سریال House of the Dragon تا همینجا هم ثابت کرده که قراره یکی از مهمترین نبردهای تاریخ وستروس رو روی پرده بیاره. رولوی ایرلم، هماهنگکننده بدلکاری سریال، توی مصاحبهای تأیید کرده که در فصل جدید قراره شاهد یک نبرد عظیم دریایی باشیم؛ چیزی که خیلی از طرفدارها مدتها منتظرش بودن.
این نبرد چیزی نیست جز Battle of the Gullet؛ جنگی که در کتاب Fire & Blood جورج آر. آر. مارتین بهعنوان یکی از خونینترین نبردهای دریایی تمام وستروس ثبت شده. جایی که ارتش سیاه (طرفداران ملکه رینيرا) با ارتش سبزها و متحد خطرناکشون یعنی Triarchy روبهرو میشن و دریای گالت رو به جهنمی واقعی تبدیل میکنن.
خب بریم ببینم اصلا این نبرد کالت چی هست و چه اتفاقایی رو قراره ببینیم؟
موقعیت و اهمیت گالت
گالت در واقع یه گذرگاه دریایی باریک توی کرونلندزه که نقش شاهراه آبی منطقه رو بازی میکنه. شمالش جزیرهی آتشفشانی دراگوناستون قرار داره، جایی که خونهی اصلی خاندان تارگرین محسوب میشه. سمت غربش دریفتمارک، قلعه و مقر خاندان ولاریون قرار گرفته و در جنوب هم شبهجزیرهی ماسز هوک امتداد پیدا میکنه.
همین موقعیت جغرافیایی باعث میشه گالت مثل یه گلوگاه حیاتی عمل کنه. هر کشتی که بخواد به بلکواتر بی یا بندرگاههای کینگزلندینگ برسه، باید از این مسیر عبور کنه. به همین خاطر، هر کسی که کنترل گالت رو در دست داشته باشه، عملاً نبض تجارت، تدارکات و پشتیبانی دریایی پایتخت رو میگیره.
در جریان جنگ داخلی معروف به Dance of the Dragons، این اهمیت استراتژیک بیشتر از همیشه به چشم اومد. چون وقتی کورلیس ولاریون (دریاپیمای افسانهای و ارباب دریفتمارک) با ناوگان قدرتمندش این گذرگاه رو بست، عملاً راه نفس ارتش سبزها در کینگزلندینگ رو برید و کل جنگ رو به سمت یک نبرد دریایی بزرگ سوق داد.
زمینه تاریخی و سیاسی
وقتی جنگ داخلی تارگرینها یا همون Dance of the Dragons شعلهور شد، کورلیس ولاریون، ملقب به Sea Snake، خیلی زود فهمید که کنترل دریاها میتونه برگ برنده ارتش سیاه باشه. اون با ناوگان عظیم خاندان ولاریون، گذرگاه گالت رو بست و جلوی هرگونه تجارت یا تدارک دریایی به کینگزلندینگ رو گرفت. این محاصره مثل یک ضربهی کاری، ارتش سبزها رو از منابع حیاتی جدا کرد و اونها رو به دردسر انداخت.
از اون طرف، سبزها که تحت فرمان شاه اِیگن دوم تارگرین بودن، نمیتونستن دست روی دست بذارن. اوتو هایتاور، دست پادشاه و پدربزرگ ایگن، برای شکستن این محاصره به سراغ یک متحد قدیمی رفت: Triarchy. این اتحاد از سه دولتشهر میرش، لایس و تایروش تشکیل شده بود که قبلاً بارها با ولاریونها و پرنس دیمون سر کنترل استپستونز جنگیده بودن.
دیپلماسی اوتو جواب داد و Triarchy حاضر شد در ازای امتیازهای بزرگ، مثل حق تجارت انحصاری در کینگزلندینگ و وعدهی استپستونز، کنار ارتش سبزها بجنگه. به این ترتیب، سه جناح اصلی این نبرد شکل گرفت:
-
ارتش سیاه به رهبری رینیرا تارگرین و حمایت خاندان ولاریون.
-
ارتش سبزها به رهبری ایگن دوم تارگرین.
-
ناوگان Triarchy یا همون «سه دختر» که با منافع اقتصادی و وعدههای سیاسی وارد جنگ شدن.
این اتحاد، موازنه قدرت رو به شدت تغییر داد و زمینهی یکی از خونینترین نبردهای دریایی وستروس رو فراهم کرد.
