خب بالاخره قراره خانوادهی اول مارول وارد دنیای سینمایی MCU بشن و اسم فیلم هم از همین الان باهاش بازی میکنه: Fantastic Four: First Steps. قراره اولین قدمهاشون رو تو فاز ششم بردارن، ولی وقتی به آخرین تریلری که منتشر شده نگاه میکنم، یه سوال تو ذهنم شکل میگیره: همهی چیزی که قراره ببینیم، همینه؟
بیاین روراست باشیم؛ ما هنوز هم خیلی از قدرتهای رید ریچاردز (با بازی پدرو پاسکال) رو ندیدیم. هر چی تا الان تو تریلرها دیدیم، به نظر میرسه فقط از دو تا سکانس محدود بوده. این تریلر آخر یه ذره بیشتر نشونمون میده، ولی من هنوز دارم منتظرم اون لحظهای رو ببینم که آقای کشسان (!) یه دشمن رو با دستهای دراز و بامزهش له میکنه. اگه قراره این بخشهای اکشن فقط همین باشه و بقیهشو نذارن تو فیلم هم زیاد ببینیم، خب یهذره نامیدکنندهست.
«گالاکتوس» هست… ولی فقط یه پا!
تریلر جدید واقعاً چیز جدیدی بهمون نمیگه. فقط تأیید میکنه که گالاکتوس داره میاد و سیلور سورفر هم رسماً خبر ورودش رو میده. ولی بازم جز یه پا (!) از گالاکتوس چیزی نمیبینیم. نه چهره، نه مقیاس واقعی، نه حضور فعال. اگه بنا باشه تا روز اکران (۲۵ جولای) هیچی ازش نبینیم، واقعاً این همه تیزر برای چیـه؟ تقریباً همهشون دارن همون صحنهها رو با زاویهی جدید پخش میکنن — تازه تریلر آخر حتی کمتر از قبلیها نشون میده!
تنها چیزی که واقعاً هنوز جذابه؟ جولیا گارنر در نقش سیلور سورفر. استایل خفن، طراحی عالی و یه حالوهوای عجیب و شگفتانگیز. ولی خب، یه شخصیت قوی و مرموز، بدون اینکه بدونیم قراره واقعاً چه نقشی تو داستان داشته باشه، کافی نیست تا تماشاگر رو نگه داره.
مارول داره مخفیکاری میکنه… یا چیز زیادی برای نشون دادن نداره؟
یه تفسیر خوشبینانه اینه که مارول نمیخواد همه سورپرایزها و صحنههای هیجانانگیزشو لو بده. قبول. حضور خانوادهی چهار نفره تو MCU اتفاق مهمیه. شاید دارن بهترین لحظهها رو نگه میدارن برای خود فیلم.
ولی خب، از یه طرف دیگه، این استراتژی باعث شده هیچ چیز مشخص و هیجانانگیزی برای چسبیدن بهش نداشته باشم. چند بار باید این دیالوگ «ما این لحظهی آخرالزمانی رو بهعنوان یه خانواده مدیریت میکنیم» رو از زبون سوزان بشنویم؟!
یه قدم بزرگ برای MCU یا فقط یه راه رفتن ساده؟
این فیلم قراره شروع فاز ششم باشه. بعد از اون هم، دنیای مارول یه استراحت کوتاه میگیره تا «Avengers: Doomsday» تو دسامبر ۲۰۲۵ اکران بشه.
پس، اگه «چهار شگفتانگیز: اولین قدمها» بخواد فقط با نوستالژی و دیالوگهای تکراری جلو بره، احتمالاً این اولین قدمها، محکمه ولی نه به اون شکوهی که ازش انتظار داریم.
