Peacemaker با اینکه اسمش روی شخصیت جان سینا (کریس) گذاشته شده، اما عملاً یه سریال گروهیه که پر از کاراکترهای بامزه و غیرمنتظرهست. از آدبایو (دنیل بروکس) با داستان شخصی خودش گرفته تا معرفیهای تازهای مثل فلوری (تیم میدورز)، هرکدوم رنگ و لعاب خاصی به سریال دادن. ولی یه نفر هست که هنوز حقش کامل ادا نشده: جودو مستر (Nhut Le).
این کاراکتر اولین بار تو فصل یک معرفی شد و با اینکه نقش تکرارشونده داشت، خیلی زود به چشم اومد. ترکیبی از مهارت رزمی عجیبوغریب، جثهای که دستکم گرفته میشه، و البته شوخطبعی تند و تیز. اوایل به عنوان دشمن مستقیم کریس و تیمش وارد شد، ولی چیزی که جودو مستر رو خاص میکنه، وفاداری غیرقابلتوضیحش به «باترفلایها» بود؛ موجوداتی که برای نجات زمین نقشه داشتن اما روششون اشتباه بود. همین تضاد باعث شد جودو مستر به جای یک آنتاگونیست ساده، بیشتر شبیه یک ضدقهرمان به نظر بیاد.
حالا تو فصل دوم هم برگشته و حتی جالبتر از قبل عمل کرده. اپیزود چهارم جاییه که دوباره با کریس درگیر میشه و مبارزهای تقریباً برابر به نمایش میذاره. جدالشون بیشتر شبیه جنگ مغز و عضلهست و حتی اگه نیروی جاذبه دخالت نمیکرد، احتمالاً کریس شکست میخورد. در کنارش، لحظات دیالوگی جودو مستر هم عالی از آب درمیاد؛ مخصوصاً وقتی توی ون آرگاس شروع به کلکل با اکونوموس میکنه و حتی موفق میشه یه جورایی سر لجش بیاره.
نکته اینجاست که Peacemaker هنوز هیچ پیشزمینهای برای این شخصیت نداده. چرا با بیگانگان همپیمان شد؟ چرا انقدر علیه قهرمانها مصممه؟ آیا واقعاً باور داره دنیایی که کریس داره ازش دفاع میکنه، محکوم به نابودیه؟ همین رازها میتونن جودو مستر رو تبدیل به یکی از جذابترین شخصیتهای سریال کنن، چه به عنوان دشمنی زیرک، چه به عنوان یه همپیمان بامزه و ناخواسته.
با توجه به اینکه از فصل یک تا دو همراه سریال بوده و هر بار حضورش کلی لحظه خندهدار و مبارزهی بهیادماندنی خلق کرده، وقتشه Peacemaker جایگاهی ثابتتر بهش بده. جودو مستر پتانسیل این رو داره که از یک کاراکتر تکراری به یکی از ارکان اصلی قصه تبدیل بشه.