جرقه آغازین
بعد از مرگ لوک، برادر کوچکتر خانواده، بار سنگینی روی دوش جیس ولاریون افتاد. او حالا نهتنها وارث آیندهی تخت آهنین از طرف ارتش سیاه بود، بلکه باید امنیت دو برادر کوچیکترش، اگان و ویسریس تارگرین رو هم تضمین میکرد. جیس تصمیم گرفت این دو شاهزادهی خردسال رو از فضای پرخطر دراگوناستون دور کنه و به پنتوس بفرسته؛ جایی که تا زمان پیروزی مادرش رینیرا امنتر به نظر میرسید.
برای این سفر، کشتی پنتوشی Gay Abandon انتخاب شد که هفت کشتی جنگی از ناوگان کورلیس ولاریون هم همراهیاش میکردن.
اما درست در میانهی راه، همهچیز تغییر کرد. این گروه به ناوگان عظیم Triarchy برخوردن: ۹۰ کشتی جنگی به فرماندهی دریاسالار شاراکو لوهر. در برابر این قدرت سهمگین، اسکورتها یکی پس از دیگری نابود یا اسیر شدن. ویسریس کوچک که فقط یک تخم اژدها همراه داشت، به اسارت افتاد. در عوض، اگان موفق شد با اژدهای زخمی خودش، استورمکلود، فرار کنه و خبر حمله رو به دراگوناستون برسونه—اما استورمکلود جانش رو در این فرار از دست داد.
این اتفاق بهظاهر کوچک، تبدیل به جرقهای شد که آتش نبرد گالت رو شعلهور کرد؛ نبردی که خیلی زود به خونینترین جنگ دریایی وستروس بدل شد.
شرح نبرد
نبرد گالت درست سپیدهدم پنجمین روز از سال ۱۳۰ AC آغاز شد. ناوگان ۹۰ کشتی Triarchy از دو سمت شمال و جنوب جزیرهی دراگوناستون وارد عمل شد و ناوگان ولاریونها رو غافلگیر کرد. خبر حملهی اولیه به جیس رسید و او بلافاصله بر فراز اژدهایش، ورمکس، به آسمان رفت تا جلوی کشتیهای لایسنی رو بگیره.
اما جیس تنها نبود. چندین اژداسوار دیگه هم وارد میدان شدن:
-
اُلف وایت بر پشت سیلوروینگ
-
نتلز سوار بر شیپاستیلر
-
آدام ولاریون بر سیاسموک
-
هیو هَمر بر ورمیثور
این ترکیب، قدرت وحشتناکی به ارتش سیاه داد. اژداسوارها با آتش ویرانگر خودشون صدها کشتی دشمن رو درگیر کردن، ولی نیروهای Triarchy که تجربهی طولانی در جنگهای استپستونز داشتن، دست بسته هم نبودن. اونها با تیرهای زهرآلود، منجنیق و قلابهای زنجیری به سمت اژدها یورش بردن.
در میانهی نبرد، ورمکس خیلی پایین پرواز کرد؛ یا به خاطر تیر و کمانها آسیب دیده بود یا به دام قلابهای زنجیری افتاد. اژدها به آب کشیده شد و جیس، وارث آیندهی تخت آهنین، توسط تیراندازان میر به قتل رسید. مرگ او ضربهای سنگین برای ارتش سیاه بود و روحیهی همراهانش رو به شدت لرزوند.
در همین زمان، نبرد دریایی روی آب هم ادامه پیدا کرد. کشتیهای ولاریون در برابر موج عظیم ناوگان Triarchy مقاومت میکردن، اما فشار از شمال و جنوب اجازهی هماهنگی نمیداد. در نهایت، بخشی از نیروی تایروشی تونست از حلقهی دراگوناستون عبور کنه و مستقیم به سمت دریفتمارک حمله ببره. اونها شهر اسپایستاون رو به آتش کشیدن، مردمانش رو قتلعام کردن و قلعهی هایتاید، مقر کورلیس ولاریون، رو غارت و ویران کردن.
پیامدها و تلفات
ارتش سیاه گرچه تونست برتری خودش رو در دریا حفظ کنه، ولی هزینهای وحشتناک پرداخت.
-
جیس، وارث آیندهی تخت آهنین، کشته شد و همراهش ورمکس هم از دست رفت.
-
نزدیک به یکسوم از ناوگان قدرتمند کورلیس ولاریون نابود شد.
