نسخهی لایو اکشن «چطور اژدهای خود را تربیت کنیم ۲» قراره یه رؤیای بزرگ رو برای یکی از بازیگرای اصلی قسمت اول به واقعیت تبدیل کنه. بعد از اینکه نسخهی سال ۲۰۲۵ با اینکه یه سری تغییر جزئی داشت، اما خیلی وفادار به انیمیشن ۲۰۱۰ ساخته شد، حالا خبر ساخت قسمت دوم برای سال ۲۰۲۷ حسابی طرفدارا رو هیجانزده کرده. مخصوصاً چون خیلیا معتقدن دنبالهی انیمیشنی این فرنچایز بهترین قسمت کل سهگانست، برای همین سطح انتظارات خیلی بالاست و فشار زیادی روی شونههای سازندههاست.
اما تو دل این شوق و ذوق، برای یکی از اعضای بازیگرای لایو اکشن، ساخت قسمت دوم فقط یه ادامهی داستان نیست… بلکه یه رؤیای شخصیه که بالاخره قراره محقق شه!
ماجرا از این قراره که میسن تیمز (Mason Thames) بازیگر نقش «هیکاپ» تو نسخهی لایو اکشن، تو یه مصاحبه بعد از اکران فیلم، وقتی ازش پرسیدن بیشتر از همه منتظر چی هست تو دنبالهی فیلم، یه آرزوی خاص رو لو داد. البته مثل همهی بازیگرای حرفهای، خیلی حواسش بود که چیزی لو نده که به ضرر کارگردان یا استودیو تموم شه. ولی یه جمله گفت که نشون میداد دلش حسابی برای یه چیز پر میکشه:
«دین دبلوا (کارگردان) کلی ایدهی خفن و چیزای جدید داره که خیلی مشتاقم ببینم چطور برای اولین بار اجرایی میشن. ولی خب، تنها چیزی که میتونم بگم اینه که… من میخوام اون زره رو بپوشم و شمشیر آتشین رو دستم بگیرم!»
حالا چرا این انقدر مهمه؟ چون تو نسخهی انیمیشنی قسمت دوم، پنج سال از وقایع قسمت اول گذشته. هیکاپ بزرگتر شده، بالغتر شده، و مهمتر از همه یه زره خیلی خفن میپوشه که نشوندهندهی تکامل شخصیتیشه. بهعلاوه، یه شمشیر آتشین هم داره که با گاز اژدها کار میکنه و حسابی تأثیرگذار و خاصه.
هم زره، هم شمشیر، تا آخر سهگانه با هیکاپ میمونه. یه جورایی تبدیل میشن به نمادهای بلوغ و هویت جدیدش؛ برای همین کاملاً قابل درکه که بازیگر نقش هیکاپ هم بخواد خودش رو تو اون لباس ببینه، با اون شمشیر تو دستش. مخصوصاً برای کسی مثل میسن تیمز که با شور و اشتیاق خاصی نقش یه قهرمان فانتزی رو بازی میکنه، این لباس و شمشیر یه رؤیای واقعیان!
و اگه بخوایم به روند نسخهی اول نگاه کنیم که خیلی دقیق و وفادار ساخته شده بود، میتونیم امیدوار باشیم که در قسمت دوم هم این جزئیات رعایت بشن و میسن تیمز بالاخره اون زره و شمشیر افسانهای رو به دست بیاره. برای طرفدارا هم دیدن نسخهی لایو اکشن این طراحیها یه تجربهی هیجانانگیزه؛ چون هم نوستالژیه، هم تازهست. خلاصه، همهچی داره دست به دست هم میده که دنبالهی «چطور اژدهای خود را تربیت کنیم» فقط یه ادامه نباشه؛ بلکه یه جهش باشه… هم برای هیکاپ، هم برای بازیگرش.
