اگه فکر میکردین برای دیدن Avengers: Doomsday باید دوباره نصف دنیای سینمایی مارول رو از اول مرور کنین، جو روسو یه جواب خیلی سادهتر داره؛ حداقل یه فیلم هست که به گفته خودش واقعاً باید قبل از Doomsday دوباره ببینین و اون هم چیزی نیست جز Avengers: Endgame.
این حرف یه کم جالبه، چون اوایل تبلیغات Doomsday، جو و آنتونی روسو بیشتر روی این موضوع تأکید میکردن که فیلم جدید قراره تا حدی شروع تازهای برای MCU باشه و لازم نیست قبل از دیدنش کلی «تکلیف» انجام بدین. اما حالا که داریم به زمان اکران نزدیکتر میشیم، ماجرا کمکم داره تغییر میکنه و حتی دیزنی هم یه فهرست رسمی با عنوان Countdown to Doomsday برای مرور پروژههای مهم مارول آماده کرده.
حالا جو روسو یه قدم جلوتر رفته و گفته Avengers: Endgame فقط یه پیشنهاد برای مرور خاطرات نیست، بلکه از نظر خودش دیدنش برای دنبال کردن داستان Doomsday ضروریه.
روسو در گفتوگو با Fandango توضیح داده که یه روند طبیعی از Endgame به Doomsday وجود داره؛ البته داستانهایی که بعد از Endgame توی MCU اتفاق افتادن هم بخشی از این مسیر هستن، ولی خودش مشخصاً تأکید کرده که تماشای دوباره Endgame کمک میکنه اتفاقات فیلم جدید رو بهتر دنبال کنیم.
این حرف دقیقاً زمانی مطرح شده که مارول داره نسخه جدیدی از فیلم رو با عنوان Avengers: Endgame – Encore دوباره به سینماها میاره.
نسخه Encore قرار نیست یه کات کاملاً جدید یا یه فیلم چهار ساعته متفاوت باشه. طبق اطلاعات منتشرشده، مدت زمان این نسخه فقط حدود چهار دقیقه بیشتر از نسخه اصلی Endgame خواهد بود و همین باعث شده یه سؤال خیلی واضح بین طرفدارها شکل بگیره؛ واقعاً چهار دقیقه محتوای تازه چه چیزی میتونه داشته باشه که برای فهمیدن Doomsday ضروری باشه؟
فعلاً جواب رسمی کاملی برای این سؤال نداریم، ولی گزارشها و شایعات منتشرشده درباره این صحنههای اضافه یه تصویر نسبتاً واضح به ما میدن.
یکی از صحنههایی که دربارهش صحبت شده ظاهراً استیو راجرز و انتمن رو در حال حرف زدن درباره سفر در زمان نشون میده. اگه این گزارش درست باشه، احتمالاً مارول میخواد یکی از بزرگترین سؤالهای فعلی طرفدارها رو جواب بده؛ اینکه استیو راجرز دقیقاً چطور قراره دوباره وارد داستان Avengers: Doomsday بشه.
آخرین باری که استیو رو در Endgame دیدیم، بعد از برگردوندن سنگهای ابدیت تصمیم گرفت به گذشته برگرده و زندگیای رو که همیشه ازش محروم شده بود کنار پگی کارتر تجربه کنه. در نهایت هم بهعنوان یه مرد سالخورده برگشت و سپرش رو به سم ویلسون داد.
اما تبلیغات Doomsday نشون داده که استیو دوباره نقش مهمی در داستان داره و همین موضوع از همون اول سؤالهای زیادی درباره قوانین سفر در زمان، شاخههای زمانی و Multiverse ایجاد کرده.
چهار دقیقه محتوای اضافه Endgame: Encore شاید دقیقاً برای بستن همین فاصله ساخته شده باشه.
بخش دیگهای از محتوای جدید هم ظاهراً با لوکی و TVA ارتباط داره؛ موضوعی که حتی منطقیتر به نظر میرسه، چون سریال Loki تقریباً مهمترین پروژه مارول برای توضیح وضعیت فعلی مولتیورس محسوب میشه.
وقتی آخرین بار لوکی رو در پایان فصل دوم دیدیم، عملاً خودش رو در مرکز شاخههای مختلف زمانی قرار داد و مسئول حفظ ساختار مولتیورس شد. حالا حضور دوباره اون در Doomsday بدون توضیح اضافه میتونه برای مخاطبی که سریال Loki رو ندیده حسابی گیجکننده باشه.
