مولتیورس مارول یه قانون نانوشته داره؛ مهم نیست یه شخصیت چقدر خاص و تکرارنشدنی به نظر برسه، بالاخره یه گوشه از جهانهای موازی نسخه دیگهای ازش پیدا میشه. دکتر استرنج چند نسخه داره، سه مدل مرد عنکبوتی با خاطرات و دشمنهای متفاوت دیدیم، واندا ماکسیموف در جهانهای مختلف زندگیهای متفاوتی ساخته و تعداد واریانتهای لوکی هم اونقدر زیاده که بینشون لوکی تمساحی هم پیدا میشه. یعنی ظاهراً مولتیورس برای همه نسخه اضافه داشته، فقط وقتی به آمریکا چاوز رسیده گفته همین یکی کافیه!
آمریکا در Doctor Strange in the Multiverse of Madness به استرنج میگه هیچ نسخه دیگری از اون در جهانهای موازی وجود نداره. این فقط یه حدس ساده هم نیست؛ اون مدت زیادی بین جهانهای مختلف جابهجا شده و با وجود دیدن واقعیتهای عجیب، هیچوقت با نسخه دیگری از خودش روبهرو نشده. از اون مهمتر، آمریکا اصلاً خواب نمیبینه و همین موضوع ظاهراً ثابت میکنه واقعاً هیچ واریانتی نداره.
اما چرا؟ مگه آمریکا چه فرقی با باقی شخصیتهای مارول داره که قوانین معمول مولتیورس برای اون کار نمیکنن؟ جواب قطعی این سؤال هنوز در MCU داده نشده، ولی خاستگاه آمریکا، شکل قدرتهاش و یک نظریه قدیمی درباره Nexus Beingها میتونن ما رو به جواب نزدیک کنن.
فیلم درباره واریانتهای آمریکا چاوز چه چیزی رو تأیید کرد؟
وقتی دکتر استرنج از آمریکا میپرسه نسخه اون در جهان دیگری کجاست و شاید بتونه قدرتهاش رو بهتر کنترل کنه، آمریکا خیلی راحت جواب میده که هیچکدوم از دنیاها نسخهای از اون ندارن. جملهای که در ظاهر خیلی سریع از کنارش رد میشیم، اما اگه کمی بهش فکر کنیم، یکی از عجیبترین اطلاعاتی محسوب میشه که فیلم درباره مولتیورس بهمون میده.
تا قبل از این، MCU به ما یاد داده بود هر جهان میتونه نسخه مخصوص خودش از شخصیتهای مختلف رو داشته باشه. ظاهر، قدرتها، خانواده و حتی اخلاق این واریانتها ممکنه متفاوت باشه، اما بالاخره وجود دارن. آمریکا تنها کسیه که ظاهراً از این قانون مستثنا شده و در تمام مولتیورس فقط یک نسخه از اون وجود داره.
البته باید این نکته رو هم در نظر بگیریم که آمریکا تمام جهانهای موجود رو ندیده. مولتیورس احتمالاً بینهایته و حتی کسی که بین دهها جهان سفر کرده نمیتونه با اطمینان بگه تکتک واقعیتها رو گشته. بااینحال، فیلم حرف اون رو بهعنوان یک حقیقت مهم مطرح میکنه و ماجرای خوابندیدنش هم مهر تأیید دیگری روی همین ادعا میزنه.
چرا آمریکا هیچوقت خواب نمیبینه؟
یکی از جالبترین قوانین معرفیشده در Multiverse of Madness اینه که خوابهای ما فقط ساخته ذهنمون نیستن. وقتی کسی خواب میبینه، درواقع داره بخشی از زندگی واریانت خودش رو در جهانی دیگر تماشا میکنه.
استرنج ابتدای فیلم خواب نسخهای از خودش رو میبینه که همراه آمریکا در حال فراره؛ اما بعداً مشخص میشه اون اتفاق واقعاً در جهانی دیگر رخ داده. واندا هم با استفاده از جادوی Dreamwalking کنترل بدن واریانت خودش رو در واقعیتی متفاوت بهدست میگیره. پس خوابها یهجور پنجره موقت به زندگی نسخههای دیگهان.
