تریلر جدید Spider-Man: Brand New Day منتشر شد؛ هالک برگشته، اما یک دردسر بزرگ هم با خودش آورده!

بالاخره تریلر دوم Spider-Man: Brand New Day اومد و خب، این بار دیگه مارول و سونی با دست پر برگشتن. یعنی فقط نیومدن یه چند تا صحنه از تاب خوردن اسپایدرمن بین ساختمونا نشون بدن و بگن «بفرمایید، هیجان‌زده بشید». نه عزیزان، این تریلر رسماً چند تا بمب کوچیک وسط فندوم انداخت.

از یه طرف خود پیتر پارکر رو داریم که بعد از اتفاقات No Way Home هنوز داره با اون زندگی تنهایی و عجیبش کنار میاد. از یه طرف پانیشر وارد ماجرا شده، که خودش به اندازه کافی یعنی قراره فضا تاریک‌تر و خشن‌تر شه. از اون طرف هم بالاخره بروس بنر و مهم‌تر از اون، هالک رو می‌بینیم.

ولی خب، داستان فقط این نیست که «وای هالک برگشت چه خفن». نه، اتفاقاً برگشت هالک یه سؤال خیلی مهم‌تر هم با خودش آورده: مارول داره با داستان قبلی بروس بنر چی کار می‌کنه؟ و مهم‌تر از اون، آیا قراره خیلی شیک و بی‌سر و صدا یه تیکه از سریال She-Hulk رو بندازه دور؟

پیتر پارکر هنوز از No Way Home جون سالم به در نبرده

اول بیایید از خود پیتر شروع کنیم. بعد از پایان Spider-Man: No Way Home، پیتر عملاً همه‌چیزشو از دست داد. نه MJ یادشه پیتر کیه، نه ند، نه دنیا می‌دونه پشت ماسک اسپایدرمن چه کسیه. یعنی پسرمون از اون حالت «ابر قهرمان نوجوان با حمایت تونی استار و دکتر استرنج و کلی آدم پشت صحنه» رسیده به وضعیت «خودتی و خودت، برو ببین چیکار می‌کنی».

برای همین هم توی تریلر جدید، پیتر یه جورایی گم‌شده‌تر از همیشه به نظر میاد. انگار فقط با دشمن بیرونی طرف نیست؛ با بدن خودش، قدرت‌هاش و حتی هویت خودش هم مشکل پیدا کرده. همین باعث میشه بره سراغ کسی که بیشتر از هر آدمی تو MCU می‌فهمه کنترل نکردن قدرت یعنی چی: بروس بنر.

و خب، کی بهتر از بروس؟ مردی که نصف عمرش رو صرف این کرده که بفهمه چطوری با اون هیولای سبز درونش کنار بیاد. البته اینکه پیتر برای کمک گرفتن بره پیش بروس، از همون اول یه بوی دردسر قشنگی میده. چون وقتی توی دنیای مارول سراغ بروس بنر میری، معمولاً یا با علم و فرمول برمی‌گردی، یا با یه موجود سبز عصبانی که دنبالت می‌دوه. گزینه سومی هم معمولاً در کار نیست.

بروس بنر برگشته، ولی انگار اوضاعش خیلی هم روبه‌راه نیست

توی تریلر، بروس یه وسیله روی مچ دستش داره و به پیتر هشدار میده که اگه دید این وسیله دیگه دستش نیست، فرار کنه.

خب ببینید، همین جمله به تنهایی یعنی فاجعه توی راهه. چون توی فیلم‌های ابرقهرمانی وقتی یه شخصیت میگه «اگه فلان اتفاق افتاد، فرار کن»، یعنی صد درصد همون اتفاق میفته و کسی هم قرار نیست به‌موقع فرار کنه. قانون نانوشته سینماست دیگه، از جم تیوی هم قدیمی‌تره.

بعدش هم دقیقاً همون چیزی رو می‌بینیم که انتظارشو داشتیم: بروس کنترلش رو از دست میده و هالک برمی‌گرده. ولی نکته اینجاست که این هالک، حداقل توی تریلر، خیلی شبیه اون هالک آروم و منطقی سال‌های اخیر نیست. بیشتر حس همون هالک وحشی قدیمی رو داره؛ همونی که وقتی عصبانی می‌شد، دیگه کسی دنبال مذاکره و صحبت منطقی نبود. فقط باید فرار می‌کردی و امیدوار می‌بودی زیر آوار نمونی.