-
شهر تجاری اسپایستاون به دست تایروشیها به آتش کشیده شد، ساکنانش قتلعام شدن و قلعهی هایتاید، مقر خاندان ولاریون، غارت و ویران شد. اسپایستاون هیچوقت دوباره ساخته نشد و برای همیشه از نقشهی وستروس محو شد.
از طرف دیگه، سبزها و Triarchy هم تلفات کمرشکنی دادن. از میان ۹۰ کشتی جنگی که به میدان فرستاده بودن، تنها ۲۸ کشتی به خانه بازگشت. ناوگان عظیمی که قرار بود کینگزلندینگ رو از محاصره نجات بده، عملاً نابود شد.
سرنوشت ویسریس تارگرین نامعلوم موند؛ او به اسارت افتاد و سالها کسی چیزی از او نشنید. خانوادهاش تصور میکردن کشته شده. این اتفاق روحیهی ارتش سیاه رو به شدت تحت فشار گذاشت. در مقابل، اگان که موفق به فرار شده بود، تا پایان عمر عذاب وجدان کشیدن برادر کوچیکش رو با خودش حمل کرد.
در نهایت، با وجود همهی این خسارتها، سبزها نتونستن محاصرهی دریایی کورلیس ولاریون رو بشکنن. تسلط ارتش سیاه بر سواحل شرقی وستروس باقی موند و جنگ داخلی وارد مرحلهای خونینتر شد.
جایگاه تاریخی نبرد
نبرد گالت در تاریخ وستروس بهعنوان خونینترین جنگ دریایی شناخته میشه. دلیلش هم ترکیب وحشتناک تلفات انسانی، نابودی ناوگانها و ویرانی شهرهای ساحلیه. دهها کشتی غرق شدن، هزاران ملوان و سرباز کشته یا اسیر شدن، و حتی اژدها و سوارانشون هم قربانی این نبرد شدن. مرگ جیس بهتنهایی کافی بود تا این نبرد برای همیشه در حافظهی مردم ثبت بشه.
از نظر اقتصادی، ویرانی اسپایستاون یک فاجعهی بزرگ بود. این بندر تجاری هیچوقت دوباره ساخته نشد و خاندان ولاریون، که یکی از ثروتمندترین خاندانهای دریایی وستروس بودن، ضربهای جبرانناپذیر خورد. تجارت در منطقه برای سالها مختل شد و همین موضوع فشار بیشتری روی هر دو طرف جنگ گذاشت.
از دیدگاه سیاسی و نظامی، نتیجهی نبرد نشون داد که حتی با اتحاد سبزها و Triarchy، نمیشه بهراحتی بر برتری دریایی ولاریونها غلبه کرد. این باعث شد محاصرهی کینگزلندینگ ادامه پیدا کنه و مسیر جنگ به سمت درگیریهای خونینتر و فرسایشی کشیده بشه.
در روایت جورج آر. آر. مارتین در کتاب Fire & Blood، نبرد گالت یکی از نقاط عطف Dance of the Dragons محسوب میشه؛ جایی که هم قدرتنمایی اژدهایان و هم آسیبپذیریشون به چشم میاد. این نبرد نمادیه از هزینهی سنگینی که تارگرینها و متحدانشون برای حفظ یا تصاحب تخت آهنین پرداختن.
حرف آخر
نبرد گالت فقط یک درگیری دریایی نبود؛ نقطهای بود که هم تراژدی انسانی، هم بازیهای سیاسی و هم قدرت اژدهاها به شدیدترین شکل ممکن با هم تلاقی کردن. مرگ جیس، اسارت ویسریس، ویرانی اسپایستاون و خسارتهای سنگین هر دو طرف نشون داد که جنگ داخلی تارگرینها قراره هیچ برندهی واقعی نداشته باشه.
برای ما که داریم داستان رو از نگاه سریال House of the Dragon دنبال میکنیم، این نبرد میتونه یکی از عظیمترین و پرهیجانترین صحنههای کل فرنچایز باشه. چالشی بزرگ برای سازندگان سریاله که باید هم مقیاس عظیم درگیری دریایی رو نشون بدن، هم جنبهی تراژیک از دست رفتن شخصیتهای کلیدی رو به تصویر بکشن.
اینکه HBO تا چه حد بتونه خشونت، هرجومرج و عظمت Battle of the Gullet رو روی صفحه زنده کنه، چیزییه که حسابی طرفدارها رو کنجکاو کرده. بدون شک، دیدن این نبرد خونین روی پرده، یکی از لحظات بهیادماندنی دنیای وستروس خواهد بود.