آمریکا میگه هیچوقت خواب نمیبینه و دلیلش هم ظاهراً خیلی سادهست؛ وقتی واریانتی وجود نداره، چیزی هم نیست که زندگی اون رو در خواب تماشا کنه. اینجا دیگه فقط با ادعای خود آمریکا طرف نیستیم. خوابندیدن اون کاملاً با قانونی که فیلم برای ارتباط میان واریانتها ساخته جور درمیاد.
البته هنوز یه احتمال دیگه هم وجود داره. شاید آمریکا بهخاطر ماهیت قدرتهاش خواب نمیبینه و بعد از این موضوع نتیجه گرفته که واریانتی نداره. فیلم این احتمال رو بررسی نمیکنه، ولی تا وقتی مارول توضیح کاملتری نده، نمیشه گفت خوابندیدن اون صددرصد ثابت میکنه هیچ نسخه دیگری جایی در مولتیورس وجود نداره.
Utopian Parallel دقیقاً کجاست؟
فیلم فقط بخش کوتاهی از کودکی آمریکا رو نشون میده. اون همراه دو مادرش در جهانی سرسبز و آروم زندگی میکرد تا اینکه از یک زنبور ترسید، کنترل قدرتش رو از دست داد و ناخواسته دری ستارهایشکل به جهان دیگری باز کرد. مادرهای آمریکا وارد اون دروازه شدن و خودش از همون زمان بین جهانهای مختلف سرگردان شد.
فیلم اسم مشخصی برای این دنیا نمیذاره و توضیح نمیده که آیا بخشی از مولتیورسه یا بیرون از ساختار معمول اون قرار داره. اینجاست که اطلاعات کمیکها وارد نظریه میشن.
در خاستگاه قدیمی آمریکا چاوز در کمیکها، اون اهل Utopian Parallel بود؛ قلمرویی آرمانی که خارج از زمان و فضای معمول قرار داشت. اگه MCU هم از همین ایده استفاده کرده باشه، آمریکا برخلاف بیشتر شخصیتها داخل یکی از شاخههای عادی خط زمانی متولد نشده. در نتیجه شاید اصلاً چیزی وجود نداشته که ازش نسخههای مختلف ساخته بشه.
البته خاستگاه آمریکا در کمیکها بعدها تغییر کرد و حتی روایت خودش از Utopian Parallel هم زیر سؤال رفت. صفحه رسمی مارول هم با احتیاط میگه آمریکا «باور داشت» که خودش و قدرتهاش از اون قلمرو سرچشمه گرفتن، نه اینکه این موضوع همچنان حقیقتی بدون بحث باشه. بنابراین نمیشه قوانین نسخه کمیکی رو مستقیم روی MCU گذاشت و انتظار داشت همهچیز حل بشه.
نظریه اول؛ آمریکا بیرون از شاخههای معمول زمان متولد شده
براساس این نظریه، واریانتها زمانی به وجود میان که یک خط زمانی منشعب میشه و اتفاقات مسیر متفاوتی پیدا میکنن. مثلاً در یه جهان لوکی توسط انتقامجویان دستگیر میشه و در جهانی دیگه با تسراکت فرار میکنه. همین تفاوت، نسخهای تازه و مسیری جدید میسازه.
حالا اگه آمریکا در قلمرویی متولد شده باشه که بیرون از این ساختار قرار داره، انتخابهای مختلف نمیتونن نسخه دیگری از اون بسازن. اون فقط یک بار به وجود اومده و بعد با قدرت خودش وارد جهانهای منشعب شده. به زبان ساده، آمریکا متعلق به هیچ شاخه مشخصی نیست که با تقسیمشدن اون، نسخههای تازهای از خودش تحویل بگیریم.
این نظریه هم نداشتن واریانت رو توضیح میده و هم دلیل توانایی عجیب آمریکا برای سفر مستقیم میان جهانها رو. بیشتر شخصیتهای MCU برای جابهجایی بین واقعیتها به جادو، فناوری یا Dreamwalking احتیاج دارن، اما آمریکا خودش یه دروازه متحرک به کل مولتیورسه.