راستش این برگشت از یه طرف خیلی هیجان‌انگیزه. چون خیلی از طرفدارها مدت‌هاست دلشون برای همون Savage Hulk تنگ شده. همون هالکی که بیشتر از اینکه حرف بزنه، می‌کوبید. بیشتر از اینکه تحلیل کنه، خراب می‌کرد. بیشتر از اینکه لبخند بزنه، غرش می‌کرد.

ولی از اون طرف، همین برگشت یه مشکل ریز و البته خیلی مهم هم داره.

صبر کن ببینم، پس She-Hulk چی شد؟

مشکل از جایی شروع میشه که یادمون میاد این وسیله روی مچ بروس خیلی هم چیز غریبه‌ای نیست. ما قبلاً توی سریال She-Hulk: Attorney at Law یه همچین چیزی دیده بودیم. اونجا بروس از یه دستگاه استفاده می‌کرد که کمکش می‌کرد فرم انسانی خودش رو حفظ کنه.

اما قضیه توی She-Hulk یه فرق مهم داشت. بروس بعد از اتفاقات Avengers: Endgame دیگه اون آدم سابق نبود که یه طرفش بروس باشه، یه طرفش هالک، و این دوتا مدام با هم سر جنگ داشته باشن. اون به نسخه‌ای رسیده بود که بهش می‌گفتن Smart Hulk؛ یعنی ذهن بروس با قدرت بدنی هالک ترکیب شده بود.

برای همین هم اون دستگاه قرار نبود یه هیولای وحشی رو زندانی کنه. قرار نبود اگه دستگاه خراب شد، ناگهان هالک بی‌منطق آزاد شه و همه‌چیز رو له کنه. اون وسیله بیشتر برای کنترل فرم بدنی بروس بود، نه برای قفل کردن خشم هالک.

ولی توی تریلر Brand New Day انگار داستان یه چیز دیگه‌ست. اینجا بروس طوری درباره اون دستگاه حرف می‌زنه که انگار تنها چیزی که بین ما و یه فاجعه سبز ایستاده، همین وسیله کوچیک روی مچشه. و وقتی این وسیله از دستش خارج میشه، با یه هالک کنترل‌نشده طرف می‌شیم.

خب طبیعتاً سؤال پیش میاد: مارول داره She-Hulk رو رتکان می‌کنه؟ یعنی می‌خواد بگه اون چیزایی که درباره کنترل بروس و Smart Hulk دیدیم، دیگه خیلی هم مهم نیست؟

برگشتن هالک وحشی عالیه، ولی به چه قیمتی؟

بیایید صادق باشیم؛ خیلی‌ها از برگشتن هالک وحشی خوشحال میشن. اصلاً یکی از گلایه‌های بزرگ طرفدارها توی سال‌های اخیر همین بود که هالک کم‌کم زیادی رام شده بود. اون موجود ترسناک و غیرقابل‌کنترل که توی فیلم‌های اول MCU می‌دیدیم، تبدیل شده بود به یه نسخه منطقی‌تر، آروم‌تر و گاهی حتی زیادی بامزه.

پس وقتی تریلر جدید نشون میده هالک دوباره ممکنه از کنترل خارج شه، خب طبیعیه که فندوم ذوق کنه. مخصوصاً وقتی قرار باشه این هالک جلوی اسپایدرمن قرار بگیره.

چون تقابل این دوتا از نظر تصویری واقعاً جذابه. اسپایدرمن سریع، سبک، چابک و باهوشه. هالک سنگینه، قوی‌تره، عصبانی‌تره و کلاً با مفهوم «آروم باش داداش» مشکل داره. پیتر باید با جاخالی دادن، فکر کردن و احتمالاً کلی بدبختی از دستش فرار کنه، در حالی که هالک فقط کافیه یه مشت بزنه تا نصف خیابون بره هوا.

اما مشکل اینجاست که اگر مارول برای برگردوندن اون هالک جذاب، بیاد مسیر قبلی بروس رو ندیده بگیره، دوباره همون دردسر قدیمی MCU شروع میشه؛ اینکه هر پروژه یه چیزی میگه و پروژه بعدی میاد میگه «نه عزیزم، اون‌جوری حساب نکن».

و این برای یه جهان مشترک اصلاً خبر خوبی نیست.

