همونطور که از اسم انیمه معلومه، Solo Leveling دربارهی قهرمان اصلی داستان یعنی سونگ جینووئه که بیشتر مسیرش رو توی تنهایی و با بار مسئولیت خودش طی میکنه. اما این به این معنی نیست که قراره برای همیشه تنها بمونه. جینوو تا همین دو فصل اول انیمه هم با چندتا دختر مواجه شده که میتونستن به عنوان پارتنر یا عشق احتمالی براش مطرح باشن. البته بین اینا دوتا شخصیت اصلی که واقعاً توی زندگی عاشقانهی جینوو پررنگ بودن، قطعاً چا ههاین و لی جوهی هستن.
هر دو شخصیت میتونن دلایل خوبی داشته باشن برای اینکه پارتنر جینوو باشن، ولی در نهایت فقط یکیشون انتخاب میشه. توی پایان فصل دوم Solo Leveling، چا ههاین بهوضوح بهعنوان انتخاب نهایی برای جینوو مطرح شده؛ اما طرفدارای جوهی هنوزم لازم نیست امیدشونو از دست بدن. چون طبق گفتهی خالق Solo Leveling و نویسندهی لایتناول اصلی، یعنی چوگونگ، هنوز یه شانسی وجود داره که جوهی یه بار دیگه فرصت داشته باشه دل جینوو رو به دست بیاره.
بعد از 3 سال ، خالق Solo Leveling بالاخره توضیح داد چرا جوهی کنار گذاشته شد
رابطهی جینوو و جوهی هیچوقت قرار نبود جواب بده

لی جوهی یکی از کاراکترهای محبوب بین طرفدارای Solo Levelingه. اون یه شکارچی رتبه B و یکی از نزدیکترین دوستای جینوو بود، وقتی که هنوز یه شکارچی رتبه E ضعیف بود و قبل از اینکه توسط سیستم دوباره بیدار بشه. به خاطر قدرت درمانی عالیای که داشت، همیشه حواسش به جینوو بود و وقتی آسیب میدید، سعی میکرد نجاتش بده. با اینکه اذیت میشد از اینکه جینوو همیشه خودش رو توی خطر مینداخت (در حالی که خیلی ضعیف بود)، ولی باز هم برای شجاعتش احترام قائل بود – مخصوصاً چون خودش اون شجاعت رو نداشت. اما متأسفانه، کمی بعد از اینکه جینوو بهخاطر سیستم دوباره بیدار شد و شروع کرد به قویتر شدن، راه اون دوتا از هم جدا شد و کمکم فاصله گرفتن.
وفادارترین ژنرال در سری Solo Leveling
با توجه به اینکه چقدر توی شروع داستان بهم نزدیک بودن (جینوو حتی قول داده بود بعد از تموم شدن ماجرای «سیاهچالهی دوتایی» جوهی رو ببره قرار)، همیشه یه عده از طرفدارا ناراحت بودن که چرا آخرش جوهی با جینوو نشد. البته چا ههاین خودش یه شخصیت محبوب شده، ولی اینکه خیلی دیر وارد داستان شد و انگار دل جینوو رو از جوهی دزدید، همیشه یه طعم تلخ برای بخشی از طرفدارای Solo Leveling باقی گذاشته.
هرچند لایتناول اصلی توسط چوگونگ تو سال ۲۰۲۱ تموم شد، ولی تازه توی سال ۲۰۲۴ بود که چوگونگ تو یه پست در فروم مخصوص هوادارا بالاخره دلیل اینکه چرا جوهی رو کنار گذاشت توضیح داد. به گفتهی خودش:
«سلامت روانی جوهی خیلی ضعیف بود و نمیتونست مسیر آیندهی جینوو رو تحمل کنه. جینوو هم خودش اینو فهمیده بود و به همین دلیل رهاش کرد. (درواقع، به خاطر اینکه با جینوو بود، قبلش هم درگیر کلی اتفاقات خطرناک شده بود.) جینوو قبل از اینکه راهشون از هم جدا شه، واقعاً به جوهی علاقه داشت.»