مشکل اینجاست که فیلم هیچوقت تأیید نمیکنه جهان خانوادگی اون بیرون از زمان قرار داشته. چیزی که میبینیم کاملاً شبیه یکی از دنیاهای معمول مولتیورسه و حتی دکتر استرنج هم درباره متفاوتبودن ساختار اون حرفی نمیزنه. پس این توضیح جذابه، اما فعلاً بیشتر از کمیکها قرض گرفته شده تا اینکه در MCU ثابت شده باشه.
شاید قدرتهای آمریکا دلیل نداشتن واریانتهاش باشن
یه احتمال دیگه اینه که آمریکا بهخاطر خاستگاهش واریانت نداره، اما قدرتهاش دلیل اصلی این اتفاق باشن. شاید اون فقط کسی نیست که میتونه بین جهانها سفر کنه؛ شاید وجودش به خود مولتیورس متصله و به همین دلیل نمیتونه مثل آدمهای معمولی در خطوط زمانی مختلف تکثیر بشه.
در بیشتر بخشهای فیلم، آمریکا فکر میکنه هیچ کنترلی روی قدرتش نداره و دروازهها هنگام ترس یا فشار عصبی باز میشن. اما استرنج در پایان متوجه میشه اون همیشه خودشون رو دقیقاً به جایی فرستاده که لازم بوده برن. یعنی قدرت آمریکا از همون اول بیهدف عمل نمیکرده و احتمالاً بیشتر از چیزی که خودش میفهمه درباره وضعیت جهانهای مختلف اطلاعات داره.
شاید در هر لحظه فقط یک آمریکا میتونه در کل مولتیورس وجود داشته باشه و قدرتش اجازه نمیده شاخههای زمانی نسخههای جداگانهای از اون بسازن. حتی ممکنه تمام احتمالهای مختلف زندگی آمریکا بهجای تبدیلشدن به واریانت، در همین یک نسخه جمع شده باشن.
مدرک مستقیمی برای این نظریه نداریم، اما حداقل توضیح میده چرا قدرت سفر میان جهانها بهطور انحصاری در اختیار شخصیتی قرار گرفته که خودش هیچ همتای چندجهانی نداره. انگار آمریکا بهجای اینکه ساکن یک جهان باشه، به کل مولتیورس تعلق داره.
آیا آمریکا چاوز یک Nexus Being است؟
وقتی طرفدارها با شخصیتی روبهرو میشن که در تمام مولتیورس فقط یک نسخه داره، سریع پای اصطلاح Nexus Being رو وسط میکشن. این موجودات در کمیکها ارتباط خاصی با واقعیت، احتمالها و ساختار جهان خودشون دارن و میتونن روی آینده خطوط زمانی تأثیر بذارن.
واندا ماکسیموف یکی از شناختهشدهترین Nexus Beingهای ماروله و سایت رسمی مارول هم این عنوان رو برای نسخه کمیکی اون تأیید کرده. اما درباره آمریکا چاوز چنین تأییدی وجود نداره.
از اون مهمتر، Nexus Being بودن الزاماً به معنای نداشتن واریانت نیست. خود واندا در MCU نسخههای مختلفی داره و در Multiverse of Madness چند واریانت از اون رو میبینیم. بنابراین حتی اگه آمریکا یه Nexus Being باشه، این عنوان بهتنهایی توضیح نمیده چرا هیچ نسخه دیگری از اون وجود نداره.
شاید اصطلاح دقیقتر برای آمریکا چیزی شبیه «تکینگی چندجهانی» باشه؛ موجودی که فقط یک نمونه از اون در کل مولتیورس وجود داره. البته این هم فعلاً یه اسم خوشگل برای چیزیـه که مارول هنوز زحمت توضیحدادنش رو به خودش نداده!
