اگه هری پاتر رو دیده باشی، بعیده که با دیدن اون الف بامزهای که توی اتاق هری ظاهر شد و هی خودش رو میزد، نخندیده باشی یا یه “آخ جووون دابی!” ازت درنیومده باشه.
دابی اولینبار توی فیلم تالار اسرار اومد توی داستان و همون لحظه هم خاص بودنش رو نشون داد. نه فقط بهخاطر گوشای آویزون و چشمای گندهش، بلکه چون از همون اول دلنگران هری بود. یه دلنگرونیای که از ته وجودش میاومد، نه از وظیفه.
دابی نیومده بود فقط اخطار بده. اون داشت تلاش میکرد جون هری رو نجات بده. کاری که برای یه الف خونگی که عمرش رو توی بردگی گذرونده بود، یه جور شورش بزرگ حساب میشد. ولی اون کارشو کرد. خطر کرد. کتک خورد. فقط برای اینکه هری آسیب نبینه.
و خب، از همونجا هم بخشی از زندگی ما شد.
درباره بازیگران سریال هری پاتر بیشتر بدانید.
صداش برات آشناست؟ چون باید باشه!
ممکنه چهرهی دابی کارتونی باشه و تو فیلمها فقط با CGI ببینیمش، ولی اون صدایی که پشتش بود، کلی جاهای دیگه هم به گوشت خورده.
صداپیشهی دابی کسی نبود جز توبی جونز. همون آدمی که توی Captain America: The Winter Soldier نقش آرنیم زولا رو داشت، یا توی Hunger Games و Sherlock هم دیدیمش.
صداش خیلی خاصه، ترکیب یه مهربونی ساده با یه هیجان خالص.
با اینکه توی کل مجموعه فقط توی دو تا فیلم حضور داشت (تالار اسرار و یادگاران مرگ: بخش اول)، ولی توبی جونز گفته اگه تو سریال جدید هری پاتر بخوان دابی رو بیارن، با افتخار دوباره صداش میزنه. خودش گفته:
«قطعا برمیگردم. واقعاً بهش افتخار میکنم. آره، صد در صد.»
و خب، ما هم امیدواریم که بیارنش، چون انصافاً جای دابی همیشه خالیه.
دابی اولین کارگر تاریخ که خودش برای حقوقش چونه زد!
خب حالا اینو داشته باش…
وقتی دابی از خانوادهی مالفوی آزاد شد (به لطف اون جورابی که هری با زرنگی گذاشت تو دفتر خاطرات تام ریدل)، یه نفس عمیق کشید. آزاد بودن براش یه رویای واقعی بود. ولی نکته اینجاست: اون نمیخواست بیکار بمونه.
رفت سراغ کار تو هاگوارتز!
دامبلدور بهش پیشنهاد داد: «بیا ده گالیون در هفته بگیر، آخر هفتهها هم تعطیل باشی.»
ولی دابی چی گفت؟ گفت: «نه ممنون، یه گالیون در هفته کافیه برام.»
چرا؟ چون براش پول مهم نبود. مهم این بود که دیگه کسی مجبورش نمیکرد. خودش تصمیم میگرفت، خودش انتخاب میکرد.
آزادی واقعی یعنی همین.
یه جفت جوراب ساده، زندگیشو عوض کرد
دابی عاشق جوراب بود.
ولی نه چون سردش میشد یا چون شیک میپوشید؛ نه!
برای دابی، جوراب یعنی آزادی.
اون لحظهای که لوسیوس مالفوی دفتر تام ریدل رو تحویل دابی داد و نفهمید که توش یه جوراب قایم شده، دقیقاً همون لحظهای بود که دابی آزاد شد.
از اون به بعد، جوراب برای دابی شد یه نماد. یه خاطرهی شیرین از لحظهای که تونست نفس بکشه، خودش باشه، خودش تصمیم بگیره.
دابی شروع کرد به جمع کردن جورابهای عجیب و غریب. حتی خودش برای هری یه جفت جوراب دستبافت کریسمسی درست کرد!
آره، همون دابیای که همیشه به فکر بقیه بود.
هنوزم مردم براش جوراب میذارن!
دابی مرد. آره، یه مرگ قهرمانانه، درست وسط بدترین خطر.
و اون صحنه که تو آغوش هری، با لبخند مرد، هنوزم دل خیلیا رو میلرزونه.
اما این پایان دابی نبود.
توی استودیوی برادران وارنر که دابی یه مجسمه واقعگرایانه داره، مردم هنوزم براش جوراب میذارن. بعضیا حتی از پای خودشون درمیارن!