– چوگونگ
راستش این جواب خیلی چیز جدیدی نسبت به اون چیزی که بیشتر خوانندهها قبلاً از داستان حدس زده بودن نیست. به گفتهی چوگونگ، جینوو صرفاً از جوهی فراتر رفت؛ یعنی به مرحلهای رسید که دیگه با جوهی سازگار نبودن. در حالی که جوهی ذاتاً آدمی نبود که بخواد یه زندگی شکارچیوار داشته باشه، جینوو از همون اول انگار با اون سبک زندگی عجیب و پرخطر، همراستا بود. بنابراین، جداییشون اجتنابناپذیر بود. هرچند جینوو به جوهی احساس داشت، ولی هردوشون انگار درک کرده بودن که مسیر زندگیشون فرق داره.
احساسات دوگانه ی جین وو و جوهی

در واقع انیمهی Solo Leveling حتی بهتر از نسخهی مانهوآ یا لایتناول تونسته احساسات پیچیدهی بین جوهی و جینوو رو منتقل کنه. چون برخلاف مانهوآ، انیمه داستان جوهی رو بعد از جدایی اولیهشون هم ادامه میده و نشون میده بعدش چی به سرش میاد. مثلاً مانهوآ فقط نشون میداد که جوهی توی حمله به جزیرهی ججو (Jeju Island Raid) شرکت کرده، اما انیمه با اضافه کردن چند صحنهی جدید، نشون میده که جوهی هنوزم از جینوو الهام میگیره، حتی اگه از شکارچی بودن بترسه مثل قبل.
کاملاً مشخصه که جوهی هنوز به جینوو افتخار میکنه و براش مهمه، حتی اگه خودش هم به خوبی جینوو فهمیده که رابطهی بینشون نمیتونه به جایی برسه. یعنی عشق و احترام هست، ولی آیندهای براش نیست.
چا ههاین همسر رسمی جینوو توی داستانه، ولی این پایان ماجرا برای جوهی نیست

هرچند انیمهی Solo Leveling در بعضی جاها با نسخهی اصلی (مانهوآ و لایتناول) تفاوتهایی داره، ولی بهطور کلی ساختار و ترتیب اتفاقات رو تا حد زیادی رعایت کرده. پس خیلی بعیده که جوهی و جینوو به هم برسن. ولی هنوز یه امید کوچیک برای طرفدارای جوهی وجود داره – البته از یه زاویهی دیگه.
تو همون پست فرومی که چوگونگ توش دربارهی احساسات جوهی نسبت به جینوو صحبت کرده بود، اعلام کرده که ممکنه یه داستان (What If) دربارهی رابطهی این دوتا توی یه دنیای موازی بنویسه!(که به نظرم ایدهی جالبیه)
طبق ترجمهی یکی از کاربران ردیت به اسم Death_Usagi، توی اون پست تأیید شده که چوگونگ علاقهمنده داستانی بنویسه که توش جوهی “به ترومای خودش غلبه میکنه و با جینوو میمونه.” توی این نسخه از دنیا، جوهی شاید هیچوقت شکارچیگری رو کنار نمیذاشت – بر خلاف زمانی که بعد از مبارزهی جینوو با کانگ تایشیک از دنیای شکارچیها خداحافظی کرد. توی این روایت جایگزین، ممکنه جوهی به یکی از معدود آدمایی تبدیل بشه که جینوو واقعاً میتونست بهش اعتماد کنه و راز قدرتهاش رو باهاش درمیون بذاره. چون اون تنها کسیه که جینوو رو از قبل بیدار شدن و زمانی که پایینترین رتبهی ممکن رو داشت،دیده بود.
دیدن داستان جوهی و جینوو توی همچین حالتی، میتونه خیلی جذاب باشه – حتی اگه بخشی از خط داستانی اصلی و رسمی نباشه. بالاخره Solo Leveling قبلاً هم از روایتهای موازی استفاده کرده. مثلاً توی مانهوآ یه داستان کوتاه طنزآمیز هست که توش «پادشاه نابودی» یعنی آنتارس بدن جینوو رو تسخیر میکنه و کلی صحنههای خندهدار پیش میاد. اگه یه همچین داستان فرعیای برای جوهی هم باشه – یا حتی یه بکاستوری جایگزین شبیه چیزی که توی وبتون Arise برای شکارچیها داریم – میتونه یه راه فوقالعاده باشه برای اینکه رابطهی جینوو و جوهی دوباره نفس بکشه.