بزرگترین مشکل این نظریه چیه؟
بزرگترین ایراد نظریه از همون جهان خانوادگی آمریکا شروع میشه. اگه اون دنیا بخشی از مولتیورس بوده، چرا نباید شاخههای متفاوتی ازش ساخته شده باشن؟ مثلاً باید جهانی وجود داشته باشه که آمریکا از زنبور نترسیده، قدرتش فعال نشده و مادرهاش رو از دست نداده. همین اتفاق بهتنهایی میتونست یک واریانت تازه بسازه.
تنها راه فرار اینه که بگیم Utopian Parallel واقعاً بیرون از خطوط زمانی عادی قرار داشته یا خود قدرت آمریکا جلوی ایجاد نسخههای دیگه رو گرفته. هر دو جواب ممکنن، اما فیلم هیچکدوم رو تأیید نکرده.
حتی شاید آمریکا واریانتهایی داشته باشه و فقط هنوز از وجودشون خبر نداشته باشه. خوابندیدن اون مدرک مهمیه، ولی ممکنه این اتفاق به قدرت یا ماهیت متفاوتش مربوط باشه. در حال حاضر، تنها چیزی که با اطمینان میدونیم اینه که فیلم میخواد آمریکا رو شخصیتی منحصربهفرد نشون بده؛ دلیل واقعی این ویژگی هنوز مخفی مونده.
این ویژگی چه اهمیتی برای آینده MCU داره؟
واندا حاضر بود کل مولتیورس رو بههم بریزه تا قدرت آمریکا رو بهدست بیاره و همین موضوع نشون میده توانایی اون فقط بازکردن چند دروازه خوشگل ستارهای نیست. آمریکا میتونه بدون فناوری TVA، حلقه دکتر استرنج یا تسخیر بدن واریانتها مستقیماً وارد جهانهای دیگه بشه.
اگه داستانهای آینده مارول روی برخورد دنیاها، Incursionها و نابودی خطوط زمانی تمرکز کنن، آمریکا میتونه یکی از مهمترین شخصیتها باشه. قهرمانها برای رفتوآمد میان جهانها به اون احتیاج دارن و شخصیتهایی مثل دکتر دووم هم احتمالاً بدشون نمیاد چنین قدرتی رو برای خودشون بردارن. واندا یک بار این ایده رو امتحان کرد و دیدیم نتیجه چقدر خانوادگی و آرام پیش رفت!
بااینحال، حضور آمریکا در Avengers: Doomsday یا Secret Wars هنوز قطعی نیست. فعلاً فقط میشه گفت قدرتها و منحصربهفردبودنش دقیقاً با مسیری که MCU در پیش گرفته جور درمیاد و کنارگذاشتن چنین شخصیتی وسط یک بحران چندجهانی کمی عجیب خواهد بود.
حرف آخر؛ فقط یک آمریکا چاوز وجود داره، اما هنوز نمیدونیم چرا
Doctor Strange in the Multiverse of Madness دو چیز رو روشن میکنه: آمریکا چاوز هیچ واریانت شناختهشدهای نداره و هیچوقت خواب نمیبینه. ارتباط این دو موضوع هم کاملاً منطقیه، چون خوابها در MCU پنجرهای به زندگی نسخههای دیگه هستن.
اما دلیل اصلی این اتفاق هنوز مشخص نیست. شاید آمریکا در Utopian Parallel و بیرون از خطوط زمانی معمول متولد شده، شاید قدرتهاش اجازه ساختهشدن نسخههای دیگه رو نمیدن و شاید هم اطلاعاتی درباره ماهیت واقعی اون وجود داره که مارول برای داستانهای آینده نگه داشته.
چیزی که فعلاً نمیتونیم با قطعیت بگیم، Nexus Being بودن آمریکاست. این نظریه جذابه، اما نه فیلم و نه اطلاعات رسمی مارول چنین عنوانی رو برای اون تأیید نکردن. پس جواب دقیق سؤال اینه که بله، ظاهراً در تمام مولتیورس فقط یک آمریکا چاوز وجود داره؛ ولی اینکه چرا فقط یکی از اون ساخته شده، هنوز یکی از رازهای حلنشده MCU باقی مونده.