و یه مقبرهی نمادین توی ولز هم وجود داره، همون جایی که صحنهی مرگش فیلمبرداری شد. اونجا هم پر از جورابه. فقط محیطزیستا یه کم نگرانن که فکهای خاکستری منطقه با جورابها خفه نشن! پس اگه رفتی اونجا، یه نقاشی جوراب بذار، نه خودشو 😅
مرگ دابی و اشکهای اِما واتسون
اگه یادگاران مرگ – بخش اول رو دیده باشی، محاله اون صحنهی دلخراش مرگ دابی از یادت رفته باشه. دابی، بعد از نجات دادن هری و بقیه از عمارت مالفویها، یه لحظه هم فکر نکرد که ممکنه خودش آسیب ببینه. اما درست وقتی همه داشتن نفس راحت میکشیدن، چاقوی بلاتریکس پرتاب شد… و دابی، توی آغوش هری، رفت.
حالا اینو داشته باش…
اِما واتسون، بازیگر نقش هرماینی، توی یه مصاحبه گفته بود که دابی باعث شد حسابی گریه کنه. نه موقع فیلمبرداری، بلکه همون وقتی که برای اولینبار داشت کتابو میخوند:
«خیلی جاها اشکم دراومد. ولی جایی که واقعاً داغون شدم، مرگ دابی بود. واقعاً گریه کردم.»
این جمله از کسیه که خودش سالها توی این داستان زندگی کرده بود.
ولی خب، حق هم داشت. چون حتی توی کتابها، هرماینی یکی از معدود کسایی بود که واقعاً به الفهای خونگی اهمیت میداد. اون بود که انجمن حمایت از حقوق الفها (S.P.E.W) رو راه انداخت. اون بود که کنار دابی ایستاد، وقتی بقیه هنوز اونو فقط یه خدمتکار میدیدن.
رفیق صمیمی دابی که فیلمها نشون ندادن: وینکی
اگه فقط فیلمها رو دیده باشی، احتمالاً اسم وینکی به گوشت نخورده. ولی توی کتابها، وینکی نقش مهمی توی داستان داره، بهخصوص توی رابطهاش با دابی.
وینکی، الف خونگی خانوادهی کراوچ بود. برعکس دابی، اون اصلاً نمیخواست آزاد بشه. وقتی اربابش اونو آزاد کرد (چون مشکوک شده بود بهش)، وینکی افتاد توی یه بحران شدید. انقدر افسرده شد که شروع کرد به خوردن کرهجوی بیرو، اونم تو حجم بالا! (برای ما شاید چیزی نباشه، ولی واسه الفهای کوچولو، مثل خوردن مشروب سنگین بود.)
حالا این وسط دابی چیکار کرد؟
براش تو هاگوارتز کار پیدا کرد. مراقبش بود. دستش رو گرفت. حتی وقتی وینکی پرخاشگر میشد و ازش فاصله میگرفت، دابی ولش نکرد. این یعنی وفاداری واقعی، اونم از طرف کسی که خودش تا چند وقت پیش برده بود!
تصویرسازی جدید دابی، کاری سختتر از چیزی که فکر میکنی
وقتی نسخههای مصور کتابهای هری پاتر منتشر شدن، یه چالش بزرگ جلوی طراحها بود: تصویر دابی.
جیم کی، هنرمندی که وظیفهی تصویرسازی نسخههای جدید رو داشت، گفته بود که دابی یکی از سختترین کارهاش بوده. چون میدونست که هوادارای دابی توقع زیادی دارن. نمیخواست خراب کنه. میخواست دابی همونجوری باشه که توی ذهن خوانندههاست.
نهایتاً از روی توصیفهای کتاب، یه طراحی بسیار خاص از دابی کشید که هنوزم بهعنوان یکی از بهترین تصویرها ازش شناخته میشه. جیم کی تا کتاب پنجم (محفل ققنوس) تصویرسازی کرد، ولی بعدش کنار کشید تا روی سلامت روانش تمرکز کنه. کسی که جاشو گرفت، نیل پکر بود؛ کسی که از قبل باهاش همکاری میکرد.
اگه دابی متولد تیر باشه، دقیقاً همینه که میبینی!
تا حالا به این فکر کردی که تولدکی هست؟ دابی متولد ۲۸ ژوئنه (7 تیر). حالا بریم ببینیم چقدر به خصوصیاتش به تیریها میخوره…
وفادار؟ از خودش وفادارتر سراغ داری؟
اگه بخوای یکی رو مثال بزنی که جونش رو هم برای دوستاش میده، شک نکن دابی اولین گزینهست. اون قبل از اینکه حتی هری رو بشناسه، براش میمرد! از روز اول، وقتی هنوز توی قل و زنجیر مالفویها بود، داشت جونش رو میداد که هری آسیب نبینه. وفاداری رو باید ازش یاد گرفت.
