weather و Weasleys Wonderous Wands دیده میشن. فهرست بستهبندیها و تصاویر محصولات سینمایی واقعاً چند ده مورد رو شامل میشه.
مشکل اینجاست که برای خیلی از این اجناس فقط اسم و ظاهر بستهبندی ساخته شده و فیلم هیچوقت توضیح نمیده دقیقاً چه کاری انجام میدن. مثلاً Weasleys Wonderous Wands طبق توضیح روی بستهبندی به حالت روحی استفادهکننده واکنش نشون میدادن، اما درباره چیزهایی مثل Bubble Boy یا Weasley’s Wet Weather اطلاعات داستانی قابلتوجهی نداریم. بنابراین اینها رو میشه بخشی از کانن تصویری و طراحی جهان فیلمها دونست، ولی نباید توضیح خیالی برای کارکردشون بسازیم و بعد به اسم اطلاعات کتاب منتشرش کنیم.
اگه فقط پول یک خرید داشتیم، چی ارزش خرید بیشتری داشت؟
اگه واقعاً وارد Weasleys’ Wizard Wheezes میشدیم، انتخاب کاملاً به این بستگی داشت که دنبال دردسر بودیم یا چیزی که واقعاً به درد زندگی بخوره. برای یک دانشآموز هاگوارتز Skiving Snackbox احتمالاً وسوسهکنندهترین گزینه بود، Extendable Ears میتونست برای فضولی و پیدا کردن رازهای مدرسه فوقالعاده باشه و Daydream Charm هم برای کلاسهایی که پنج دقیقهشون اندازه یک ساعت میگذشت ارزش خودش رو داشت. اگه وسط جنگ دوم جادوگری خرید میکردیم، منطق میگفت پولمون رو برای Shield Cloak یا Peruvian Instant Darkness Powder نگه داریم، چون فرد و جورج در همین دوره ثابت کردن مغازهشون فقط برای شوخی نیست و بعضی اجناسش واقعاً میتونن جون آدم رو نجات بدن.
ولی شاید جذابترین چیز درباره این مغازه تنوعش باشه. میتونستید وارد یک فروشگاه شوخی بشید، یک Pygmy Puff برای حیوان خانگی بخرید، برای جوشتون درمان دهثانیهای بردارید، یک بسته آتشبازی بندازید توی سبد، برای روز مبادا Shield Hat تهیه کنید و موقع خروج هم یک تافی بردارید که زبان دوستتون رو چند برابر میکنه. همین ترکیب کاملاً بیمنطق از جادوی فوقالعاده پیچیده و شوخیهای بچگانه دقیقاً چیزیه که Weasleys’ Wizard Wheezes رو به یکی از دوستداشتنیترین مغازههای کل دنیای هری پاتر تبدیل کرده.
حرف آخر
وقتی فقط فیلمها رو ببینیم، مغازه فرد و جورج بیشتر شبیه یک انفجار بزرگ از رنگ، حرکت و بستهبندیهای عجیب به نظر میرسه، اما کتاب Half-Blood Prince جزئیات خیلی بیشتری درباره ساختار واقعی فروشگاه بهمون میده. جلوی مغازه با خوراکیهای شوخی و چوبدستیهای قلابی روبهرو میشیم، نزدیک پیشخوان Daydream Charms و بازیها قرار دارن، کنار پنجره بخش صورتی WonderWitch دیده میشه و هرچی به عقب فروشگاه میریم، محصولاتی مثل Muggle Magic و تجهیزات دفاعی جدیتر میشن. این چیدمان نشون میده فرد و جورج فقط یک مشت جنس عجیب رو کنار هم نریخته بودن و واقعاً برای مغازهشون خط تولید، دستهبندی محصول و مشتریهای متفاوت تعریف کرده بودن.
بچهها، من تا امروز صدها مقاله درباره هری پاتر و دنیای جادوگری براتون نوشتم و همهشون رو میتونید از لینک پایین پیدا کنید؛ از معرفی شخصیتها و تاریخچه خاندانها گرفته تا تئوریها، جادوها، موجودات و همین جزئیات ریزی که گاهی موقع خوندن کتابها از کنارشون رد میشیم. اگه این مدل مقالهها رو دوست دارید، برای دوستاتون هم شیرشون کنید؛ همین معرفی کردن ویزاردورلد به بقیه واقعاً کمک میکنه انرژی بیشتری برای نوشتن مقالههای بعدی داشته باشم.
✦ همه مقالههای هری پاتر در ویزاردورلد رو اینجا بخونید ✦