پانیشر هم هست؛ یعنی پیتر فقط با یه هالک عصبانی طرف نیست

از هالک که بگذریم، یکی از چیزای مهم تریلر حضور فرانک کسل یا همون پانیشره. جان برنثال بالاخره قراره این شخصیت رو به شکل جدی وارد فیلم‌های سینمایی MCU کنه و این خودش برای طرفدارهای مارول یه اتفاق بزرگه.

پانیشر کنار اسپایدرمن؟ ترکیب عجیبیه، ولی دقیقاً به خاطر همین عجیب بودنش می‌تونه جواب بده.

پیتر معمولاً قهرمانیه که حتی وقتی با آدم بدها طرفه، ته دلش دنبال نجات دادنه. همیشه یه جایی برای امید، بخشش یا حداقل جلوگیری از مرگ آدم‌ها نگه می‌داره. ولی پانیشر؟ خب پانیشر خیلی اهل این حرفا نیست. فرانک کسل وقتی وارد بازی میشه، معمولاً دیگه کسی دنبال گفت‌وگوی دوستانه نمی‌گرده.

پس اگه فیلم بتونه تضاد اخلاقی بین پیتر و پانیشر رو خوب دربیاره، Brand New Day فقط یه فیلم اکشن شلوغ نمی‌شه؛ می‌تونه یه داستان درست‌وحسابی درباره این باشه که پیتر بعد از تنها شدن، هنوز چقدر می‌تونه به اصول خودش وفادار بمونه.

انگار با یه اسپایدرمن ساده طرف نیستیم

چیزی که از تریلر معلومه، اینه که Spider-Man: Brand New Day قرار نیست فقط یه ماجرای ساده و بامزه از پیتر پارکر باشه. این فیلم انگار می‌خواد پیتر رو بندازه وسط یه موقعیت خیلی سنگین‌تر؛ جایی که هم با هویت خودش درگیره، هم با قدرت‌هاش، هم با آدم‌هایی مثل پانیشر، هم با بروس بنری که خودش شاید دوباره کنترلش رو از دست داده.

این می‌تونه برای نسخه تام هالند خیلی مهم باشه. چون بعد از No Way Home، پیتر یه جورایی دوباره از صفر شروع کرده. دیگه خبری از اون زندگی قبلی نیست. دیگه کسی نمی‌دونه اون کیه. حتی آدم‌هایی که بیشتر از همه دوستشون داشت، فراموشش کردن.

پس اگه Brand New Day بتونه از این تنهایی و سردرگمی درست استفاده کنه، شاید بالاخره یه اسپایدرمن بالغ‌تر، تلخ‌تر و جدی‌تر ببینیم. نه اینکه شوخی و انرژی پیتر حذف شه، نه؛ ولی دیگه اون بچه‌ای که همیشه یه نفر میومد نجاتش بده نیست.

حرف آخر

تریلر دوم Spider-Man: Brand New Day دقیقاً کاری رو کرد که باید می‌کرد؛ هم هیجان ساخت، هم کلی سؤال گذاشت روی میز، هم برگشت هالک رو نشان داد، هم پانیشر رو آورد وسط، هم کاری کرد دوباره فندوم مارول بره تو فاز تئوری‌سازی.

ولی مهم‌ترین بخش ماجرا برای من همون هالکه. چون برگشتن یه هالک وحشی و خطرناک می‌تونه فوق‌العاده جذاب باشه، مخصوصاً کنار اسپایدرمن. اما اگه این برگشت به قیمت نادیده گرفتن چیزایی باشه که قبلاً درباره بروس بنر و She-Hulk دیدیم، اون‌وقت مارول دوباره داره با continuity خودش بازی خطرناکی می‌کنه.

حالا باید دید فیلم قراره یه توضیح درست برای این تغییر بده یا نه. شاید دستگاه بروس فرق کرده، شاید یه اتفاق تازه براش افتاده، شاید اصلاً پای نسخه دیگه‌ای از هالک وسطه. ولی هر چی که هست، تریلر جدید نشون داد Spider-Man: Brand New Day قرار نیست فقط یه برگشت ساده برای پیتر پارکر باشه.

این یکی بوی دردسر میده. از اون دردسرهای سبز، عصبانی و خیلی پر سر و صدا.

Spider-Man: Brand New Day قراره در تاریخ 31 جولای 2026، برابر با 9 مرداد 1405 اکران بشه.