به دامبلدور هم همینقدر وفادار بود. حتی وقتی دامبلدور خودش بهش گفته بود میتونه بهش بگه “پیر دیوونه”، دابی هیچوقت اینو به زبون نیاورد. چون به آدمهایی که براش عزیز بودن، احترام میذاشت. حتی وقتی وینکی، دوستش، داشت خودش رو با کرهجو از پا درمیآورد، دابی از کنارش کنار نکشید.
یه مراقبِ واقعی
تیریها همیشه نگرانن. نگران آدمها، حالشون، خوابشون، حتی اینکه ناهار خوردن یا نه! دابی هم همینجوری بود. همیشه در حال مراقبت. همیشه دنبال راهی برای کمک.
یادته اون بلادجر لعنتی که توی مسابقه کوییدیچ دیوونه شد؟ کار دابی بود! چون فکر میکرد اگه هری آسیب ببینه، نمیتونه بره هاگوارتز و در امان میمونه. خب… روشش اشتباه بود، ولی نیتش کاملاً از روی عشق و نگرانی بود.
عاشق خونه و حالوهوای خونه
تیریها ترجیح میدن توی خونه باشن، یه گوشه دنج واسه خودشون داشته باشن، با یه لیوان نوشیدنی گرم و یه پتوی نرم. حالا دابی چطور بود؟
از وقتی آزاد شد، عاشق ساختن یه فضای گرم و دوستداشتنی شد. توی اتاق نیازها برای کریسمس تزیینات میزد، جوراب میبافت، نقاشی میکشید.
انگار بعد از سالها سختی، دلش میخواست فقط یه زندگی کوچیک و امن بسازه.
اهل عمل
تیریها شاید خیلی احساساتی باشن، ولی اگه چیزی براشون مهم باشه، وای به حالت اگه بخوای جلودارشون بشی. دابی هم دقیقاً همینطور بود.
هیچکس بهش نگفته بود که باید هری رو نجات بده. ولی اون اومد، نقشه چید، خطر کرد، پرید وسط آتیش. حتی فرار از عمارت مالفویها هم با کمک دابی ممکن شد. اون بود که جون هری و بقیه رو خرید… با جون خودش.
آخرین کلمات دابی، مثل اولین کلماتش
یه نکته دردناک و قشنگ در مورد مرگ دابی اینه که آخرین جملهای که گفت، همون اولین جملهش بود:
“هری پاتر”
وقتی هری رو دید، با همون صدای لرزون گفت “هری پاتر” و وقتی توی بغلش جون داد، همون اسم رو زمزمه کرد.
آخرین چیزی که از دنیا خواست، نگاه آخر به کسی بود که زندگیش رو عوض کرده بود. همون کسی که براش آزادی آورد… و عشق.
دابی، قهرمانی کوچک با قلبی بزرگ
تو دنیای پر از جادو، اژدها، ورد و دشمنهای مرگبار، بعضی وقتها یه موجود کوچولو با گوشهای دراز و چشمای گرد، بیشتر از همه قهرمانها توی دل آدم جا باز میکنه.
دابی فقط یه الف خونگی نبود. اون صدای آزادی بود. صدای مهربونی، فداکاری و امید تو تاریکترین لحظهها.
از وفاداری بیقیدوشرطش، تا علاقهی عجیبش به جوراب، از رفاقتش با وینکی تا ایستادنش جلوی بلاتریکس… دابی بهمون یاد داد که قهرمان بودن یعنی برای دوستات بجنگی، حتی اگه کوچیکترین موجود دنیای جادو باشی.
و اگه یه روز گذرت به دنیای هری پاتر افتاد، یادت نره یه جفت جوراب بفرستی سمت آسمون… شاید دابی همون نزدیکیها باشه، با یه لبخند آروم، نگاهت کنه.
🧦 دوست داشتی دابی واقعاً تو سریال جدید هری پاتر برگرده؟
یا فکر میکنی اگه تو کتابا بیشتر بهش میپرداختن چی میشد؟
📝 توی کامنتها برامون بنویس و اگه از این مقاله خوشت اومد، با بقیهی طرفدارای هری پاتر هم به اشتراک بذار.
🎯 و اگه دنبال مقالههای بیشتر درباره دنیای جادوگری هستی، اینجا کلی مطالب خفن برات داریم!
مطالبی از دنیای جادوگری هری پاتر که هیچ جا پیدا نمیکنید!