بررسی انیمه Solo Leveling، آیا ارزش دیدن دارد؟
چرا چا ههاین پارتنر بهتری برای جینوو نسبت به جوهی بود

چوگونگ با جدا کردن جینوو و جوهی تصمیم درستی گرفت
درسته که برگشتن لی جوهی توی یه داستان دیگه میتونه هیجانانگیز باشه، اما واقعیت شرایط جینوو، اون رابطه رو غیرممکن کرده بود. چوگونگ توی همون پستش در فروم Dcinside بیشتر توضیح میده که جوهی نمیتونست خودش رو با دنیای عجیب و پر از هیولا و شکارچیها وفق بده. هرچند از نظر قدرت جادویی یه شکارچی رتبه B شده بود، ولی واقعاً آدمی بود که بیشتر به یه زندگی معمولی و دانشگاهی میخورد تا شکارچی!(خیلی دل رحم بود کلا)
برای همین، توی مانهوآ، جوهی به جینوو میگه:
“چشمای تو همیشه پر از انرژی بودن. با اعتماد به نفس به آینده نگاه میکردی. من همچین چشمایی ندارم.”
این یه جملهی کلیدی بود که نشون میده جوهی اصلاً اون آدمی نیست که بخواد توی نقش یه جنگجو بجنگه. و هیچمقدار قدرت جادویی نمیتونه این بخش از شخصیتش رو عوض کنه.
چوگونگ میگه:
«جوهی یکی از شخصیتاییه که نمایندهی قربانیان دنیای غیرعادیه. اون در اصل باید زندگی دانشجویی نرمالی میداشت. ولی همچین دختری با قلب ضعیف، یه قدرتی به دست آورده بود که اصلاً بهش نمیخورد، و به زور توی دنیای عجیب و غریب شکارچیها جا گرفته بود.»
– چوگونگ
برخلاف جوهی که بعد از مواجهههای زیاد با مرگ بالاخره از شکارچی بودن دست کشید، چا ههاین کاملاً با قدرتش کنار اومد و اون رو پذیرفت. درواقع، تجربهی نزدیک به مرگش توی حمله به جزیرهی ججو، الهامبخشتر هم شد براش. مثل جینوو، چا ههاین هم مدام تمرین میکرد و دنبال قدرت بیشتر بود. هیچوقت قدرت جدیدشو دستکم نگرفت. همیشه سعی میکرد ازش برای کمک به بقیه استفاده کنه و هیچوقت از تمرین عقب نکشید.
برای ههاین، تمرین کردن چیز جدیدی نبود؛ چون حتی قبل از اینکه شکارچی رتبه S بشه هم یه ورزشکار حرفهای بود. جایی که جوهی اصلاً با قدرت جدیدش جور نبود، ههاین انگار دقیقاً برای همچین چیزی ساخته شده بود.
انیمهی Solo Leveling این تفاوت رو خیلی خوب نشون میده؛ مخصوصاً توی یه صحنهی اختصاصی انیمه توی پایان فصل دوم. توی اون صحنه، ههاین به چوی جونگاین میگه که از عملکرد خودش توی حملهی ججو راضی نیست. با اینکه مأموریتش محافظت از مردم کره بود، ولی آخرش جینوو بود که باید ازش محافظت میکرد. این موضوع واقعاً براش مهمه و باعث میشه مصممتر از قبل بشه.
و توی یه دیالوگ قشنگ، ههاین میگه:
“میخوام قویتر بشم.”
این جملهی ساده، دقیقاً یه بازتاب از چیزی بود که جینوو از اول داستان همیشه میخواست.
اشتیاق ههاین به پیشرفت و قویتر شدن، همون چیزیه که باعث میشه اون بهترین همراه برای جینوو باشه، حتی اگه مثل جوهی از اول همراهش نبوده. توی دنیای واقعی هم، خیلی وقتا اتفاقات پیشبینینشده باعث میشن دوتا آدم نتونن کنار هم بمونن. و این دقیقاً همون چیزیه که برای جینوو و جوهی افتاد.
شاید توی یه دنیای «چه میشد اگر» که جینوو اصلاً سیستم رو دریافت نمیکرد، یا جوهی یاد میگرفت کنار بیاد و مثل ههاین رشد کنه، سرنوشت متفاوتی براشون رقم میخورد. ولی متأسفانه، توی دنیایی که چوگونگ برای ما ساخته، سونگ جینوو و لی جوهی قرار نبود به هم برسن.
حرف آخر

