میلی الکاک بالاخره در پایان فیلم Superman اولین حضورش رو بهعنوان «سوپرگرل» داشت و از همون لحظهی معرفی، کاملاً معلوم شد که با یه کاراکتر متفاوت طرفیم. خیلی فرق داره با نسخهای که ملیسا بنویست در سریال معروفش بازی کرده بود. الکاک بعد از House of the Dragon حسابی سر زبونها افتاد و حالا قراره کارا زور-ال رو به پرده سینما بیاره.
سوپرگرلِ دنیای جدید DC بر اساس کمیک Supergirl: Woman of Tomorrow ساخته شده. تو اون داستان، کارا بعد از زخمی شدن سگش «کریپتو»، راهی یه سفر فضایی برای گرفتن انتقام میشه. پایان فیلم هم عملاً مقدمهایه برای اقتباس از همین روایت. اما سؤال اصلی اینه: کارای ما چطور از نابودی کریپتون جون سالم به در برده؟ و اصلاً یه کریپتونی چطوری میتونه مست کنه؟
سوپرگرل از کجا اومده؟

مثل خیلی از شخصیتهای DC، داستان منشأ سوپرگرل بارها و بارها ریبوت شده. معمولاً بهعنوان دخترعموی نوجوان سوپرمن معرفی میشه که از یه بخش نجاتیافتهی کریپتون به زمین فرستاده شده. تو بعضی روایتهای جدیدتر، کارا همزمان با انفجار کریپتون پناه برده بود، ولی سفینش آسیب دید و مجبور شد سالها در حالت خواب انجمادی بمونه. همین باعث شد وقتی به زمین رسید، با دیدن اینکه پسر بچهای که باید مراقبش میبود حالا یه قهرمان بالغ شده، حسابی شوکه بشه.
نسخهای که بهنظر میاد در DCU رسمی شده، کمی فرق داره. این بار سفینهی کارا سالها دور خورشید چرخیده و بهطور عمدی انرژی جذب کرده تا قدرتهای کریپتونیش تقویت بشن. آخرش هم درست مثل همیشه، سر از یه سیارهی بیگانه درآورده و فهمیده که پسرعموی کوچیکش حالا نهتنها بزرگ شده، بلکه تبدیل به سوپرمن زمین شده.
چرا سوپرگرل توی فیلم مست بود؟

این بخش برای خیلیها شوکهکننده بود. تو کمیکها گفته میشه که کریپتونیها روی زمین نمیتونن مست بشن، چون متابولیسمشون الکل رو خیلی سریع میسوزونه. برای همین تنها راهش اینه که برن نزدیک یه خورشید قرمز؛ جایی که قدرتاشون رو از دست میدن و میتونن مثل بقیهی آدمها مست کنن.
کارا ظاهراً تصمیم گرفته بود یه مدت همهچی رو بذاره کنار و با غمهاش تنها بشه. سگش کریپتو رو سپرده بود دست کال-ال و خودش رفته بود دنبال یه خورشید قرمز که بتونه اونجا مشروب بخوره و درد دلش رو فراموش کنه. همین باعث شد وقتی سوپرمن جون کریپتو رو نجات میداد، ماجرا معنای عمیقتری پیدا کنه؛ چون در واقع داشت عشق و توجهش رو به دخترعموی گمشدهش هم نشون میداد.
این تصویر جدید از سوپرگرل خیلی متفاوت از نسخهی امیدوار و قهرمانوار سریال تلویزیونیه. اینجا با دختری روبهرو هستیم که تمام خاطرات کریپتون رو با خودش داره و واقعاً همهچیز رو از دست داده. برای همین غمش سنگینتر از سوپرمنه. احتمال زیاد داستان فیلم بعدی هم قراره مثل کمیک Woman of Tomorrow روی همین زخمها و سفر انتقامجویانهی کارا تمرکز کنه.
حرف اخر
حضور میلی الکاک بهعنوان سوپرگرل تازهی دنیای DC، شروع یه مسیر کاملاً متفاوت برای این کاراکتره. دیگه با یه دختر شاد و قهرمان ساده طرف نیستیم، بلکه با کسی روبهرو هستیم که زخمهای کریپتون رو بهتمامی به دوش میکشه و راه فرارش رو هم با مستی کنار خورشید قرمز پیدا کرده. همین تلخی و تفاوت باعث میشه کارا زور-ال جدید هم کنجکاویبرانگیز باشه، هم غیرقابلپیشبینی—و احتمالاً فیلم بعدی رو به یکی از مهمترین روایتهای آیندهی DCU تبدیل کنه.
البته که من واقعا ملیسا رو به عنوان سوپرگرل دوست داشتم ولی اخه میلی هم خیلی کیوته و به نظرم با شخصیت جدیده سوپرگرل همخونی داره.
نظر شما چیه؟