اینجاست که فهرست Countdown to Doomsday دیزنیپلاس هم اهمیت پیدا میکنه.
در این فهرست، سریال Loki بلافاصله بعد از Avengers: Endgame قرار گرفته؛ یعنی مارول تقریباً مستقیم داره به مخاطب میگه مسیر اصلی فهمیدن اتفاقات Doomsday از پایان Endgame شروع میشه و بعد وارد داستان لوکی، TVA و مولتیورس میشه.
البته این به معنی این نیست که باید قبل از رفتن به سینما یه امتحان ۲۰ واحدی از MCU بدین.
مارول قبلاً هم با همین مشکل روبهرو بوده. هرچی دنیای سینمایی بزرگتر شده، تعداد فیلمها و سریالهایی که به هم وصل هستن هم بیشتر شده و طبیعتاً مخاطب عادی نمیتونه برای دیدن هر فیلم جدید دهها ساعت محتوای قبلی رو مرور کنه.
ماجرای Doomsday یه کم شبیه کراساورهای بزرگ کمیکبوکی شده؛ یه داستان اصلی داریم و کلی داستان فرعی و پیشزمینه که خوندنشون اطلاعات بیشتری بهتون میده، ولی قرار نیست بدون اونها اصلاً نفهمین توی داستان چه خبره.
احتمالاً Avengers: Doomsday هم همین مسیر رو میره. اگه تمام پروژههای مرتبط رو دیده باشین، جزئیات و ارتباطهای بیشتری میگیرین؛ ولی اگه فقط Endgame و چند پروژه کلیدی رو دیده باشین، همچنان باید بتونین داستان اصلی رو دنبال کنین.
اما مارول مشخصاً میخواد Endgame رو دوباره توی ذهن مخاطب زنده کنه و برای همین نسخه Encore فقط یه اکران مجدد ساده نیست.
بلیتهای Avengers: Endgame – Encore همین هفته وارد فروش شدن و طبق توضیح رسمی Marvel Studios، این نسخه شامل نگاه اختصاصی به Avengers: Doomsday هم خواهد بود.
نسخهای که در سالنهای Infinity Vision و بعضی سالنهای مجهز اکران میشه، حتی یه پیشنمایش اضافهتر از Doomsday هم خواهد داشت.
Infinity Vision سیستم جدیدیه که دیزنی برای بعضی سالنها استفاده میکنه و سالنهایی که این استاندارد رو دریافت میکنن باید شرایط خاصی مثل پردههای بزرگ، پروژکتور لیزری با روشنایی بیشتر و سیستم صوتی پیشرفته داشته باشن.
این موضوع برای Doomsday اهمیت بیشتری پیدا میکنه، چون طبق برنامه فعلی فیلم قراره بهجای IMAX، تمرکز بیشتری روی سالنهای Infinity Vision داشته باشه؛ یکی از دلایلش هم اینه که Dune: Part Three همون حوالی سالنهای IMAX رو در اختیار خواهد داشت.
Avengers: Endgame – Encore از ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶ دوباره روی پرده میره و بعد از اون فاصله زیادی تا اتفاق اصلی باقی نمیمونه.
Avengers: Doomsday برای ۱۸ دسامبر ۲۰۲۶ برنامهریزی شده و جو و آنتونی روسو دوباره برای کارگردانی اون برگشتن؛ فیلمی که قراره تعداد زیادی از شخصیتهای قدیمی و جدید MCU رو کنار هم جمع کنه.
کریس همسورث دوباره در نقش ثور حضور داره و بازیگرهای Fantastic Four مثل ونسا کربی، جوزف کوئین و ایبان ماس-بچراک هم بخشی از ترکیب بزرگ فیلم هستن.
اما بخش مهمتر ماجرا احتمالاً همین اتصال مستقیم به گذشته MCU خواهد بود.
اگه حرف جو روسو رو مبنا قرار بدیم، پایان Endgame فقط نقطه پایان Infinity Saga نبوده و حالا بعد از چند سال قراره دوباره تبدیل به یکی از مهمترین پایههای داستان Doomsday بشه.
پس اگه قرار باشه قبل از Avengers: Doomsday فقط یه فیلم مارول رو دوباره ببینین، انتخاب کارگردانها مشخصه:
Avengers: Endgame.
و با توجه به اینکه مارول حتی نسخه جدیدی از همین فیلم با چند دقیقه محتوای تازه و پیشنمایش Doomsday آماده کرده، احتمالاً اون چهار دقیقه بیشتر از چیزی که الان به نظر میرسه اهمیت داره.
